<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Japan Archieven - HEESEN Online</title>
	<atom:link href="https://heesen.online/tag/japan/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://heesen.online/tag/japan/</link>
	<description>Blogs van Jos Heesen</description>
	<lastBuildDate>Sat, 31 Oct 2026 09:56:42 +0000</lastBuildDate>
	<language>nl-NL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>
	<item>
		<title>De zevenenveertig Ronin</title>
		<link>https://heesen.online/de-zevenenveertig-ronin/</link>
					<comments>https://heesen.online/de-zevenenveertig-ronin/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 31 Oct 2026 09:56:40 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[bushido]]></category>
		<category><![CDATA[Japan]]></category>
		<category><![CDATA[Ronin]]></category>
		<category><![CDATA[Samoerai]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=8838</guid>

					<description><![CDATA[<p>De wraak van de zevenenveertig Ronin1 (四十七士), alias het Genroku Akō-incident (元禄赤穂事件), is een gebeurtenis in de geschiedenis van Japan, die in de vroege 18e eeuw plaatsvond. De gebeurtenis geldt in Japan als het bekendste voorbeeld van de samoerai-erecode bushidō.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/de-zevenenveertig-ronin/">De zevenenveertig Ronin</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">De wraak van de zevenenveertig Ronin<sup>1</sup> (四十七士), alias het <em>Genroku Akō</em>-incident (元禄赤穂事件), is een gebeurtenis in de geschiedenis van Japan, die in de vroege 18e eeuw plaatsvond. De gebeurtenis geldt in Japan als het bekendste voorbeeld van de samoerai-erecode <em>bushidō.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">De gebeurtenis hield in dat een groep samoerai de dood van hun daimyo<sup>2</sup>, die tot seppuku<sup>3</sup> was veroordeeld, wilde wreken door de man die hier schuld aan had, <em>Kira Yoshinaka</em>, te verrassen en in zijn kasteel te vermoorden.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Bronnen spreken elkaar op bepaalde punten tegen over hoe alles precies is verlopen, vooral omdat het <em>Tokugawa-shogunaat</em><sup>4</sup> de eerste 75 jaar na het gebeuren nog een strenge censuur op de verspreiding van het verhaal hanteerde. Het verhaal werd voor het eerst opgetekend in zijn bekendste vorm door de japanoloog <em>Isaac Titsingh</em>.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In 1701 (volgens de Westerse kalender) werd de jonge daimyo <em>Asano Takumi-no-Kami Naganori</em> door het shogunaat bevolen om de keizerlijke gezanten te ontvangen op een receptie in <em>Edo</em>. Hij moest hiervoor samenwerken met de daimyo <em>Kamei</em>. Beiden begaven zich eerst naar <em>Kira Kozuke-no-Suke Yoshinaka</em>, een machtige ambtenaar in Edo die hen de hofetiquette moest bijbrengen. <br>Kira was echter niet te spreken over Asano en beledigde hem regelmatig, terwijl hij Kamei wel op een nette manier behandelde. Op een gegeven moment gingen deze beledigingen zover, dat Asano zich niet langer kon beheersen en zijn zwaard trok. Door snel ingrijpen van de wachters werd voorkomen dat Asano Kira zou doden. Asano werd veroordeeld tot het plegen van seppuku vanwege het aanvallen van een shogunaat-official in diens eigen vertrekken. Kira daarentegen werd niet gestraft, terwijl de wet voorschreef dat beide partijen die betrokken waren bij een gewapend conflict binnen het kasteel Edo gestraft moesten worden.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Asano moest zijn seppuku uitvoeren in de tuin van het landhuis van een andere daimyo, wat als een grote schande gold voor iemand van de status van Asano. Na de dood van Asano werden zijn landerijen en bezittingen in beslag genomen. Veel van de Ronin waren van mening dat Asano een groot onrecht was aangedaan daar Kira niet gestraft was en ze spanden in het geheim samen voor een wraakactie. In de maanden erop bereidden ze zich in het geheim voor om een aanval uit te voeren op het landhuis van Kira. De leider van de samenzwering was <em>Ōishi</em>. Hij hield de schijn op door zich in <em>Kyoto</em> te vestigen en daar regelmatig tavernes en bordelen te bezoeken, zodat het leek alsof hij geen wraak zocht en Kira zich veilig ging voelen. De andere Ronin hielden zich overdag bezig als werklieden en handelaren om ook niet op te vallen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In 1702 was Ōishi ervan overtuigd dat Kira zich geheel veilig waande en geen aanval meer verwachtte. Hij verliet Kyoto en ontmoette de andere Ronin in Edo. Op 14 december 1702 vielen de Ronin het landhuis van Kira in Edo aan. Gewapend met zwaarden en bogen bestormden ze het landhuis van twee kanten; Ōishi leidde de aanval op de hoofdpoort, terwijl zijn zoon, <em>Ōishi Chikara</em>, de kleinere poort aan de achterkant aanviel. De aanval aan de voorzijde werd afgeslagen, maar Ōishi Chikara en zijn Ronin wisten het huis binnen te dringen. De samoerai van Kira werden verslagen, waarna Kira zelf werd gedood. Hij werd onthoofd met een dolk.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Na hun overwinning brachten de Ronin het hoofd van Kira naar het graf van Asano in de <em>Sengaku-ji tempel</em>. Bij de tempel legden ze het hoofd van Kira en de dolk waarmee hij was omgebracht op het graf van Asano. Het nieuws over het gebeuren verspreidde zich snel. Veel mensen waren vol lof over de trouw van de Ronin aan hun overleden daimyo.</p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img fetchpriority="high" decoding="async" width="800" height="534" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2026/10/Sengakuji.jpg" alt="" class="wp-image-8839" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2026/10/Sengakuji.jpg 800w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2026/10/Sengakuji-300x200.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2026/10/Sengakuji-767x512.jpg 767w" sizes="(max-width: 800px) 100vw, 800px" /><figcaption class="wp-element-caption">Sengaku-ji tempel</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">Het Shogunaat veroordeelde de Ronin nadien ter dood vanwege hun daad, maar uit respect voor hun trouw aan Asano, en het feit dat ze de bushidō<sup>5</sup> zo nauw volgden, mochten ze eervol seppuku plegen in plaats van als criminelen te worden geëxecuteerd. Op 4 februari 1703 maakten 46 Ronin een eind aan hun leven. <br>Eentje kreeg van het shogunaat gratie, mogelijk vanwege zijn jonge leeftijd. Alle Ronin liggen eveneens begraven bij de <em>Sengaku-ji</em>.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">1 Een <strong>Ronin</strong> (浪人, <em>rōnin</em>) was een samoerai die geen daimyo of andere meester (meer) diende. Dit kon komen omdat hij door zijn daimyo weggestuurd was, zijn daimyo gestorven of in ongenade gevallen was bij de shogun, of omdat hij zelf verkoos geen meester te dienen. Een samoerai die ronin werd omdat hij werd weggestuurd, leefde meestal afgelegen in de bergen, waar hij bandieten doodde, en probeerde om weer bij zijn meester in de gratie te komen. Soms kwamen meerdere ronin bij elkaar om samen over te gaan tot plunderen.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>2</sup> Een <strong>Daimyō</strong> (大名) is een Japanse krijgsheer behorend tot de samoeraiklasse. Letterlijk betekent daimyō <em>grote naam</em>. Sommige van deze heersers uit de feodale  periode van Japan (12e eeuw tot 19e eeuw), hadden een enorme macht.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>3</sup> <strong>Seppuku</strong> (切腹), ook wel <strong>harakiri</strong> (腹切り) genoemd, is de traditionele vorm van zelfmoord voor de samoerai in Japan, uitgevoerd door het met een vlijmscherp lang mes opensnijden van de buik en indien mogelijk het vervolgens &#8211; zonder een kik te geven &#8211; toebrengen van een snee in het hart. Seppuku had tot doel om schande en verlies van eer te voorkomen. Het idee erachter is dat door het opensnijden van de buik het slachtoffer zich volledig bloot geeft. Volgens Japanse traditie zit de ziel van een persoon in diens onderbuik (hara).</p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img decoding="async" width="800" height="642" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2026/10/47roningraven.jpg" alt="" class="wp-image-8840" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2026/10/47roningraven.jpg 800w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2026/10/47roningraven-300x241.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2026/10/47roningraven-768x616.jpg 768w" sizes="(max-width: 800px) 100vw, 800px" /><figcaption class="wp-element-caption">De graven van de 47 Ronin</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>4</sup><strong> Shogun</strong> (将軍) is de afkorting van de titel <em>Seii Taishōgun</em> (征夷大将軍). Dit betekent &#8216;<em>legerleider die de barbaren verslaat</em>&#8216; en was oorspronkelijk de titel voor een Japans opperbevelhebber. De <strong>Tokugawa</strong> (徳川) waren een dynastie van shoguns die hun naam gegeven hebben aan het <strong>Tokugawa-shogunaat</strong> (徳川幕府). Het Tokugawa-shogunaat volgde op de Sengoku-periode. De Tokugawa-familie heerste over Japan van 1600, na de Slag bij Sekigahara, tot de Meiji-restauratie in 1867. De eerste shogun van de dynastie was Tokugawa Ieyasu, de laatste was Tokugawa Yoshinobu. De periode van hun regeren wordt ook de Edoperiode genoemd, omdat de Tokugawa&#8217;s bij hun machtsovername de zetel van de politieke macht verplaatsten van Kioto, waar de keizer verbleef, naar het toenmalige Edo, dat nadien Tokio zou worden genoemd wat &#8220;<em>hoofdstad in het oosten</em>&#8221; betekent.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>5</sup> <strong>Bushido</strong> (武士道, weg van de krijger) was de erecode van de samoerai. <em>Bushido</em> was een strikte code die loyaliteit, trouw en eer tot de dood eiste. Als een samoerai zijn eer niet kon handhaven, kon hij deze terugverdienen door ritueel zelfmoord  (<em>seppuku</em>) te plegen. Een van de beroemdste voorbeelden van de <em>bushido</em>-erecode is de geschiedenis van de Zevenenveertig Ronin.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/de-zevenenveertig-ronin/">De zevenenveertig Ronin</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/de-zevenenveertig-ronin/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>De Haiku</title>
		<link>https://heesen.online/gedichten-3/</link>
					<comments>https://heesen.online/gedichten-3/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 31 Dec 2024 16:49:06 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Boekenwurm]]></category>
		<category><![CDATA[Gedichten/Poetry]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[Arakida Moritake]]></category>
		<category><![CDATA[gedicht]]></category>
		<category><![CDATA[Haiku]]></category>
		<category><![CDATA[Japan]]></category>
		<category><![CDATA[Kobayashi Issa]]></category>
		<category><![CDATA[Matsuo Basho]]></category>
		<category><![CDATA[Wabi Sabi]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://heesen.online/?p=952</guid>

					<description><![CDATA[<p>Ergens op deze site heb ik het al eens over een strakke Japanse dichtvorm gehad: de haiku.<br />
Haiku is een traditionele vorm van Japanse poëzie die boeit met zijn eenvoud, elegantie en het vermogen om diepe emoties op te roepen door minimalistische expressie. </p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/gedichten-3/">De Haiku</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Ergens op deze site heb ik het al eens over een strakke Japanse dichtvorm gehad: de haiku. <br>Haiku is een traditionele vorm van Japanse poëzie die boeit met zijn eenvoud, elegantie en het vermogen om diepe emoties op te roepen door minimalistische expressie. </p>



<h2 class="wp-block-heading">Strakke vorm</h2>



<p class="wp-block-paragraph">De strakke vorm uit zich in een aantal zaken: </p>



<p class="wp-block-paragraph">Een haiku bestaat traditioneel uit 17 lettergrepen, gerangschikt in drie regels: </p>



<ul class="wp-block-list">
<li>eerste regel 5 lettergrepen</li>



<li>de tweede regel 7 lettergrepen</li>



<li>en de derde regel weer 5 lettergrepen</li>
</ul>



<h2 class="wp-block-heading">Thema&#8217;s en inhoud </h2>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Natuur</strong>: <br>Haiku&#8217;s richten zich vaak op de natuur, seizoenen en de veranderende wereld. Het onderwerp is meestal iets dat in de natuurlijke omgeving wordt waargenomen, zoals een vluchtig moment dat de essentie van een bepaald seizoen of een bepaalde scène vastlegt.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Seizoensreferentie</strong> (<em>Kigo</em>): <br>Traditionele haiku&#8217;s bevatten meestal een &#8220;<em>kigo</em>&#8220;, een woord of zin die het seizoen aangeeft waarin de haiku zich afspeelt. Bijvoorbeeld, &#8220;<em>kersenbloesems</em>&#8221; kan de lente aangeven, terwijl &#8220;<em>sneeuw</em>&#8221; de winter suggereert.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Moment van inzicht </strong>(<em>Kireji</em>): <br>Een ander element in traditionele haiku&#8217;s is de &#8220;<em>kireji</em>&#8220;, of het snijdende woord. Dit is een woord of leesteken dat een pauze of onderbreking in het gedicht biedt, wat vaak een tegenstelling van twee afbeeldingen of ideeën creëert, wat leidt tot een epifanie of een dieper begrip.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Filosofie en esthetiek </h2>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Eenvoud en minimalisme</strong>: <br>Haiku&#8217;s staan ​​bekend om hun beknoptheid en het vermogen om een ​​diepe betekenis over te brengen met weinig woorden. De eenvoud is bedoeld om een ​​moment van schoonheid of inzicht te weerspiegelen zonder de noodzaak van verfraaiing.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Wabi Sabi</strong>: <br>De esthetiek van haiku komt vaak overeen met het Japanse concept van &#8220;<em>wabi sabi</em>&#8220;, dat waarde hecht aan imperfectie, vergankelijkheid en de schoonheid van eenvoud. Haiku&#8217;s vangen vluchtige momenten en drukken vaak een gevoel van melancholie of stille reflectie uit.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Zen-invloed</strong>: <br>Haiku-poëzie is sterk beïnvloed door het Zen-boeddhisme, dat de nadruk legt op mindfulness, het huidige moment en waardering voor de kleine en vaak over het hoofd geziene aspecten van het leven.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Ontstaan</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Haiku is geëvolueerd uit een vorm van poëzie genaamd &#8220;<em>renga</em>&#8220;, die populair was in Japan in de 14e eeuw. De openingsstrofe van een renga, bekend als de &#8220;<em>hokku</em>&#8220;, werd later (19e eeuw) de zelfstandige vorm die we nu kennen als haiku. </p>



<h2 class="wp-block-heading">Vertalen en vormbehoud</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Door vast te houden aan de strakke vorm toont die beperking de ware meester! Maar dit levert weer vaak problemen op bij het vertalen uit het oorspronkelijke Japans. In het westen wordt daardoor wel voor afwijkende vormen gekozen, met 12 tot 17 lettergrepen. </p>



<p class="wp-block-paragraph">De beroemdste haiku, feitelijk een hokku, is van Matsuo Basho en luidt:</p>



<figure class="wp-block-table"><table><tbody><tr><td><em>furu ike ya<br>kawazu tobikomu<br>mizu no oto</em></td><td><em>Ach oude vijver<br>een kikker springt erin<br>geluid van water.</em></td></tr></tbody></table><figcaption class="wp-element-caption"><em>De beroemdste haiku en de letterlijke vertaling</em></figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">Bij een vertaling van een haiku achten sommigen de inhoud belangrijker dan de vorm, al wordt die zo veel mogelijk gehandhaafd. Zo is bovenstaande vertaling bijvoorbeeld naar de inhoud juist, maar naar de vorm niet. Een bewerking die de juiste vorm heeft, maar een iets andere strekking is:</p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Ach oude vijver<br>de kikkers springen erin </em>(of ook <em>een kikker springt van de kant)<br>geluid van water.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">Dit probleem is sterk taalafhankelijk. Het Frans gebruikt bijvoorbeeld veel meer woorden, en ook lettergrepen, dan het Engels; het Nederlands ligt er ergens tussenin.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Voorbeelden</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Twee haiku&#8217;s (hokku) van <em>Basho</em> (1644-1694):</p>



<div class="wp-block-group"><div class="wp-block-group__inner-container is-layout-flow wp-block-group-is-layout-flow">
<p class="wp-block-paragraph"><em>zou ik ze pakken, <br>de witvis in &#8217;t wier bijeen<br>dan schoten ze weg</em>.</p>
</div></div>



<p class="wp-block-paragraph"><em>door zomerregens<br>zijn de kraanvogelpoten<br>korter geworden</em>.</p>



<p class="wp-block-paragraph">En mijn persoonlijke favoriet van <em>Moritake </em>(1473-1549):</p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Zag ik een bloesem<br>die naar haar tak terugkeerde?<br>ach, ’t was een vlinder.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">De beste haiku’s weten bij de lezer emoties op te wekken, zonder ze letterlijk te benoemen. Neem bijvoorbeeld deze van <em>Issa</em> (1763-1828):</p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>In het ziekenhuis<br>dooft een flakkerend licht uit<br>een sneeuwstorm steekt op.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">De lezer zal vast aan een sterfgeval gedacht hebben, maar dat staat er niet!</p>



<h2 class="wp-block-heading">Hoe schrijf je een eigen haiku</h2>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Observeer</strong>: <br>Begin met aandacht te besteden aan de kleine details in je omgeving. Haiku&#8217;s komen vaak voort uit een specifiek moment of een observatie die bij je resoneert. Focus op een enkel moment: kies een enkel beeld of moment om te beschrijven. Hoe meer gefocust en specifiek, hoe krachtiger de haiku kan zijn.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Omarm eenvoud</strong>: <br>Gebruik eenvoudige taal en vermijd overmatige bijvoeglijke naamwoorden of complexe ideeën. De schoonheid van haiku&#8217;s ligt in het vermogen om diepte over te brengen door middel van eenvoud.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Seizoensreferentie</strong>: <br>Als je streeft naar een traditionele haiku, probeer dan een woord of zin op te nemen die het seizoen suggereert.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Mijn eerste pogingen</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Bevlogen zwaluw,<br>laat de zomer achter zich.<br>Het sneeuwklokje tikt.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Zwalkende zweters,<br>rennen zomers achterna.<br>De weerman zwijgt weer.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/gedichten-3/">De Haiku</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/gedichten-3/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
