Guernsey Chess Festival 2018 – laatste ronde

Het wordt spannend morgen! Arita Strade heeft 5,5 punten, Geoffrey D. Brown 5, dan drie man met 4,5 en tenslotte zeven man met 4 punten (waaronder ikzelf en mijn tegenstander van morgen).

Arita speelt tegen Geoffrey en ik tegen Michael J. Stanners, en het gaat om geldprijzen voor de eerste vier plaatsen, een voor de beste senior en een voor het beste ELO prestatie. Dus bij winst is er nog volop kans om een deel van de onkosten van ons verblijf terug te verdienen 🙂

En ook dit keer maakt de magie van het Heesen Systeem, in combinatie met weer een paard vork, slachtoffers op Guernsey:

Intussen was Ansjelina met de vrouw van de scheidsrechter op weg naar de kleinste kapel ter wereld, The Little Chapel genaamd:

The Little Chapel – Guernsey

Guernsey boasts the smallest consecrated chapel in the world, inspired by the church and the grotto at Lourdes.  Aptly called the Little Chapel, it’s 16ft long and 9ft wide. The church, at St Andrew, was built by a monk in 1914, so it has been celebrating its centenary a few years ago. It’s decorated with broken china and shells.

Inside The Little Chapel

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 8

De op één na laatste ronde alweer en ik mag met de zwarte stukken aantreden tegen een gelijkwaardige tegenstander: Jens-Peter Wulff. Inderdaad weer een Duitser.

Hij bleek een dubbele uitvoering van mijzelf. Zowel qua omvang als qua zweetproductie. Hij kwam dan ook, gekleed als een tennisser aan het bord: met korte broek, T-shirt, zweetbandjes en … een handdoek!

Moeten we kunnen hebben” dacht ik meteen. Een overschatting van mijzelf bleek gedurende de partij. Hoewel ik goed begon, bleek plots de fut er helemaal uit te raken en mijn zweet te parelen.

Ik speelde enkele zetten te snel en als een beginneling. Met een paar aces maakte Wulff het toen af.

Weer een nul, bah!

Ik hoorde vandaag dat donderdag de Siegerehrung wordt opgeluisterd door de plaatselijke Weinkönigin.

ChessClassics 2018 – Weinkönigin Ahrtal

Dat is een jaarlijks verkozen fraaie jongedame (volgens de toernooi-directeur) die een representatieve functie voor het wijngebied vervult.

Zij komt de diverse prijzen uitdelen. En er zijn er nog al wat: elke groep (50+, 65+ en 75+) heeft prijzen voor plaats 1, 2 en 3; elke groep een prijs voor de hoogstgeplaatste vrouw (positieve discriminatie!) en prijzen voor de hoogst geëindigde in drie ELO rating klassen.


Bij het ontbijt werd duidelijk dat er gisteravond een Belgische delegatie (10 man en vrouw) van een seniorenvereniging in het hotel is neergedaald. Aan het accent te oordelen komen ze uit Belgisch Brabant. Met dat accent praten ze luid en zonder gene, want “die Duitsers kunnen ons toch niet verstaan“.

Ik heb nog twee mogelijkheden (ontbijt op donderdag en vrijdag) om deze groep aan een nader antropologisch onderzoek te onderwerpen.


Eén onderdeel van mijn onderzoek naar de invulling van het huwelijk door gepensioneerde Duitsers kan ik inmiddels afsluiten.

Vandaag heb ik de diagonaal-opstelling nogmaals bestudeerd en kan nu definitief vaststellen: hier hebben beide partners alle hoop, dat het nog wat gaat worden, laten varen! Deze berusting heeft alle levenslust gedoofd en alle glans uit de ogen doen verdwijnen. Kondoliere!