<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Hergé Archieven - HEESEN Online</title>
	<atom:link href="https://heesen.online/tag/herge/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://heesen.online/tag/herge/</link>
	<description>Blogs van Jos Heesen</description>
	<lastBuildDate>Wed, 24 Sep 2025 15:54:14 +0000</lastBuildDate>
	<language>nl-NL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>
	<item>
		<title>Hergé</title>
		<link>https://heesen.online/herge/</link>
					<comments>https://heesen.online/herge/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 03 Sep 2024 11:25:37 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Bijzondere personen en/of helden]]></category>
		<category><![CDATA[Boekenwurm]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[Website en/of auteur]]></category>
		<category><![CDATA[Georges Remi]]></category>
		<category><![CDATA[Hergé]]></category>
		<category><![CDATA[Kuifje]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=5907</guid>

					<description><![CDATA[<p>Als ik het over favoriete kunstenaars heb, mag degene van wie ik het meeste werk in huis heb natuurlijk niet ontbreken: Hergé!</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/herge/">Hergé</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Als ik het over favoriete kunstenaars heb, mag degene van wie ik het meeste werk in huis heb natuurlijk niet ontbreken: Hergé!</p>



<h2 class="wp-block-heading">Georges Prosper Remi</h2>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Hergé</em>, het pseudoniem van <em>Georges Prosper Remi</em> (1907–1983), was de maker van de wereldberoemde stripreeks <em>De avonturen van Kuifje</em>.</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full is-resized"><img fetchpriority="high" decoding="async" width="217" height="300" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2021/03/herge.jpg" alt="" class="wp-image-1163" style="width:285px;height:auto"/><figcaption class="wp-element-caption">Hergé ofwel <em>Georges Prosper Remi</em> (1907–1983)</figcaption></figure>
</div>


<h3 class="wp-block-heading">Vroege leven en achtergrond</h3>



<p class="wp-block-paragraph">Hergé werd geboren op 22 mei 1907 in <em>Etterbeek</em>, een buitenwijk van <em>Brussel, België</em>. Zijn echte naam was Georges Prosper Remi en hij was de oudste van twee zonen in een middenklasse gezin.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Ouders</h3>



<p class="wp-block-paragraph">Zijn ouders waren de Waal <em>Alexis Remi</em> (1882-1970) en de Vlaamse <em>Élisabeth Dufour</em> (1882-1946). <em>Alexis</em> en zijn tweelingbroer<em> Leon</em> werden geboren als buitenechtelijke zoons van <em>Marie-Barbe Dewigne</em> (1860-1901). Ze trouwde met <em>Philippe Remi</em> (1870-1941), pas twaalf jaar ouder dan de tweeling, die ze legitimeerde. Er werd weleens beweerd dat zij buitenechtelijke zoons waren van koning <em>Leopold II</em>. Een ander gerucht wilde dat ze buitenechtelijke zoons waren van de diplomaat graaf <em>Gaston Errembault de Dudzeele</em> (1847-1929), bij wie <em>Marie-Barbe Dewignie</em> dienstmeid was. Het echtpaar <em>Alexis Remi-Dufour</em> behoorde tot de middenklasse en leefde in een betrekkelijke luxe. In 1912 werd een tweede zoon geboren, <em>Paul Remi</em>.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Inspiratie</h3>



<p class="wp-block-paragraph">Hergé beweerde dat Kuifje in de beginjaren onbewust op zijn broer Paul gebaseerd was. Kuifje kreeg Pauls kuif, leeftijd (16-17), houdingen, gebaren en karakter. <br>Het beroep van avontuurlijke reporter was geïnspireerd op de <em>Franse</em> journalist <em>Albert Londres</em>.<br>Hergé toonde al vroeg interesse in tekenen en verhalen vertellen. Als jongen sloot hij zich aan bij de padvinders, een ervaring die zijn latere werk sterk beïnvloedde, waaronder het personage Kuifje, die de padvindersdeugden van moed, vindingrijkheid en een gevoel voor avontuur belichaamt. </p>



<h3 class="wp-block-heading">Pseudoniem</h3>



<p class="wp-block-paragraph">Remi was zeventien jaar toen hij zijn pseudoniem Hergé bedacht. Hij gebruikte hiervoor de achterstevoren geschreven initialen van zijn naam Georges Remi: <em>RG</em> als <em>Hergé</em>. Op de lagere school was het voor hem namelijk al normaal om vanaf de eerste klas als Remi Georges te worden aangesproken. Op zijn schoolschriften prijkten eveneens de namen in die volgorde en als hij zelf zijn initialen zette, schreef hij ze neer als R.G. Daaruit ontstond zijn schuilnaam Hergé. Op zijn Frans klinkt dat als <em>erzjee</em>, want de begin-h is in die taal vrijwel niet hoorbaar. In december 1924 publiceerde hij voor het eerst onder dit pseudoniem.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Carrière</h3>



<p class="wp-block-paragraph">Hergé begon zijn carrière als illustrator voor verschillende tijdschriften en kranten. Hij publiceerde zijn tekeningen eerst in het padvindersblad <em>Le Boy-Scout Belge</em> en werkte later voor <em>Le XXe Siècle</em>, een conservatieve katholieke krant. <br>Zijn vroege werk omvatte een stripverhaal genaamd <em>Totor</em>, dat werd gepubliceerd in <em>Le Boy-Scout Belge</em>. Totor, een padvinder, kan worden gezien als een voorloper van Kuifje, met veel van dezelfde kenmerken. </p>



<h2 class="wp-block-heading">Kuifje</h2>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Kuifje</em> verscheen voor het eerst op 10 januari 1929 in het kinderbijlage <em>Le Petit Vingtième</em> van Le XXe Siècle. Het eerste avontuur, <em>Kuifje in het land van de Sovjets</em>, was een serieel stripverhaal dat de jonge reporter Kuifje en zijn hond <em>Bobbie</em> (<em>Milou</em> in het Frans, <em>Snowy</em> in het Engels) volgde op een reis naar de <em>Sovjet-Unie</em>. <br>De avonturen van Kuifje werden snel populair, wat leidde tot meer verhalen en uiteindelijk op zichzelf staande boeken. In de daaropvolgende decennia schreef en illustreerde Hergé 24 Kuifje-albums, die het personage naar verschillende delen van de wereld en zelfs de ruimte brachten.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Hergé was nauwgezet in zijn onderzoek en streefde naar nauwkeurigheid in de weergave van locaties, culturen en technologieën. Deze aandacht voor detail is een van de redenen waarom de avonturen van Kuifje zo meeslepend en realistisch aanvoelen, zelfs als ze zich wagen aan het fantastische. <br>Naast Kuifje en Bobbie creëerde Hergé een gedenkwaardige cast van personages, waaronder: </p>



<ul class="wp-block-list">
<li>K<em>apitein Haddock</em>: Kuifjes norse, loyale vriend die bekendstaat om zijn liefde voor whisky en zijn kleurrijke beledigingen. </li>



<li><em>Professor Zonnebloem</em> (Professeur Tournesol): Een briljante maar verstrooide wetenschapper. </li>



<li><em>Jansen en Janssen</em> (Dupont et Dupond): Twee onhandige detectives die bijna identiek zijn, behalve de vorm van hun snorren. </li>



<li><em>Bianca Castafiore</em>: Een flamboyante operazangeres die vaak een bron van komische situaties is.</li>
</ul>



<h2 class="wp-block-heading">Klare lijn</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Hergé wordt gecrediteerd voor het ontwikkelen van de <em>ligne claire</em> (klare lijn) stijl, gekenmerkt door strakke, precieze lijnen, een gebrek aan arcering of schaduw en levendige, vlakke kleuren. Deze stijl werd zeer invloedrijk en wordt gezien als een bepalend kenmerk van Europese strips. </p>



<h2 class="wp-block-heading">Parodieën, controverses en karikaturen</h2>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Hergé</em> verwees in zijn <em>Kuifje</em>-albums vaak naar actuele gebeurtenissen. En dat hielp mij, in de pubertijd, bij de vorming van mijn wereldbeeld.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Parodieën</h3>



<p class="wp-block-paragraph">In<em> De Blauwe Lotus</em> wordt verwezen naar het spoorwegincident bij <em>Moekden</em> in augustus 1931, het bestaan van de <em>Internationale Concessie</em> in<em> Shanghai</em> en het vertrek uit de <em>Volkenbond</em> van <em>Japan</em> in 1933.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Verder zijn de verhalen doorspekt met verwijzingen naar en parodieën op historische gebeurtenissen uit de twintigste eeuw. Zo kan <em>De scepter van Ottokar</em> (1939) bijvoorbeeld gelezen worden als een parodie op de <em>Anschluss</em> van <em>Oostenrijk</em> bij <em>nazi-Duitsland</em>. Onder meer de naam van de <em>Bordurische</em> leider, <em>Müsstler</em>, verwijst daarnaar: het is een combinatie van <em>Hitler</em> en <em>Mussolini</em>. Met <em>De scepter van Ottokar</em> oefende Hergé vooral onderhuidse kritiek uit op het <em>Duitse</em> rijk in wording.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Controverse</h3>



<p class="wp-block-paragraph"><em>De geheimzinnige ster</em> (1942) zorgde voor heel wat controverse. Het verscheen in volle oorlogstijd. De oorspronkelijke versie van het verhaal viel vooral op doordat de antagonisten oorspronkelijk onder de <em>Amerikaanse</em> vlag opereerden en geleid werden door een Jood genaamd <em>Blumenstein</em>. Bij een na de oorlog herziene versie van het verhaal werd <em>Amerika</em> vervangen door het fictieve <em>São Rico</em>. Ook de man achter de geldzuchtige operatie krijgt nu de in Hergés oren minder Joods klinkende naam<em> Bohlwinkel</em> (een verwijzing naar het <em>Brusselse</em> <em>bollewinkel</em>, wat &#8220;snoepwinkel&#8221; betekent). Wat Hergé toen niet wist, is dat ook <em>Bohlwinkel</em> een veel voorkomende Joodse naam is.</p>



<h4 class="wp-block-heading">Oorlogsdreiging</h4>



<p class="wp-block-paragraph">In de allereerste versie van <em>Kuifje en het Zwarte Goud</em> werd verwezen naar de oorlogsdreiging in 1939. Toen Hergé dit verhaal na de <em>Tweede Wereldoorlog</em> voltooide, werd de plaats waar het conflict zich afspeelt verplaatst naar het <em>Palestina</em> van die tijd, waar destijds onder de ogen van het <em>Britse</em> mandaatbestuur,<em> Joodse</em> en <em>Palestijnse</em> verzetsgroepen elkaar bestreden. Later zijn er opnieuw aangepaste versies van dit verhaal uitgekomen, waarin alle verwijzingen naar het <em>Joods-Palestijnse conflict </em>zijn verwijderd.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Science Fiction</h3>



<p class="wp-block-paragraph">Hergés visie op de ruimtevaart komt tot uiting in een lang verhaal dat de albums <em>Raket naar de maan</em> (1953) en <em>Mannen op de maan</em> (1954) beslaat. Aan de totstandkoming van dit verhaal ging een uitgebreide studie van de modernste wetenschappelijke inzichten vooraf. Het maken van de twee albums nam zes jaar in beslag. De raket waarmee de hoofdpersonen naar de maan reizen is gebaseerd op de door de <em>Duitsers</em> in de <em>Tweede Wereldoorlog</em> ontwikkelde <em>V2-raket</em>.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Karikaturen</h3>



<p class="wp-block-paragraph">In <em>De zaak Zonnebloem</em> (1956) maakte Hergé een parodie op dictatoriale regimes in het algemeen, en op (de satellietstaten van) de <em>Sovjet-Unie</em> in het bijzonder. <em>Bordurië</em>, het fictieve land (ook in de <em>De scepter van Ottokar</em>) waar het voornoemde verhaal zich voor een deel afspeelt, wordt beheerst door uniformen met een rode schouderband met witte cirkel en zwart embleem in de vorm van een snor.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het laatste voltooide album, <em>Kuifje en de Picaro&#8217;s</em>, schetst een karikatuur van <em>Zuid-Amerika</em> en zijn kenmerkende revoluties. In dit verhaal weet Kuifje generaal <em>Alcazar</em> ertoe te bewegen geen executies te laten plaatsvinden als hij aan de macht komt. <em>Alcazar</em> laat duidelijk merken dat hij het hier niet mee eens is. Aan het eind geeft zelfs generaal <em>Tapioca</em> (die geëxecuteerd zou moeten worden) toe dat hij dit een belediging van de <em>San-Theodoraanse</em> cultuur vindt.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Nalatenschap</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Hergé tekende de strips in eerste instantie helemaal zelf, maar in 1943 riep hij de hulp in van <em>Edgar P. Jacobs</em><sup>1</sup>. In 1950 startte hij de fameuze <em>Studios Hergé</em>. Bekende medewerkers als <em>Bob De Moor</em><sup>2</sup> en <em>Jacques Martin</em><sup>3</sup> namen hem veel werk uit handen en hielden zich onder andere bezig met het tekenen van achtergronden en het hertekenen van de oude albums. Naast Kuifje werkte Hergé aan andere strips, zoals <em>Leo en Lea</em>, <em>Jo, Suus en Jokko</em> en <em>De guitenstreken van Kwik en Flupke</em>, waarvan van de laatste tot 355 verhalen en een tekenfilmserie verschenen. Hergé&#8217;s laatste, onafgemaakte Kuifje-avontuur, <em>Kuifje en Alpha-Art</em>, werd postuum gepubliceerd in 1986. Het biedt een glimp van de richting die hij Kuifje in zijn latere jaren had kunnen inslaan, met een plot met kunstvervalsing en een volwassener toon.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Hergé stierf op 3 maart 1983 in Brussel, België. Zijn dood markeerde het einde van <em>De avonturen van Kuifje</em>, omdat Hergé de wens had uitgesproken dat niemand anders de serie na hem zou voortzetten.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Wereldwijde populariteit</h2>



<p class="wp-block-paragraph">De avonturen van Kuifje zijn vertaald in meer dan 70 talen en hebben wereldwijd meer dan 250 miljoen exemplaren verkocht, waardoor het een van de populairste stripreeksen aller tijden is. Kuifje heeft een blijvende impact gehad op de populaire cultuur en heeft generaties lezers en artiesten geïnspireerd. De invloed van het personage is te zien in verschillende media, waaronder film, televisie en videogames.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Spielberg</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Kuifje is vereeuwigd in de animatiefilm <em>The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn</em> uit 2011, geregisseerd door <em>Steven Spielberg</em>. De film werd goed ontvangen en introduceerde Kuifje bij een nieuwe generatie fans.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Hergé Museum</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het Hergé Museum, gevestigd in <em>Louvain-la-Neuve</em>, België, is gewijd aan het leven en werk van Hergé. Het museum werd geopend in 2009 en toont originele kunstwerken, manuscripten en persoonlijke items, die inzicht bieden in zijn creatieve proces en de ontwikkeling ervan. Dit museum kwam er door de inzet van Hergés tweede vrouw en voormalige medewerkster in zijn studio, <em>Fanny Vlamynck</em>.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>1</sup> <strong>Edgar P. Jacobs</strong>&nbsp;(1904–1987) was een&nbsp;Belgisch&nbsp;striptekenaar. Hij is bekend van de&nbsp;sciencefictionstrip&nbsp;<em>Le Rayon U</em>&nbsp;(in het Nederlands&nbsp;<em>De «U» straal)</em> en de stripreeks&nbsp;<em>Blake en Mortimer</em>.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>2</sup> <strong>Robert Frans Marie (Bob) De Moor</strong>&nbsp;(1925-1992) was een&nbsp;Belgisch&nbsp;striptekenaar, vooral bekend voor zijn reeksen&nbsp;<em>Meester Mus</em>,&nbsp;<em>Barelli</em>&nbsp;en&nbsp;<em>Cori, de scheepsjongen</em>.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>3</sup> <strong>Jacques Martin</strong>&nbsp;(1921-2010) was een&nbsp;Franse&nbsp;striptekenaar. In de Kuifje-periode, die 19 jaar duurde, publiceerde hij zeven <em>Alex</em>&#8211; en drie <em>Lefranc</em>-albums. Nadat hij Kuifje verliet, publiceerde hij in tien jaar tijd nog eens negen <em>Alex</em>&#8211; en vier <em>Lefranc</em>-albums. Zijn graf is versierd met een borstbeeld van Alex.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/herge/">Hergé</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/herge/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Kuifje, de start</title>
		<link>https://heesen.online/linda-en-meryl-en-kuifje-3/</link>
					<comments>https://heesen.online/linda-en-meryl-en-kuifje-3/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 19 Mar 2021 17:50:50 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Bijzondere personen en/of helden]]></category>
		<category><![CDATA[Boekenwurm]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[Hergé]]></category>
		<category><![CDATA[Kuifje]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=1146</guid>

					<description><![CDATA[<p>De razende reporter Kuifje met zijn hond Bobby en (later) zijn vriend kapitein Haddock hebben indertijd, als 8 of 9 jarige, mijn wereldbeeld gevormd.</p>
<p>Net als bij Linda en Meryl heb ik Wikipedia als raamwerk gebruikt en er persoonlijke noten aan toegevoegd.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/linda-en-meryl-en-kuifje-3/">Kuifje, de start</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">De razende reporter <em>Kuifje</em> met zijn hond <em>Bobby</em> en (later) zijn vriend <em>kapitein Haddock</em> hebben indertijd, als 8 of 9 jarige, mijn wereldbeeld gevormd.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Net als bij Linda en Meryl heb ik Wikipedia als raamwerk gebruikt en er persoonlijke noten aan toegevoegd.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Eerst als strip</h2>



<p class="wp-block-paragraph">&#8220;<em>De avonturen van Kuifje</em>&#8221; door <em>Georges Remie</em>, ofwel Hergé (1907-1983), startte als strip in 1929 in <em>Le Petit Vingtième</em>, de jongerenbijlage van de rooms-katholieke krant <em>Le Vingtième Siècle</em>. De titel van die strip was: <em>&#8220;Kuifje in het land van de Sovjets</em>&#8220;. Het eerste, Franstalige (<em>&#8220;Les Aventures de Tintin, reporter du Petit &#8220;Vingtième&#8221;&#8221;</em>), album verscheen in 1930. <br>Een Nederlandstalige versie van Tintin verscheen in 1940 in een proefnummer van het jeugdblad <em>De Bengel</em>. Het eerste volledige verhaal in het Nederlands &#8211; <em>Tintin in Congo</em> &#8211; startte in september van dat jaar in de Vlaamse krant <em>Het Laatste Nieuws</em>. In oktober 1943 werd Tintin voor het Nederlandse publiek omgedoopt tot Kuifje &#8211; midden in het verhaal <em>De geheimzinnige Ster</em>.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In bijna 100 jaar heeft Kuifje definitief een plaats verworven tussen de groten van de internationale literatuur. In 1999 kenden de lezers van <em>Le Monde </em>het album<em> De blauwe lotus</em> de achttiende plaats toe op de lijst van boeken die bepalend zijn geweest voor de twintigste eeuw. Kuifje bevond zich met <em>Aldous Huxley</em>, <em>Solzjenitsin</em> en <em>Anne Frank</em> in goed gezelschap. <br>De Kuifje-albums blijven in de hele wereld bestsellers: sinds 1929 zijn er al meer dan 250 miljoen exemplaren verkocht in 110 talen. In Frankrijk heeft een op de twee gezinnen minstens één Kuifje-album in huis.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Kuifje, de albums</h2>



<figure class="wp-block-table"><table><tbody><tr><td><strong>Nr.</strong></td><td><strong>Originele Nederlandse titel</strong></td><td><strong>Eerste druk</strong></td></tr><tr><td>1</td><td>Kuifje in het land van de Sovjets</td><td>1930</td></tr><tr><td>2</td><td>Kuifje in Congo (vanaf 1954 Kuifje in Afrika)</td><td>1931</td></tr><tr><td>3</td><td>Kuifje in Amerika</td><td>1932</td></tr><tr><td>4</td><td>De sigaren van de farao</td><td>1934</td></tr><tr><td>5</td><td>De Blauwe Lotus</td><td>1936</td></tr><tr><td>6</td><td>Het gebroken oor</td><td>1937</td></tr><tr><td>7</td><td>De Zwarte Rotsen</td><td>1938</td></tr><tr><td>8</td><td>De scepter van Ottokar</td><td>1939</td></tr><tr><td>9</td><td>De krab met de gulden scharen</td><td>1941</td></tr><tr><td>10</td><td>De geheimzinnige ster</td><td>1942</td></tr><tr><td>11</td><td>Het geheim van de Eenhoorn</td><td>1943</td></tr><tr><td>12</td><td>De schat van Scharlaken Rackham</td><td>1944</td></tr><tr><td>13</td><td>De 7 kristallen bollen</td><td>1948</td></tr><tr><td>14</td><td>De zonnetempel</td><td>1949</td></tr><tr><td>15</td><td>Kuifje en het Zwarte Goud</td><td>1950</td></tr><tr><td>16</td><td>Raket naar de maan</td><td>1953</td></tr><tr><td>17</td><td>Mannen op de maan</td><td>1954</td></tr><tr><td>18</td><td>De zaak Zonnebloem</td><td>1956</td></tr><tr><td>19</td><td>Cokes in voorraad</td><td>1958</td></tr><tr><td>20</td><td>Kuifje in Tibet</td><td>1960</td></tr><tr><td>21</td><td>De juwelen van Bianca Castafiore</td><td>1963</td></tr><tr><td>22</td><td>Vlucht 714</td><td>1968</td></tr><tr><td>23</td><td>Kuifje en de Picaro&#8217;s</td><td>1976</td></tr><tr><td>24</td><td>Kuifje en de Alfa-kunst</td><td>1986</td></tr></tbody></table><figcaption class="wp-element-caption"><em>Alle albums van de avonturen van Kuifje</em></figcaption></figure>



<h2 class="wp-block-heading">De Alfa-kunst</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Tijdens de voorbereidingen van het vierentwintigste Kuifje-album (<em>Kuifje en de Alfa-kunst</em>) overleed Hergé. Van dit verhaal &#8211; over de handel in kunstvervalsingen en een mysterieuze sekte &#8211; bleven ruwe schetsen, een onaf scenario en enkele pagina&#8217;s over. Hiervan verscheen in 1986 een facsimile-uitgave. Verschillende tekenaars hebben het album alsnog voltooid en uitgegeven. <br>In 1988 verscheen een anonieme editie. Bekender is de versie (1995) van de Canadese tekenaar <em>Yves Rodier</em>. Van zijn interpretatie bestaan verschillende edities; alle pagina’s daarvan zijn te bekijken op internet. Met <em>Studio Hergé</em> heeft Rodier gesproken over een gezamenlijke officiële versie van het album. Omdat Hergé’s weduwe geen toestemming wilde geven is het zover nooit gekomen.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Kuifje, de film</h2>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Het geheim van de eenhoorn</strong></h4>



<p class="wp-block-paragraph"><em><strong>The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn</strong></em> (Nederlands: <em><strong>De avonturen van Kuifje: Het geheim van de eenhoorn</strong></em>) is een Amerikaanse animatiefilm geregisseerd door <em>Steven Spielberg</em>. <br>De film is gebaseerd op enkele albums en ging op 22 oktober 2011 in wereldpremière in Brussel. Het is een bewerking van <em>De krab met de gulden scharen</em>, <em>Het geheim van de Eenhoorn</em> en <em>De schat van Scharlaken Rackham</em>. Diverse verhaallijnen uit deze drie verhalen zijn samengevoegd tot een nieuw geheel met een deels eigen plot.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Spielberg en Hergé </h2>



<p class="wp-block-paragraph">In 1981 vergeleek een filmrecensent de film <em>Raiders of the Lost Ark</em> met de stripverhalen van Kuifje. Spielberg kende Kuifje niet en raakte geïnteresseerd in deze stripfiguur. De secretaresse van Spielberg kocht enkele Franstalige stripverhalen voor de regisseur, die de taal niet begreep maar wel meteen erg was gecharmeerd van de tekeningen. En ook het omgekeerde gebeurde: Hergé werd een liefhebber van Spielbergs films. In 1983 stond er een ontmoeting tussen Spielberg en Hergé op het programma. Spielberg was op dat moment bezig met de opnamen van <em>Indiana Jones and the Temple of Doom</em>. Maar Hergé overleed, waardoor de tekenaar en de regisseur elkaar nooit ontmoet hebben.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Spielberg nam in 1983, na de dood van Hergé, voor het eerst een optie op de rechten van <em>Kuifje</em>. In 2002 deed hij dat voor de tweede keer. Aanvankelijk zou <em>Thomas Sangster</em> de rol van Kuifje op zich nemen, maar na enkele productieperikelen stapte hij op en werd hij uiteindelijk vervangen door <em>Jamie Bell</em>. <br><em>Peter Jackson</em> is producent van de film en zal de volgende film regisseren. Steven Spielberg neemt dan de job van producent over van Peter Jackson.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><em>Performance capture</em>-techniek</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Hoewel het om een 3D-animatiefilm gaat, werd er tijdens de opnamen gebruik gemaakt van echte acteurs. Deze <em>performance capture</em>-techniek is een verbeterde methode van <em>motion capture</em>, die eerder al toegepast werd in films zoals <em>Beowulf</em> (2007) en <em>Avatar</em> (2009). Als resultaat krijgt men, voor het eerst in de geschiedenis van de animatiefilm, zeer realistische menselijke gelaatsuitdrukkingen en nog vlottere bewegingen van de anders karikaturale stripfiguren, zonder afbreuk te doen aan de oorspronkelijke tekeningen uit de gedrukte stripverhalen van Hergé. Bobbie werd volledig door een computer geanimeerd.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/linda-en-meryl-en-kuifje-3/">Kuifje, de start</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/linda-en-meryl-en-kuifje-3/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
