<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>vrouwenrecht Archieven - HEESEN Online</title>
	<atom:link href="https://heesen.online/tag/vrouwenrecht/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://heesen.online/tag/vrouwenrecht/</link>
	<description>Blogs van Jos Heesen</description>
	<lastBuildDate>Wed, 12 Nov 2025 14:02:36 +0000</lastBuildDate>
	<language>nl-NL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>
	<item>
		<title>Bruid in Afghanistan 4/4</title>
		<link>https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-4-4/</link>
					<comments>https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-4-4/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 09 Nov 2025 11:03:31 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[Afghanistan]]></category>
		<category><![CDATA[Taliban]]></category>
		<category><![CDATA[vrouwenrecht]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=7458</guid>

					<description><![CDATA[<p>Onderstaand is het vierde en laatste deel van een verhaal over het leven van een meisje/vrouw in Afghanistan, opgetekend door een journaliste, die ook wat context aanbracht. Omdat een compleet levensverhaal is, is het te lang voor één bericht, dus ik heb het opgeknipt in vier delen.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-4-4/">Bruid in Afghanistan 4/4</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Onderstaand is het vierde en laatste deel van een verhaal over het leven van een meisje/vrouw in Afghanistan, opgetekend door een journaliste, die ook wat context aanbracht. Omdat een compleet levensverhaal is, is het te lang voor één bericht, dus ik heb het opgeknipt in vier delen.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">Adi werd begraven. De buitenlander werd door de Taliban<sup>1</sup> meegenomen toen we een stad bereikten die ik niet bij naam kan noemen. Ik maakte me zorgen om hem, maar ik kon niets doen. Ik hoorde dat de Taliban Afghanistan opnieuw hadden veroverd en de macht hadden gegrepen. De geschiedenis had zich herhaald. We kwamen midden in de zomer van 2021 in Kabul aan, wat betekende dat 24 jaar van mijn leven in gevangenschap waren verstreken. Ik begon te snikken toen we de stad binnenreden. Mijn hart deed pijn toen ik terugdacht aan de dag dat ik uit Kabul werd gehaald, flauw van angst om van mijn familie en geboorteplaats te worden weggerukt. Ik vroeg me af of mijn moeder en vader nog leefden, wat het lot van mijn broers was geweest en of ik ze ooit nog zou kunnen zien?</p>



<p class="wp-block-paragraph">Mijn man had een hoge positie in het Islamitisch Emiraat<sup>2</sup> bereikt. Hij reed rond in dure auto&#8217;s die naar verluidt waren achtergelaten door de hoge functionarissen van de vorige regering, en hij had een groot huis voor ons allemaal gekocht. Ik was misschien terug in Kabul, maar ik mocht het huis nog steeds niet uit. Ik vroeg Miraj om me naar mijn ouders te brengen, maar hij weigerde. Onverschillig voor mijn smeekbeden zei hij dat hij geen idee had waar ze nu waren.</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img fetchpriority="high" decoding="async" width="800" height="522" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan1-1.jpg" alt="" class="wp-image-7470" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan1-1.jpg 800w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan1-1-300x196.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan1-1-768x501.jpg 768w" sizes="(max-width: 800px) 100vw, 800px" /></figure>
</div>


<p class="wp-block-paragraph">Niet lang na onze aankomst in Kabul trouwde mijn man voor de derde keer. Toen de andere vrouw van mijn man en ik protesteerden, zei hij dat hij als moslim het recht had om vier vrouwen tegelijk te hebben. Zijn derde vrouw was vroedvrouw en woonde niet bij ons. We hebben haar gezicht niet eens gezien. Het verbaasde me niet dat een hoogopgeleide vrouw met mijn man trouwde, een man uit de bergen die tegen onderwijs voor meisjes was. Haar familie maakte zich er ook geen zorgen over dat hij al getrouwd was of lid van de Taliban. Wat voor hen telde, was zijn positie in het Islamitisch Emiraat en de hoeveelheid geld die ze als <em>shir baha</em> ontvingen. Met bitterheid herinnerde ik me dat mijn vader me ook had gedwongen om met Miraj te trouwen, juist vanwege deze voordelen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Nasim woonde nog steeds bij ons. Nadat Afghanistan opnieuw in handen van de Taliban was gevallen, keerde zijn familie, die naar Pakistan was geëmigreerd, terug naar Kabul en vestigde zich bij ons. Nasims vader drong er bij hem op aan om met een van zijn nichten te trouwen, omdat hij bijna 40 was en het al laat werd om te trouwen. Maar Nasim accepteerde het niet en verzon een excuus, zeggende dat hij pas zou trouwen als hij het geld voor de <em>shir baha</em> zelf had verdiend. Toen keek hij me aan met een blik vol betekenis, een betekenis die ik nooit wilde bevatten.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Elke dag probeerde ik een manier te vinden om mijn moeder en broers te zien, totdat het me eindelijk te binnen schoot om Nasim om hulp te vragen. Ik vroeg hem me mee te nemen naar een van mijn familieleden, zodat ik via hen meer over mijn moeder te weten kon komen. Ons vorige huis was een huurhuis en ik wist dat mijn familie daar in de afgelopen twintig jaar misschien wel was verhuisd. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Nasim nam me mee uit onder het voorwendsel me naar de dokter te brengen. We gingen naar het huis van een familielid waarvan ik me het adres nog herinnerde. Gelukkig woonden ze nog steeds op dezelfde plek. Daar werd me verteld dat mijn vader was omgekomen bij een zelfmoordaanslag onder de vorige regering, en dat mijn moeder en broers in Iran woonden. Ik kreeg het nummer van mijn moeder van hen, zodat ik haar later kon bellen. Het nieuws van de dood van mijn vader maakte me niet erg verdrietig, want hij verdiende het. Hij gooide me in de oven van de Taliban en betaalde ervoor.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Mijn dagen waren nog steeds gevuld met pijn. Mijn geestelijke toestand verslechterde met de dag. De 24 jaar die ik in gevangenschap van Miraj en zijn familie had doorgebracht, hadden me mijn jeugd, mijn dromen en mijn bestaan ​​ontnomen. Het leven was aan me voorbijgegaan en ik had er geen profijt van gehad. Nu, met gebroken hart en lege handen, had ik geen hoop meer.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Mijn man, die naar de opening van een <em>madrassa</em> was gegaan, werd gedood bij een bomaanslag van ISIS. Opnieuw werden drie vrouwen weduwe en moesten ze hertrouwen. Ik koos noodgedwongen voor Nasim. Ik had geen andere keus: de Taliban waren er nog steeds.&#8221;</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">Tot zover het verhaal van Marjan dat ik optekende. Nu vrouwen overal ter wereld naast mannen vooruitgang boeken in de politiek, technologie en wetenschap en dagelijks opmerkelijke mijlpalen bereiken, bestaat er een uithoek van de wereld die Afghanistan heet, waar vrouwen achteruitgaan en er voortdurend nieuwe valstrikken worden opgezet om hen te verstrikken en hun rechten te schenden. Vrouwen en hun deelname aan de samenleving zijn pionnen geworden in een spel dat Afghaanse heersers en machthebbers wereldwijd spelen om hun politieke doelen te bereiken.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Marjans bittere leven is een duidelijk voorbeeld van de levens van Afghaanse vrouwen, vooral in afgelegen gebieden waar ze niet als levende en bewuste wezens worden gezien. Deze vrouwen worden dagelijks geconfronteerd met allerlei vormen van geweld, hun recht op onderwijs wordt hen ontnomen en alle wegen naar persoonlijke en sociale groei zijn voor hen afgesloten. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik ken Marjan persoonlijk. Ze is een vrouw die verdrinkt in verdriet en tegen haar wil in een leven van angst en afschuw is gedreven. Al haar dromen zijn verbrijzeld en haar leven is als as in de wind verstrooid, zonder dat ze er zelf, uit vrije wil, ook maar een moment van heeft geleefd. Haar prestatie in het leven is die van een gekwetste ziel wiens wonden weer opengaan bij elke vermelding van het geweld dat ze heeft doorstaan. De dagen uit haar verleden en de ontberingen die ze heeft doorstaan, vormen de kern van haar woorden en haar getuigenis. Het is alsof ze dat lemen huis en die woestijnvlakte nooit heeft verlaten en daar begraven ligt, samen met haar jeugd en haar dromen.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">Tot zover dit drama&#8230;.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>1</sup> De&nbsp;<strong>Taliban</strong>&nbsp;(Pasjtoe:&nbsp;د افغانستان د طالبان اسلامی تحریکِ,&nbsp;<em>Da Afghānistān da Talibān Islāmi Tahrik</em>&nbsp;&#8211; Nederlands: &#8220;<em>Islamitische Taliban-beweging van Afghanistan</em>&#8220;) is een&nbsp;islamitische&nbsp;beweging in&nbsp;Afghanistan&nbsp;en&nbsp;Pakistan&nbsp;die ontstond in 1994. Daar voerden zij een&nbsp;guerrillaoorlog. In beide landen beheersen de taliban grote bevolkingsgebieden. In Afghanistan hadden de taliban gedurende 1996-2001 het grootste deel van het land in handen, dat ze gewapenderhand hadden veroverd. Ze hebben er toen&nbsp;een emiraat&nbsp;uitgeroepen. Deze taliban hadden uitvalsbases in het grensgebied met Pakistan, waar ook de opleidingscentra liggen in de vorm van strenge Koranscholen (madrassa&#8217;s).</p>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>2</sup> Afghanistan&nbsp;(Nederlandse uitspr.:&nbsp;[ɑfˈɣaniˌstɑn];&nbsp;Pasjtoe&nbsp;/&nbsp;Dari: افغانستان; Pasjtoe: Afġānistān,&nbsp;IPA:&nbsp;[avɣɒnisˈtɒn]; Dari: Afġānestān, IPA: [avɣɒnesˈtɒn]), officieel het&nbsp;<strong>Islamitisch Emiraat Afghanistan</strong>&nbsp;(Dari: امارت اسلامی افغانستان,&nbsp;<em>Imārat-i Islāmī-yi Afghānistān</em>, Pasjtoe: د افغانستان اسلامي امارت,&nbsp;<em>Də Afġānistān Islāmī Imārat</em>), is een land dat zowel tot&nbsp;Centraal-Azië&nbsp;als&nbsp;Zuid-Azië&nbsp;wordt gerekend.Het land heeft een bevolking van ruim 38&nbsp;miljoen mensen anno 2022,&nbsp;die wonen op een grondgebied van ruim 652.000&nbsp;km². Het land wordt begrensd door&nbsp;Pakistan&nbsp;in het zuiden en oosten,&nbsp;Iran&nbsp;in het westen,&nbsp;Turkmenistan,&nbsp;Oezbekistan&nbsp;en&nbsp;Tadzjikistan&nbsp;in het noorden en&nbsp;China&nbsp;in het verre noordoosten&nbsp;</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-4-4/">Bruid in Afghanistan 4/4</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-4-4/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Bruid in Afghanistan 3/4</title>
		<link>https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-3-4/</link>
					<comments>https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-3-4/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 09 Nov 2025 11:00:23 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[Afghanistan]]></category>
		<category><![CDATA[Taliban]]></category>
		<category><![CDATA[vrouwenrecht]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=7456</guid>

					<description><![CDATA[<p>Onderstaand is deel drie van een verhaal over het leven van een meisje/vrouw in Afghanistan, opgetekend door een journaliste, die ook wat context aanbracht. Omdat een compleet levensverhaal is, is het te lang voor één bericht, dus ik heb het opgeknipt in vier delen.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-3-4/">Bruid in Afghanistan 3/4</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Onderstaand is deel drie van een verhaal over het leven van een meisje/vrouw in Afghanistan, opgetekend door een journaliste, die ook wat context aanbracht. Omdat een compleet levensverhaal is, is het te lang voor één bericht, dus ik heb het opgeknipt in vier delen.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">Er werd eten geserveerd, maar ik had geen zin om te eten. Maar toen mijn Talib-echtgenoot me op strenge toon beval te eten, moest ik wel. We vervolgden onze reis en bereikten de volgende ochtend een dorp. De auto stopte voor een groot lemen huis met oude, gelaagde muren. Zodra de auto stopte, hoorden we geweerschoten. Ik dacht dat er een gevecht was uitgebroken en begon te huilen, maar mijn schoonzus vertelde me dat de dorpelingen de bruiloft van <em>Miraj</em> vierden.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik mocht mijn sluier nog steeds niet opheffen en, aan weerszijden begeleid door mijn man en zijn zus, werd ik naar een binnenplaats en vervolgens naar een kamer gebracht. Veel vrouwen hadden zich daar verzameld om mij te zien. Ze zetten me naast een oude vrouw in de hoek en zeiden dat ik haar hand moest kussen, omdat zij de moeder van mijn man was. Iedereen noemde haar <em>Adi</em>, wat moeder betekent in het Pashto. Ik kuste de hand van de oude vrouw. Aan haar scherpe blik kon ik zien dat ze inderdaad de moeder van de Talib was.</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img decoding="async" width="800" height="533" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan.jpg" alt="" class="wp-image-7464" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan.jpg 800w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan-300x200.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan-768x512.jpg 768w" sizes="(max-width: 800px) 100vw, 800px" /></figure>
</div>


<p class="wp-block-paragraph">Een paar dagen nadat ik met de Talib was getrouwd, ging zijn zus, die mijn enige contact met de rest van de familie was, met mijn man terug naar Kabul, en ik bleef alleen achter in het huis met een handvol mensen die ik niet kende en waarvan ik niet eens begreep wat ze zeiden. Omdat ik hun cultuur en manier van leven niet begreep, sloeg mijn schoonmoeder me met haar wandelstok als ik een fout maakte.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Behalve <em>Adi</em> woonden ook mijn vijf zwagers en hun gezinnen in dat huis. Geen van de mannen was echter thuis, omdat ze allemaal lid waren van de Taliban en na de bezetting van Afghanistan verschillende functies in verschillende provincies hadden gekregen. Alle vrouwen en kinderen in de familie werden geleid door Adi en haar wandelstok. Haar woord was wet en iedereen die zich daar niet aan hield, werd gestraft. Als de vrouwen in het huis te veel voedsel gebruikten, als ze niet goed voor de dieren zorgden of als ze iets te laat waren met het voltooien van hun dagelijkse taken, berispte Adi hen. Er ging geen dag voorbij zonder dat verschillende leden de pijn van haar wandelstok op hun botten voelden.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In 2001 viel het Taliban-regime, maar op dat moment wist ik niet welk jaar het was. De jongens die naar buiten mochten, vertelden ons verhalen over wat er gebeurde. Ze spraken over ongelovigen uit verschillende landen die naar Afghanistan kwamen en zwoeren dat ze <em>farangi</em> (een naam voor buitenlandse soldaten, zoals de Britse troepen tijdens de Anglo-Afghaanse oorlogen) door de dorpen hadden zien lopen. Het duurde niet lang voordat er elke nacht vliegtuigen overvlogen en huizen bombardeerden. Toen het nieuws zich verspreidde dat soldaten van buitenlandse troepen huizen doorzochten en iedereen doodden die ze ook maar enigszins verdacht vonden, begonnen de inwoners van ons dorp geleidelijk hun huizen te verlaten en weg te trekken.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Op een nacht kwamen mijn man en zijn twee broers terug en vertelden ze dat hun andere twee broers waren vermoord. Adi huilde niet. Ze was even stil en zei toen: ‘<em>Ik heb ze opgeofferd voor de religie</em>.’ Mijn schoonmoeder bracht de rest van de familie op de hoogte van de dood van haar twee zonen en dreigde iedereen met haar wandelstok, zeggende dat als ze iemand hoorde huilen, ze hun botten zou breken. De vrouwen van haar vermoorde zonen sloegen zich in stilte op hun hoofd terwijl de doodsbange kinderen met afgrijzen toekeken.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Een paar dagen na de dood van de twee broers besloten mijn schoonmoeder en haar zonen om hun weduwen uit te huwelijken aan de overgebleven mannen in de familie. Een van deze twee vrouwen trouwde uiteindelijk met mijn man. Mijn schoonmoeder nam deze beslissing omdat ik al die jaren geen kinderen had gekregen en de vrouw van zijn broer twee kinderen had. Het deed me geen pijn, want ik hield niet van de man die ik mijn echtgenoot noemde en leefde alleen onder dwang met hem samen. De weduwen die hun echtgenoten hadden verloren, werden hertrouwd terwijl ze nog rouwden en tranen huilden.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik weet niet welk jaar het was, want er waren geen kalenders. In dit huis had men een hekel aan pen en papier, laat staan kalenders. De situatie verslechterde met de dag door de toenemende lucht- en grondaanvallen van buitenlandse troepen – of de ongelovigen, zoals de lokale bevolking ze graag noemde. Bijna geen enkel huis in het dorp ontsnapte aan de bombardementen en de nachtelijke aanvallen bleven de mensen van hun rust beroven. Tijdens een van zijn bezoeken zei mijn man dat het hele gezin naar Pakistan zou moeten verhuizen omdat het dorp niet langer veilig was, en dat de jonge jongens van het huishouden naar de <em>madrasa</em> zouden moeten gaan, waar ze zouden worden opgeleid tot zelfmoordterroristen. Volgens hem was de religie meer dan ooit tevoren in gevaar.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Iedereen maakte zich klaar om te verhuizen. Ik was daar blij om, want ik zou eindelijk dat verdomde lemen huis verlaten na zoveel jaren van gevangenschap. Ik was zo opgewonden, want ik had niets anders gezien dan de bewoners van het huis en ik miste de straten, de auto&#8217;s, de winkels, alles. Ik was druk bezig mijn kleren in een tas te stoppen toen mijn schoonmoeder me riep. Ze kon niet meer lopen sinds de dood van haar twee zonen, en toen ik naar haar toe ging, zei ze: ‘<em>Ik ga niet weg: ik wil niet comfortabel in Pakistan leven terwijl mijn zonen aan het front vechten. Jij moet ook bij mij blijven</em>.’ Ik stond erop om te gaan, maar ze gooide haar wandelstok naar me en zei: &#8216;<em>Ik heb je niet om je mening gevraagd, Shand!</em>&#8216; Een paar jaar na mijn huwelijk, toen ik nog steeds niet zwanger was, begon mijn schoonmoeder me onvruchtbaar te noemen, of <em>shand</em> in het Pashto.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Iedereen in het huis laadde zijn bezittingen in een vrachtwagen en vertrok naar Pakistan, terwijl ik achterbleef met mijn krankzinnige schoonmoeder en de neef van mijn man, <em>Nasim</em>, een 18-jarige jongen. Nasim was beleefder dan de andere mannen in de familie en behandelde vrouwen altijd met respect. Daarom vonden ze hem simpel. Ze zeiden dat hij niet geschikt was voor de <em>jihad</em>.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Maar een paar dagen later werden ook wij uit het dorp naar een afgelegen plek gebracht. Ik had geen idee waar we waren, dus vroeg ik het aan Nasim. Hij zei dat we in dezelfde provincie waren, maar op een plek die zo afgelegen was dat niemand ons zou vinden. We werden naar een huis in de buurt van een berg gebracht. Het huis had twee kamers en onder het gebouw was een donkere kelder met een cel van ijzeren tralies erin. Ik dacht dat die misschien voor vee was gebouwd. Voor het huis strekte zich een uitgestrekte woestijnvlakte uit, bedekt met onkruid. De afzondering van het huis maakte me bang, we waren daar helemaal alleen. Het enige plezier dat ik in die eerste 24 uur had, was dat ik water mocht halen uit een bron aan de andere kant van de berg. We hadden twee muilezels, twee geiten en een koe, en zij waren mijn kracht op die lege vlakte. Ik gaf ze gras te eten en bracht uren door met het vertellen van mijn verhalen. Soms deelde ik mijn gevoelens met Nasim. Mijn man kwam ons af en toe midden in de nacht bezoeken en bracht ons eten en brandstof voor de lampen. Nadat hij de handen van zijn moeder had gekust, verdween hij weer.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik was daar zo eenzaam dat alles om me heen tot leven kwam en tegen me begon te praten. Ik praatte tegen de kopjes, de potten, het vuur, de muilezels, de geiten en de koe. Soms praatte ik ook tegen de berg, en omdat die hoog was, vroeg ik of er aan de andere kant levende wezens waren en of er ergens in de buurt nog een huis was. Mijn schoonmoeder werd met de dag ouder. Haar gezicht kreeg meer rimpels en de twee of drie tanden die ze nog had, namen afscheid van haar mond en waren verdwenen. Als ze me uitschold, negeerde ik haar woorden en staarde naar haar tandeloze mond. Ze dacht dat ik haar voor de gek hield en gooide haar schoenen naar me. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik raakte langzaam los van de echte wereld. Gebaseerd op de Indiase films die ik had gezien voordat ik trouwde, creëerde ik romantische of spionagescenario&#8217;s in mijn hoofd, waarin ik de held was en urenlang in die dromen leefde. Door de seizoenen heen voelde ik het verstrijken van de jaren. Met het fragment van een spiegel dat ik had meegenomen, verstopt in mijn kleren, keek ik naar mijn gezicht. Er hadden zich fijne rimpeltjes rond mijn ogen gevormd en er waren ook een paar witte haartjes op mijn hoofd verschenen. Het was een pijnlijk besef dat mijn jeugd me was ontglipt. Het enige waar ik spijt van had, was dat ik nooit liefde had gekend. </p>



<p class="wp-block-paragraph">In mijn dromen probeerde ik me een jongeman voor te stellen op wie ik verliefd zou worden, maar het lukte me niet. Hoe hard ik ook probeerde hem gelaatstrekken te geven, deze man bleef gezichtsloos. Toen ik echt mijn best deed, leek zijn gezicht op dat van Nasim. Deze gedachte maakte me beschaamd, omdat ik Nasim zag als een lid van de familie – een vriendelijke en behulpzame metgezel, niet iemand op wie ik verliefd kon worden. Ik kan niet ontkennen dat ik soms zijn intense blik op me voelde, maar ik deed alsof ik het niet merkte. Onder zulke omstandigheden was Nasim het laatste wezen op aarde voor wie ik gevoelens kon hebben. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Op een zomer, ergens in ons leven daar, hoorde ik tegen middernacht een auto het huis naderen. Dit was nog nooit eerder gebeurd. Ik rende met Nasim naar buiten en samen keken we toe hoe het op ons afkwam. De auto stopte voor het huis en mijn man en twee andere mannen met wapens stapten uit. Ze trokken een vierde man met geweld uit de auto en namen hem mee naar de kelder. Gelukkig waren de dieren buiten vastgebonden, want het was warm weer. Ze namen de man mee naar de cel, vervloekten hem de hele tijd, bonden hem vast en deden de deur op slot. Mijn man legde zijn moeder uit dat ze een ongelovige hadden gevangen en dat ze voorzichtig moest zijn om hem niet te laten ontsnappen. Vervolgens gaf hij Nasim en mij de opdracht de gevangene te voeren, aangezien hij binnenkort geruild zou worden voor een van de <em>moedjahedien</em>. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Ze namen Nasim mee toen ze vertrokken, zodat hij voedsel, lampolie en andere benodigdheden voor ons kon kopen en terugbrengen. Soms was Nasim lange tijd weg en werd ik erg bang, bang dat hij voorgoed verdwenen was. In de jaren dat ik bij de berg had gewoond, had ik geen toegang tot nieuws. Het weinige dat ik hoorde, was dat Afghanistan was binnengevallen door ongelovigen uit meer dan twintig landen en dat de Taliban er alles aan deden om hen te verdrijven. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Leven met een ongelovige die in de buurt gevangen zat, leek erg beangstigend. De nacht van angst ging voorbij en de dageraad brak aan. Mijn schoonmoeder vroeg me om eten naar de gevangene te brengen. Ik had geen andere keuze dan eten klaar te maken en naar de gevangene te gaan. Met trillende handen en benen opende ik de kelderdeur en trof de man vastgebonden in de cel aan. Toen het licht de cel binnenkwam, hief hij zijn hoofd op. Hij was een buitenlander en leek ongeveer 40 jaar oud. Hij was dun, had blond haar en een wit gezicht. Hij zag er heel schoon en knap uit. Ik heb buitenlanders altijd mooi gevonden. Hoe vaak Afghanen zich ook wasten, door hun bruine huid zagen ze er nog steeds niet zo schoon en knap uit als de buitenlanders. Mijn moeder zei altijd hetzelfde over Russen. Ze zei dat de Russen heel blank waren en rode wangen hadden. Ze stonden altijd bovenop hun tanks en wanneer ze op straat voorbijkwamen, verzamelde iedereen zich om hen heen. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik duwde het dienblad met eten door de kier tussen de ijzeren deur en de vloer, naar de gevangene, en gebaarde hem te eten. De man keek naar het dienblad en at wat brood. Ik had medelijden met hem. Met een handgebaar en een gebroken accent vroeg hij: &#8216;<em>Thee</em>.&#8217; Ik wees naar het kopje water. Maar opnieuw zei hij met hetzelfde accent: &#8216;<em>Thee</em>.&#8217; Ik ging naar huis en bracht hem een ​​kopje thee. Hij dronk de thee met het brood terwijl ik hardop tegen mezelf zei: deze arme man is net als ik een gevangene van deze vervloekte vlakte geworden.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Toen de man de thee en het brood op had, schoof hij de borden door de kier onder de deur naar me toe. Ik pakte het dienblad en ging naar huis. Ik maakte ook eten klaar voor mijn schoonmoeder en bracht het naar haar kamer. Haar hoofd leunde tegen de muur en ze keek naar iets in de verte. Ik zei: &#8216;<em>Adi, eet</em>.&#8217; Maar starend naar de vlakte antwoordde ze niet. Ik riep haar opnieuw, maar ze antwoordde nog steeds niet. Ik wist niet hoe ik haar aandacht kon trekken. Als ik haar aanraakte, sloeg ze me met haar stok en vervloekte me, maar als ik haar alleen liet, werd het eten koud. Ik had ook honger en moest wachten tot ze klaar was voordat ik kon eten. Ze vond het ook niet prettig dat ik in de kamer voor haar at. Ze zei altijd dat een vrouw als laatste moet eten en pas nadat ze iedereen heeft gevoed. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Mijn wachten werd steeds langer, maar Adi hief nog steeds haar hoofd niet op. Voorzichtig naderde ik haar en net toen ik mijn hand op haar schouder legde, viel ze opzij als een stuk droog hout. Ik schreeuwde en snakte naar adem. Deze vlakte had Adi&#8217;s leven opgeslokt, net zoals het mijn eigen hoop en jeugd had opgeslokt. Ik had na mijn huwelijk veel doden gezien. Dode vrouwen, en dode kinderen en mannen, gedood tijdens de luchtaanvallen of gevechten, evenals mensen die stierven door ziekte en het gebrek aan artsen en ziekenhuizen. Maar ik was nog nooit eerder alleen gelaten met een dode. Mijn hele lichaam trilde. De enige levende persoon op deze vlakte was gestorven en nu was ik helemaal alleen. Ik rende misschien wel tien keer de kamer uit en weer terug. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Toen besefte ik dat alleen zijn erger was dan Adi&#8217;s beledigingen te moeten ondergaan. Ik was verbijsterd. Ik wist niet wat ik moest doen, en Adi&#8217;s lege ogen waren nu op mij gericht. Plotseling herinnerde ik me dat er nog iemand anders op die plek woonde. De buitenlander! Voor het eerst ontmoette hij mijn blik, zijn blik zwaar van betekenis. Ik pakte de sleutel uit Adi&#8217;s zak en liep naar de kelder. Ik wilde de buitenlander om hulp vragen. Ik was doodsbang. Maar toen bedacht ik me snel. Het zou me in gevaar kunnen brengen. Mijn man kon elk moment arriveren en mij of de buitenlander vermoorden, denkend dat hij probeerde te ontsnappen. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik ging terug naar binnen, ging in een hoekje zitten en wachtte tot Nasim terugkwam. Het duurde niet lang voordat hij terugkwam. Nasim zette de boodschappentassen bij de deur neer. Zodra ik hem zag, barstte ik in tranen uit. Verbaasd vroeg Nasim: &#8216;<em>Waarom huil je?&#8217;</em> Ik kon geen woord uitbrengen en wees alleen maar naar Adi. Hij liep naar haar toe en nam haar hand in de zijne. De koude aanraking van Adi&#8217;s hand deed hem beseffen dat ze dood was. Hij sloot zijn ogen van angst en zei met trillende stem: &#8216;<em>Adi is dood, moge God haar ziel hebben</em>.&#8217; Nasim legde Adi&#8217;s lichaam op het kussen op de vloer en sloot haar ogen met zijn duimen. We bedekten het lichaam met een stuk stof. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Nasim en ik zaten daar maar, met onze hoofden gebogen, geschokt, geen van beiden durfden we iets te zeggen. Uiteindelijk hief Nasim zijn hoofd op en zei: &#8216;<em>We moeten Adi&#8217;s lichaam wassen en begraven.</em>&#8216; Ik weigerde. Ik zei tegen hem: &#8216;<em>Nee, doe dat niet, Miraj moet met eigen ogen komen kijken dat Adi een natuurlijke dood is gestorven, anders verdenkt hij ons.</em>&#8216; Nasim stond op. Bezorgd vroeg ik hem waar hij naartoe ging. &#8216;<em>Ik ga Miraj een bericht sturen.</em>&#8216; En voor het eerst ontmoette hij mijn blik, zijn blik zwaar van betekenis, en voegde eraan toe: &#8216;<em>Ik zal je nooit alleen laten.</em>&#8216; Ik keek hem aandachtig aan. Wat was hij gegroeid. Meer; hij begon ouder te worden. Er zaten plukjes wit haar op zijn slapen en zijn gezicht begon te rimpelen, net als het mijne. Dit land heeft ons beiden ouder gemaakt.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het was bijna middag toen Nasim vertrok. Hij kwam terug in het holst van de nacht en zei dat hij contact had opgenomen met Miraj en dat hij spoedig zou komen. Daarna wisselden we geen woord meer. Nasim pakte de Koran van de vensterbank, ging naast Adi zitten en begon te reciteren. Die nacht sliepen we geen van beiden.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De zon was nog niet opgekomen toen Miraj arriveerde, in dezelfde auto als waarin hij de buitenlander had meegenomen. Twee andere mannen waren ook met hem meegekomen. Miraj kwam de kamer binnen en knielde naast zijn moeder neer. Aan zijn trillende schouders kon je zien dat hij huilde.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Hij keek Adi aan en zei langzaam: &#8216;<em>Had je maar wat langer gewacht en onze overwinning gezien.</em>&#8216; Zijn schouders zakten in onder het zware gewicht van verdriet. Hij knielde een uur lang roerloos naast Adi neer, legde haar lichaam toen achterin de auto en zei tegen Nasim en mij dat we bij haar achterin moesten zitten en over het lichaam moesten waken. Hij stuurde de twee mannen die hij had meegenomen eropuit om de buitenlander uit de kelder te halen. Ook hij werd in de auto gesleurd, met de twee mannen aan weerszijden van hem, en we verlieten die verdomde vlakte voorgoed.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">In <a href="https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-4-4/">deel vier</a> het slot van dit Afghaanse drama&#8230;</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-3-4/">Bruid in Afghanistan 3/4</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-3-4/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Bruid in Afghanistan 2/4</title>
		<link>https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-2-4/</link>
					<comments>https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-2-4/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 09 Nov 2025 10:56:36 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[Afghanistan]]></category>
		<category><![CDATA[Taliban]]></category>
		<category><![CDATA[vrouwenrecht]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=7454</guid>

					<description><![CDATA[<p>Onderstaand is deel twee van een verhaal over het leven van een meisje/vrouw in Afghanistan, opgetekend door een journaliste, die ook wat context aanbracht. Omdat een compleet levensverhaal is, is het te lang voor één bericht, dus ik heb het opgeknipt in vier delen.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-2-4/">Bruid in Afghanistan 2/4</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Onderstaand is deel twee van een verhaal over het leven van een meisje/vrouw in Afghanistan, opgetekend door een journaliste, die ook wat context aanbracht. Omdat een compleet levensverhaal is, is het te lang voor één bericht, dus ik heb het opgeknipt in vier delen.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">&#8220;Mijn naam is Marjan. In 1996, toen de Taliban voor het eerst Afghanistan overnamen, was ik 12 jaar oud. We woonden in Kabul. Mijn vader was voortdurend werkloos en ik begreep nooit waarom. Terwijl hij niets deed om voor zijn gezin te zorgen, rookte hij hasj, waarvoor mijn moeder moest betalen. Mijn moeder was schoonmaakster in een overheidsgebouw. De financiële situatie van ons gezin was precair en haar salaris was nauwelijks genoeg om ons te voeden; mijn drie broers en ik hadden nooit mooie kleren om te dragen en onze schoenen waren altijd versleten. (Nieuwe schoenen hebben was een van mijn dromen die nooit uitkwam.) Toen de Taliban Kabul binnenvielen, verboden ze vrouwen om te werken en meisjes om te studeren. Ik, die ooit droomde om dokter te worden, moest thuis blijven. Ik zat in de zesde klas.</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" width="683" height="1024" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan2-683x1024.jpg" alt="" class="wp-image-7467" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan2-683x1024.jpg 683w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan2-200x300.jpg 200w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan2-768x1151.jpg 768w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan2.jpg 800w" sizes="(max-width: 683px) 100vw, 683px" /></figure>
</div>


<p class="wp-block-paragraph">We hadden nog nooit genoeg te eten gehad, maar toen de Taliban kwamen en het salaris van mijn moeder en onze enige hoop afnamen, raakten we in een ongekende armoede. Precies een maand nadat de Taliban Kabul hadden ingenomen, raakten al onze voedselvoorraden op, en op de dag dat mijn moeder de laatste rijst voor ons kookte, kondigde ze aan dat we vanaf nu honger zouden lijden. Er gingen nog twee dagen voorbij waarin we oud brood dat niet meer eetbaar was in water weken en opaten – brood dat we vroeger aan de kippen van onze buren gaven! Op de derde dag hadden we niets te eten en geen kracht meer om op te staan. Mijn moeder was erg verdrietig en haar huid was doodsbleek geworden. Ze leende een boerka van onze buren en verliet het huis. We waren bang voor haar, omdat de Taliban overal aanwezig waren. De vrouw van onze buurman vertelde ons dat ze naar haar werk was gegaan in de hoop dat de Taliban haar weer in dienst zouden nemen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Na een paar uur kwam mijn moeder huilend thuis en vertelde mijn vader dat de Taliban haar hadden geslagen en haar niet eens het ministerie hadden laten binnenkomen waar ze vroeger schoonmaakte. Ze zei dat ze ook naar haar broer was gegaan, een ambtenaar bij het ministerie van Binnenlandse Zaken, om wat geld te lenen, maar dat hij ook was ontslagen. Mijn vader, boos als altijd, wuifde de zaak weg als iets dat hem niets aanging en wenste dat we allemaal zouden sterven, zodat hij van ons af was.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Er ging weer een dag voorbij. In de maanden sinds de Taliban de macht hadden gegrepen, verkocht mijn vader elke dag een van onze huishoudelijke spullen om geld te verdienen om hasj te kopen. Maar die dag was er niets meer te verkopen en hij werd woedend omdat hij geen hasj had gerookt. Hij begon mijn moeder te slaan en zei dat ze op wat voor manier dan ook geld voor hem moest vinden om hasj te kopen. Op dat moment werd er op de deur geklopt. Ik ging open doen. Het was weer de vrouw van onze buurman. Ik mocht deze buurvrouw helemaal niet. De mensen in onze straat zeiden dat ze familie was van de Taliban. Ik was bang en wilde haar niet binnenlaten. Ik was bang dat ze mijn vader zou verklikken omdat hij hasj rookte en dat hij dan door de Taliban zou worden opgepakt en op het dorpsplein zou worden gegeseld.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De vrouw van de buurman duwde me opzij en stormde naar binnen. Ze hield mijn vader tegen toen hij mijn moeder wilde slaan en begon met mijn ouders te praten terwijl ze me de kamer uit duwde. Nadat ze weg was, was mijn vader niet meer boos, hij glimlachte zelfs, maar mijn moeder keek verdrietiger dan ooit. Die avond stuurde de vrouw van de buurman ons eten. Mijn broers en ik aten vrolijk ons avondeten en gingen met een volle maag naar bed. In mijn slaap hoorde ik verdachte geluiden van mensen die kwamen en gingen, en vriendelijke woorden in het Pashto, maar hoe hard ik ook probeerde mijn ogen te openen om te zien wat er aan de hand was, de slaap overmandde me weer.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Toen ik &#8217;s ochtends wakker werd, streelde mijn moeder mijn haar en huilde ze.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Heeft mijn vader je weer geslagen? vroeg ik haar. Ze gaf geen antwoord en huilde alleen maar harder.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Mijn vader kwam die dag het huis binnen met zijn handen vol boodschappen die hij voor het ontbijt had gekocht. Brood, room, zelfs suiker. Ik had al een maand geen suiker gegeten en sprong snel op om het brood en de suiker van hem aan te nemen. Mijn vader beval mijn moeder te stoppen met huilen en ontbijt te maken. Zoals gewoonlijk gehoorzaamde ze zwijgend. Ik was dolgelukkig en kon niet geloven dat we zoete thee en room als ontbijt kregen en, nog belangrijker, dat mijn vader niet boos was, maar juist speels met ons. Het verdriet van mijn moeder stoorde me niet bijzonder, want vanaf de dag dat ik links van rechts leerde onderscheiden, had ik haar alleen maar verdrietig en huilend gezien. Maar dit was de eerste keer dat ik mijn vader gelukkig zag.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het geluk hield de hele dag aan. Na het ontbijt maakte mijn vader een sigaret leeg en vulde die met hasj, voordat hij naar buiten ging om hem op te roken.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Waar had mijn vader het geld vandaan om ontbijt en hasj te kopen? vroeg ik aan mijn moeder. Mijn moeder haalde haar schouders op en haar tranen begonnen opnieuw te stromen. Terwijl ze huilde, streelde ze mijn haar en zei: &#8216;Mijn lieve dochter, wat ben je mooi. Je leven is verspild. Je hebt pech, net als je moeder.&#8217;</p>



<p class="wp-block-paragraph">Van streek door haar huilen kuste ik haar op haar wang en zei: ‘<em>Niet huilen, Madar</em>.’</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ze zei niets meer. Opnieuw kwam mijn vader thuis met een heleboel boodschappen. Deze keer had hij cakejes en koekjes meegebracht. En ook vlees. Ik kon mijn ogen niet geloven. Ik dacht dat mijn vader een schat of een zak vol geld had gevonden om ons al dit verschillende eten te kunnen brengen. Maar meer nog dan het eten was ik blij dat mijn vader zijn hasj had en niet boos op ons werd.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Mijn vader vroeg mijn moeder om de cake en koekjes voor de middag te bewaren, omdat we gasten hadden. Mijn moeder keek hem niet aan, alsof ze hem niet eens hoorde. Mijn vader liep naar haar toe en greep haar bij haar haar. Woedend eiste hij: &#8216;Heb je gehoord wat ik net zei? Mijn moeder reageerde nog steeds niet. Om de vrede te bewaren, kwam ik tussenbeide: ‘<em>Ik zal de cake en de koekjes op een bord leggen</em>.’</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik nam de plastic zak mee naar de keuken en mijn moeder volgde me. Ze waste het vlees en bleef zwijgend de uien snijden.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik zag onze buurman een bundel geld uit de handen van de Talib nemen en die voor mijn vader neerleggen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">&#8217;s Middags werd er op de deur geklopt. Ik wilde open doen, maar mijn vader hield me tegen en stuurde me naar mijn kamer. Ik ging naar binnen en keek achter het gordijn naar de deur. De deur naar de binnenplaats ging open en de vrouw van de buurman kwam binnen, samen met haar man en een Talib wiens gezicht volledig bedekt was met haar. Alleen zijn twee ogen waren zichtbaar. De Talib had een witte tulband op zijn hoofd en een geweer over zijn schouder hangen. Ik was erg bang omdat ik dacht dat mijn angst bewaarheid was geworden en dat de buurman de Taliban had verteld dat mijn vader hasj rookte. Mijn hart klopte zo snel dat ik dacht dat het zou stoppen. Mijn vader nodigde de bezoekers uit in de gastenkamer en hun vriendelijke gesprek begon. Mijn vader sprak in het <em>Dari</em> en de Talib sprak in het <em>Pashto</em>, waarbij de buurman als tolk optrad.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De vrouw van de buurman bleef buiten de gastenkamer en speelde in plaats daarvan de rol van gastvrouw. Ze zette de kopjes op een dienblad en vroeg me om het bord met koekjes naar de kamer te brengen. Ik deed wat me gevraagd werd. De vrouw van de buurman trok het gordijn opzij en ging de logeerkamer binnen. In dat korte moment zag ik hoe onze buurman een bundel geld uit de handen van de Talib nam en die voor mijn vader neerlegde. Toen mijn vader de vrouw van de buurman zag, zei hij opgewekt: &#8216;<em>Je komt precies op tijd met de thee, want onze vrienden moeten iets te vieren hebben met zoetigheden</em>.&#8217;</p>



<p class="wp-block-paragraph">De vrouw van de buurman zei lachend: &#8216;<em>Moge God deze verbintenis voor iedereen zegenen</em>.&#8217;</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ze kwam naar buiten om de koekjes van me aan te nemen. Ik ging terug naar de keuken en vroeg mijn moeder over welke verbintenis de vrouw van de buurman het had gehad en of de Talib mijn vader toch niet was komen arresteren. Mijn moeder begon opnieuw te huilen en zei: &#8216;<em>Dokhtarem, mijn dochter, je vader heeft je aan die man gegeven.</em>&#8216;</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik probeerde de betekenis van haar woorden te begrijpen toen de vrouw van de buurman kwam en me op de wang kuste en zei: &#8216;<em>Je bent onze bruid geworden, je vader heeft je aan mijn broer gegeven.&#8217;</em> Met een afschuwelijke glimlach voegde ze eraan toe: &#8216;<em>Mijn broer verlangde al lang naar een vrouw uit Kabul.</em>&#8216;</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het was alsof mijn aderen bevroren waren en ik niet meer kon praten. Ik voelde me misselijk. Ik kon maar moeilijk bevatten wat er gebeurd was. Mijn moeder huilde nog heviger. Mijn broers staarden me verward aan. Die dag ging voorbij. Ik weet niet hoe, maar het gebeurde. Ik was zo geschokt en bang dat mijn hersenen die dag uit mijn levensdagboek hebben gewist.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Enkele dagen later kwam de vrouw van de buurman weer bij ons thuis. Ze had een grote Afghaanse fluwelen jurk bij zich, versierd met zilveren munten. De jurk was zo zwaar dat het moeilijk was om hem van de vloer op te tillen. Ze had ook een groene broek en een groene hoofddoek bij zich, die zo groot was dat hij mijn hele lichaam bedekte. Mijn moeder had niet ingestemd met een huwelijksceremonie omdat ze vond dat de dood van haar 12-jarige dochter niet iets was om te vieren.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De vrouw van de buurman kleedde me in de Afghaanse jurk, vlechtte mijn haar en deed make-up op mijn gezicht, waarbij ze rode lippenstift op mijn lippen smeerde. Ze kleurde mijn ogen met kohl. Ze tilde mijn kin op met haar vingers en glimlachte: &#8216;<em>Je bent een prachtige bruid, onze familieleden zullen verblind zijn van jaloezie als ze zien dat Miraj met een Kabuli-vrouw is getrouwd, en nog zo&#8217;n mooie ook!</em>&#8216;</p>



<p class="wp-block-paragraph">Verschillende mannen, waaronder de Talib, kwamen naar ons huis. Ze maakten luidruchtig ruzie over de hoogte van de bruidsschat, voordat beide partijen tot een akkoord kwamen en het huwelijk plaatsvond. De vrouw van de buurman, die ook make-up had aangebracht en er nu afschuwelijker uitzag dan ooit, kwam de kamer binnen om een boerka over mijn hoofd te doen en zei dat ik afscheid moest nemen van mijn moeder. Toen ik mijn mond probeerde te openen, voelde ik mijn hart zo zwaar van verdriet dat ik flauwviel.</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="800" height="484" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/afghanistankaart.jpg" alt="" class="wp-image-7479" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/afghanistankaart.jpg 800w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/afghanistankaart-300x182.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/afghanistankaart-768x465.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /></figure>
</div>


<p class="wp-block-paragraph">Toen ik mijn ogen weer opende, merkte ik dat er iets mijn gezicht bedekte. Aan de bewegingen om me heen begreep ik dat ik in een auto zat. Ik probeerde de boerka van mijn gezicht te halen, maar een ruwe hand hield me tegen en zei in het Pashto: &#8216;<em>Doe je hijab niet af</em>.&#8217;</p>



<p class="wp-block-paragraph">Twee harde ogen nestelden zich in hun kassen en bewogen snel, waardoor ik een gevoel van eindeloze angst kreeg. Ik werd bang en bewoog niet meer, en zat urenlang zo met mijn gezicht bedekt. Ik durfde de boerka niet af te doen. Uiteindelijk stopte de auto en de man greep mijn hand en haalde me uit de auto. We gingen een restaurant binnen dat privékamers voor gezinnen had. Daar tilde de vrouw van de buurman, die nu mijn schoonzus was, mijn sluier op.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Mijn blik viel op de man die nu mijn echtgenoot was. Hij was ongeveer 25 jaar oud of ouder, maar ik wist het niet zeker omdat zijn gezicht verborgen was achter een overwoekerde en ongeschoren baard. Zijn haar was lang en reikte tot aan zijn schouders. Twee strenge ogen lagen diep in hun kassen en bewogen snel, waardoor ik een gevoel van eindeloze angst kreeg. Met een veelbetekenende glimlach zei mijn schoonzus: &#8216;<em>Miraj, kijk eens naar je vrouw, ze is zo mooi</em>.&#8217;</p>



<p class="wp-block-paragraph">Maar Miraj keek niet eens naar me, in plaats daarvan glimlachte hij minachtend naar zijn zus: &#8216;<em>Idioot, is dit de plek voor dat soort praatjes</em>?&#8217;</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">In <a href="https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-3-4/">deel drie</a> het vervolg&#8230;</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-2-4/">Bruid in Afghanistan 2/4</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-2-4/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Bruid in Afghanistan 1/4</title>
		<link>https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-1-4/</link>
					<comments>https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-1-4/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 09 Nov 2025 10:45:14 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[Afghanistan]]></category>
		<category><![CDATA[Taliban]]></category>
		<category><![CDATA[vrouwenrecht]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=7452</guid>

					<description><![CDATA[<p>Onderstaand is deel een van een verhaal over het leven van een meisje/vrouw in Afghanistan, opgetekend door een journaliste, die ook wat context aanbracht. Omdat een compleet levensverhaal is, is het te lang voor één bericht, dus ik heb het opgeknipt in vier delen.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-1-4/">Bruid in Afghanistan 1/4</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Onderstaand is deel een van een verhaal over het leven van een meisje/vrouw in Afghanistan, opgetekend door een journaliste, die ook wat context aanbracht. Omdat een compleet levensverhaal is, is het te lang voor één bericht, dus ik heb het opgeknipt in vier delen. In deel 1 allereerst de context.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="800" height="533" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan.jpg" alt="" class="wp-image-7464" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan.jpg 800w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan-300x200.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan-768x512.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /></figure>
</div>


<p class="wp-block-paragraph">Wanneer vrouwen Afghanistan als een hel beschrijven, moet je begrijpen dat ze niet overdrijven. Eeuwenlang worden vrouwen in dit land op verschillende manieren lastiggevallen, gekweld en gestraft;</p>



<p class="wp-block-paragraph">ze </p>



<ul class="wp-block-list">
<li>worden beroofd van hun recht op onderwijs, </li>



<li>uit alle sociale kringen verwijderd, </li>



<li>gestraft door buitengerechtelijke tribunalen, </li>



<li>gedwongen tot huwelijken en eerwraak, en </li>



<li>bedreigd met fysiek en psychologisch geweld. </li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">De Afghaanse samenleving is uitgesproken patriarchaal en combineert bizarre tradities met wijdverbreid seksisme om een ware hel te creëren. In de hellscapes die religies bevolken, worden mensen veroordeeld voor hun zonden, maar in de Afghaanse worden vrouwen gestraft voor hun onschuld.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De participatie van vrouwen in Afghanistan is altijd afhankelijk geweest van de beslissingen van mannen. Als een vrouw haar plaats in de samenleving wil veroveren en veiligstellen, is de eerste hindernis die ze tegenkomt de gesloten deur van haar huis, die door een mannelijk familielid voor haar is afgesloten. Als sommige vrouwen erin slagen deze deur te openen, heeft de regering ervoor gezorgd dat elke weg naar sociale groei voor hen wordt geblokkeerd. Het enige wat Afghaanse vrouwen nog kunnen doen, is huilen achter de gesloten deuren die hun de toegang tot scholen, universiteiten, kantoren of zelfs uitgaansgelegenheden ontzeggen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Maar de incidentele tolerantie en overweldigende beperkingen die het gevolg zijn van het openen en sluiten van deze deuren, gelden niet voor alle Afghaanse vrouwen, alleen voor vrouwen in de grote steden en voor vrouwen in provincies waar hun sociale status instabiel is als gevolg van de politieke veranderingen in het land. Op het platteland hebben de eeuwenlange verschuivingen in de politieke structuur van het land echter geen enkele invloed gehad op het leven van veel vrouwen. Deze plattelandsvrouwen worden niet blootgesteld aan, en profiteren ook niet van, een incidentele versoepeling van de sociale regels, en hun leven blijft vaak stagneren. In de afgelegen gebieden waar deze vrouwen wonen, worden vrouwenkwesties opgelost door mannen die zich baseren op tradities. Voor hen is sociale groei een vreemd concept. Dit is het verhaal van een Pashtun-vrouw uit het zuidoosten van Afghanistan, die wilde schrijven over de vrouwen uit deze regio, die ook tot de Pashtun-stam behoren en met enorme moeilijkheden te maken hebben.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Er is een gezegde in het Pashto (de taal van de Pashtun gemeenschap): </p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>De plaats van een vrouw is ofwel in huis ofwel in het graf</em>. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Maar dit is niet zomaar een spreekwoord, het is eerder een wet die de sociale rol van vrouwen onder het Pashtun-volk dicteert. Het betekent dat een vrouw geen plaats heeft buiten de muren van haar huis. Ze heeft geen recht om te studeren en geen recht om te werken. <br>Door het ontnemen van deze fundamentele rechten blijven vrouwen ver verwijderd van elke vorm van participatie in de samenleving. De grenzen van hun huis worden hun hele wereld en in die kleine ruimte blijven ze allerlei vormen van geweld ondergaan.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In onze zeer conservatieve samenleving, vooral in de Pashtun-cultuur, is de geboorte van een meisje geen reden tot vreugde, terwijl een jongetje groot geluk brengt voor een gezin en wordt gevierd met geweerschoten, zodat iedereen in de omgeving op de hoogte wordt gebracht van de geboorte van een jongetje in hun huis.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Sommige vrouwen hebben geen zeggenschap over de keuze van hun echtgenoot en veel meisjes worden uitgehuwelijkt aan een van de jongens in hun familie (meestal aan de zonen van hun ooms, dat wil zeggen hun neven) in een proces dat ‘<em>naming</em>’ wordt genoemd. Dit betekent dat het meisje, net als een huis, land of een voorwerp, onder iemands naam wordt geplaatst, zoals een eigendomsakte, en als onderdeel van hun eigendom wordt beschouwd. Deze beslissing, die bij de geboorte wordt genomen, is onbreekbaar en het meisje en de jongen kunnen deze niet verbreken wanneer ze ouder worden. Als meisjes niet in hun kindertijd worden uitgehuwelijkt, worden ze in hun adolescentie, of soms zelfs vóór de puberteit, zonder hun toestemming uitgehuwelijkt. In de heilige islamitische religie is de toestemming van een meisje een voorwaarde voor het huwelijk, maar in Afghanistan worden de regels van de religie genegeerd ten gunste van bestaande tradities wanneer ze niet in het belang van de mensen zijn.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Jongens moeten hard werken omdat trouwen een grote uitgave is. In ruil voor een vrouw moeten ze veel geld betalen aan de familie van het meisje. In feite kopen ze het meisje. Dit wordt in het Pashto <em>walwar</em> genoemd, wat de prijs van het meisje betekent. De bruidsprijs wordt bepaald door haar lengte, figuur, gezondheid en familienaam. Verrassend genoeg is de prijs hoger voor meisjes die tot een bepaald niveau naar school zijn geweest of hun opleiding in de stad hebben afgerond, ondanks het feit dat de overgrote meerderheid van de Taliban tot de Pashtun-stam behoort en fel gekant is tegen onderwijs voor meisjes. Men gelooft namelijk dat een goed opgeleide vrouw beter in staat is om haar gezinsleven te regelen en haar kinderen op te voeden.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Meisjes worden niet alleen uitgehuwelijkt voor <em>walwar</em>, ze kunnen ook worden weggegeven als compensatie, als ‘<em>bloedgeld’</em> of <em>baad</em>. Volgens de heersende gewoonte worden, als een lid van een familie iemand uit een andere familie doodt, een of meer meisjes aan de familie van het slachtoffer aangeboden als <em>baad </em>om de vijandschap tussen de twee ruziënde partijen te beëindigen. Het leven van een vrouw die op deze manier in een familie komt, is minder waard dan dat van een dier. De familie van de vermoorde persoon heeft het recht om het arme meisje allerlei onrecht aan te doen. In zowel <em>walwar</em>&#8211; als <em>baad</em>-gevallen is de prijs het belangrijkste, waarbij vrouwen ofwel als betaling worden gegeven, ofwel een betaling krijgen om hun overdracht van de ene eigenaar naar de andere veilig te stellen. Ze worden gezien als objecten met een transactiewaarde, volledig materieel en onderhevig aan handel en ruil.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Wanneer een meisje in ruil voor een groot geldbedrag aan een man wordt gegeven, wordt ze eigendom van haar schoonfamilie en als de arme vrouw ooit haar man verliest, mag ze niet uit eigen beweging hertrouwen. De familie van haar man, die haar blijft ‘<em>bezitten</em>’, zal haar gedwongen uithuwelijken aan een ander mannelijk familielid (meestal de broer of neef van de overleden echtgenoot) met als rechtvaardiging dat deze vrouw nu hun <em>namus</em> (eer) is. In de Afghaanse cultuur verwijst <em>namus</em> naar de verantwoordelijkheid van mannelijke familieleden om de waardigheid van hun moeders, zussen, dochters en echtgenotes te beschermen in de ogen van mannen buiten de familie. Als er geen geschikte mannen in de familie zijn om met de weduwe te trouwen, kan een jonge jongen zijn geluk beproeven. Nadat de zoon van mijn neef aan een ziekte was overleden en zijn 30-jarige vrouw als weduwe achterliet, hoorde ik dat ze was uitgehuwelijkt aan de 12-jarige broer van haar overleden man. De laatste keer dat ik hen bezocht, woonden ze in een vluchtelingenkamp in Pakistan. Op dat moment zorgde deze vrouw voor haar zwager zoals een moeder voor een kind zorgt, dus toen ik hoorde dat ze waren getrouwd, voelde ik me misselijk.</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="800" height="522" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan1.jpg" alt="" class="wp-image-7465" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan1.jpg 800w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan1-300x196.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2025/11/vrouwafghanistan1-768x501.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /></figure>
</div>


<p class="wp-block-paragraph">Mannen zijn niet de enigen die zich schuldig maken aan geweld tegen vrouwen in deze regio&#8217;s. In onze stam gebruiken vrouwen ook geweld tegen andere vrouwen. Oudere vrouwen onderdrukken regelmatig jongere meisjes wat betreft hoe ze zich kleden en hoe de middelen in huis worden gebruikt. Wanneer een vrouw na haar huwelijk in het huis van haar man komt wonen, vallen alle beslissingen over hoe ze zich kleedt, wanneer ze haar familie mag bezoeken, of ze aan familie-evenementen mag deelnemen en hoe ze haar huishoudelijke taken uitvoert onder de bevoegdheid van de oudere vrouwen van de familie. Toen ik eens door mijn provincie reisde, viel het me op dat de meeste jonge vrouwen hun gezicht bedekten door een deel van hun hijab tussen hun tanden te houden, zodat deze niet zou afvallen en hun gezicht zou onthullen. Alleen hun ogen waren zichtbaar. Toen ik een van hen hiernaar vroeg, vertelde ze me dat het een gewoonte was: wanneer een nieuwe bruid in het huis van haar schoonfamilie komt wonen, moet ze haar gezicht te allen tijde voor iedereen bedekken, totdat haar schoonmoeder haar toestemming geeft om het te onthullen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In sommige huishoudens is de volgorde waarin de vrouwen eten ook anders dan die van de mannen. In onze provincie mogen vrouwen niet tegelijkertijd met de mannen eten en niet aan dezelfde eettafel zitten. In plaats daarvan bereiden de vrouwen het eten, brengen het naar de eettafel en gaan dan terug naar de keuken om te wachten. Omdat kinderen afhankelijk zijn van vrouwen, eten zij ook niet. Pas als de mannen en oudere vrouwen klaar zijn met eten, mogen de andere vrouwen en kinderen van het huishouden eten wat er over is.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Aangezien de Taliban overwegend Pashtun zijn, is het geen wonder dat zij vrouwen volledig binnen de muren van hun huis willen houden. Een leven lang volgen van de dominante cultuur van hun regio, die hen leerde vrouwen niet te waarderen, heeft ertoe geleid dat ze hun manier van leven aan het hele land opleggen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Toch hebben de Taliban zelf, tijdens beide periodes van hun bewind (1996-2001 en vanaf 2021), zoals ik al zei, altijd een sterke voorkeur gehad voor het trouwen met hoogopgeleide meisjes uit stedelijke gebieden. Telkens wanneer ze Afghanistan hebben bezet, hebben ze vrouwen gedwongen of in ruil voor geld getrouwd, waardoor ze uit de beschaafde samenleving werden verwijderd en in landelijke complexen verdwenen. Vaak worden deze vrouwen nooit meer gezien of gehoord. Ik ken zo&#8217;n vrouw, die ik Marjan zal noemen, geboren en getogen in Kabul, en wier vader haar op 12-jarige leeftijd dwong te trouwen met een Taliban-strijder. Er werd geld voor haar betaald en alle kansen die ze had kunnen krijgen om zich te ontplooien, werden op brute wijze weggenomen. Ze onderging een bitter lot. Marjans verhaal werd eerst mondeling vastgelegd, ging van mond tot mond en werd een verhaal van verdriet en waarschuwing voor andere vrouwen. Ik was getuige van haar verhaal, dat ik beloofde vast te leggen en hier aan jullie door te geven.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">Einde van het eerste deel. In het <a href="https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-2-4/">volgende bericht</a> begint het verhaal van Marjan.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-1-4/">Bruid in Afghanistan 1/4</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/bruid-in-afghanistan-1-4/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Soera 4 toegelicht door AI</title>
		<link>https://heesen.online/soera-4-toegelicht-door-ai/</link>
					<comments>https://heesen.online/soera-4-toegelicht-door-ai/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 20 Aug 2024 15:14:58 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Filosofie]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Mystiek]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[ChatGPT]]></category>
		<category><![CDATA[Hadith]]></category>
		<category><![CDATA[Islam]]></category>
		<category><![CDATA[Koran]]></category>
		<category><![CDATA[Moslim]]></category>
		<category><![CDATA[soera]]></category>
		<category><![CDATA[terrorisme]]></category>
		<category><![CDATA[vrouwenrecht]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=5796</guid>

					<description><![CDATA[<p>In veel conflicten tussen moslims en niet-moslims wordt gerefereerd naar Soera 4 van de Koran. Omdat ik als niet-moslim onvoldoende kennis heb van de teksten in de Koran, vroeg ik ChatGPT om Soera 4 toe te lichten. Het valt mij op dat het antwoord volledig politiek correct is en dat het "gebruik" ervan door Islamitisch terrorisme onterecht is.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/soera-4-toegelicht-door-ai/">Soera 4 toegelicht door AI</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">In veel conflicten tussen moslims en niet-moslims wordt gerefereerd naar <em>Soera 4</em> van de <em>Koran</em>. Omdat ik als niet-moslim onvoldoende kennis heb van de teksten in de <em>Koran</em>, vroeg ik <em>ChatGPT</em> om <em>Soera 4</em> toe te lichten. Het valt mij op dat het antwoord volledig politiek correct is en dat het &#8220;gebruik&#8221; ervan door Islamitisch terrorisme onterecht is. Kijk zelf maar:</p>



<p class="wp-block-paragraph">&#8220;<em>Soera 4</em> van de <em>Koran</em> staat bekend als &#8220;<em>An-Nisa</em>&#8221; (<em>De Vrouwen</em>). Het is een van de langere hoofdstukken van de Koran, bestaande uit 176 verzen, en werd geopenbaard in <em>Medina</em>. <br>Het hoofdstuk behandelt een breed scala aan onderwerpen, met name gericht op sociale rechtvaardig-heid, familierecht, de rechten en verantwoordelijkheden van individuen en de behandeling van vrouwen en wezen. <br>Hieronder volgt een overzicht van enkele van de belangrijkste thema&#8217;s en leringen in <em>Soera An-Nisa</em>:</p>



<h2 class="wp-block-heading">1. Rechten en verantwoordelijkheden van vrouwen </h2>



<p class="wp-block-paragraph"><em>An-Nisa</em> is belangrijk vanwege de gedetailleerde richtlijnen over de rechten van vrouwen, met name in de context van huwelijk, erfenis en gezinsleven. Het hoofdstuk benadrukt de noodzaak van rechtvaardigheid en eerlijkheid bij de behandeling van vrouwen en benadrukt hun belangrijke rol in de samenleving.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Huwelijk en polygamie: </h3>



<p class="wp-block-paragraph">De soera behandelt de kwestie van polygamie, waarbij een man maximaal vier vrouwen mag trouwen, maar alleen als hij rechtvaardig met hen kan omgaan. Als rechtvaardigheid niet kan worden gehandhaafd, adviseert de <em>Koran</em> dat het beter is om slechts één vrouw te trouwen. </p>



<h3 class="wp-block-heading">Bruidsschat (<em>Mahr</em>): </h3>



<p class="wp-block-paragraph">Het hoofdstuk schrijft voor dat vrouwen hun volledige bruidsschat bij het huwelijk moeten ontvangen als een vorm van zekerheid en financiële onafhankelijkheid. </p>



<h3 class="wp-block-heading">Echtscheiding: </h3>



<p class="wp-block-paragraph"><em>An-Nisa</em> schetst de rechten van vrouwen bij een echtscheiding, en zorgt ervoor dat ze met respect worden behandeld en dat er tijdens en na het proces voor hen wordt gezorgd. </p>



<h2 class="wp-block-heading">2. Erfrecht </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Een van de meest gedetailleerde aspecten van <em>Soera An-Nisa</em> zijn de regels over erfenis, die ervoor moeten zorgen dat rijkdom eerlijk wordt verdeeld onder familieleden, met name vrouwen en wezen, die vaak werden gemarginaliseerd in het pre-islamitische <em>Arabië</em>. </p>



<h3 class="wp-block-heading">Eerlijke verdeling: </h3>



<p class="wp-block-paragraph">De soera specificeert de aandelen van de erfenis voor verschillende familieleden, waaronder zonen, dochters, ouders en echtgenoten. Hoewel zonen doorgaans een groter deel ontvangen dan dochters, benadrukt de soera nog steeds dat vrouwen hun rechtmatige deel moeten ontvangen, wat een aanzienlijke verbetering was in de rechten van vrouwen in die tijd. </p>



<h2 class="wp-block-heading">3. Bescherming van wezen </h2>



<p class="wp-block-paragraph">De bescherming en eerlijke behandeling van wezen worden benadrukt in <em>An-Nisa</em>. De soera waarschuwt tegen het uitbuiten van de rijkdom van wezen en instrueert voogden om hun eigendom met de grootste zorg en integriteit te beheren totdat ze volwassen zijn. </p>



<h2 class="wp-block-heading">4. Rechtvaardigheid en billijkheid </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Rechtvaardigheid is een centraal thema in <em>An-Nisa</em>. Het hoofdstuk roept herhaaldelijk op tot eerlijkheid in de omgang met anderen, of het nu gaat om persoonlijke relaties, financiële transacties of juridische zaken. Het benadrukt ook het belang van opkomen voor rechtvaardigheid, zelfs als dit betekent dat je tegen je eigen belangen of die van je familie ingaat. </p>



<h3 class="wp-block-heading">Getuigenis: </h3>



<p class="wp-block-paragraph">De soera biedt richtlijnen over het belang van waarheidsgetrouwe getuigenverklaringen in gerechtelijke procedures, met name in zaken met financiële geschillen. </p>



<h2 class="wp-block-heading">5. Gemeenschap en maatschappelijke verantwoordelijkheid </h2>



<p class="wp-block-paragraph"><em>An-Nisa</em> richt zich op de verantwoordelijkheden van moslims als leden van een gemeenschap. Het benadrukt de noodzaak van eenheid, wederzijdse steun en de bescherming van de rechten van alle individuen, met name de kwetsbaren. Verdediging en oorlogvoering: De soera bespreekt de omstandigheden waaronder moslims oorlog mogen voeren, met name ter verdediging van de gemeenschap. Het benadrukt ook het belang van alleen vechten voor rechtvaardigheid en niet voor persoonlijk gewin. </p>



<h2 class="wp-block-heading">6. Geloof en gehoorzaamheid </h2>



<p class="wp-block-paragraph">De soera bevestigt het belang van geloof in God en gehoorzaamheid aan Zijn geboden. Het roept gelovigen op om de leiding van de <em>Koran</em> en de profeet <em>Mohammed</em> te volgen en zich te houden aan de principes van het geloof in hun dagelijks leven. </p>



<h3 class="wp-block-heading">Monotheïsme: </h3>



<p class="wp-block-paragraph"><em>An-Nisa</em> bevestigt krachtig de eenheid van God (<em>Tawhid</em>) en verwerpt elke vorm van afgoderij of het associëren van partners met God. </p>



<h2 class="wp-block-heading">7. Behandeling van niet-moslims </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het hoofdstuk biedt ook richtlijnen over hoe om te gaan met niet-moslims, waarbij het belang van rechtvaardigheid en eerlijkheid in alle omgang wordt benadrukt, ongeacht het geloof van de andere persoon. </p>



<h2 class="wp-block-heading">Conclusie </h2>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Soera An-Nisa</em> is een uitgebreide gids voor sociale rechtvaardigheid, familierecht en de ethische verantwoordelijkheden van individuen binnen een gemeenschap. Het benadrukt de bescherming van de kwetsbaren, met name vrouwen en wezen, en biedt een kader om ervoor te zorgen dat alle leden van de samenleving eerlijk en rechtvaardig worden behandeld. De soera weerspiegelt de toewijding van de islam aan het creëren van een rechtvaardige en morele samenleving, waarin de rechten van alle individuen worden gerespecteerd en gehandhaafd.&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph">{-einde antwoord ChatGPT-)</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="846" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/moslimskoran-1024x846.jpg" alt="" class="wp-image-5802" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/moslimskoran-1024x846.jpg 1024w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/moslimskoran-300x248.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/moslimskoran-768x635.jpg 768w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/moslimskoran.jpg 1163w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<h2 class="wp-block-heading">Open vraag van niet-Moslim</h2>



<p class="wp-block-paragraph">De open vraag blijft wel waarom Moslims niet vaker in opstand komen tegen hun geloofsgenoten (zoals Islamitische terroristen en haat zaaiende imams) die een heel andere interpretatie geven aan de teksten van de Koran? Vooral van een imam, die toch de Koran van voor naar achter en andersom kent, is het vreemd dat hij er niet veel van begrepen heeft.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Maar wat motiveert dan Islamitisch terrorisme?</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het bovenstaande is niet in overeenstemming met wat <em>Islamitische</em> terroristen en hun aanhang scanderen, zodra er weer niet-moslims het slachtoffer van een of andere vorm van Islamitisch geweld zijn geweest. Maar ook daar heeft het moderne Orakel (<em>ChatGPT</em>) een antwoord op:</p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>&#8220;Islamistisch</em> terrorisme, net als elke vorm van extremisme, probeert vaak zijn acties te rechtvaardigen door religieuze teksten, waaronder de <em>Koran</em>, verkeerd te interpreteren of selectief te gebruiken. Echter, mainstream islamitische geleerden, theologen en de overgrote meerderheid van de moslims veroordelen dergelijke daden ten zeerste en beweren dat ze een grove verdraaiing van de islamitische leer zijn. Hieronder staan ​​enkele manieren waarop islamitische terroristen de <em>Koran</em> misbruiken</p>



<h3 class="wp-block-heading">Selectief citeren en verkeerde interpretatie</h3>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Islamitische</em> terroristen pikken vaak specifieke verzen uit de <em>Koran</em>, met name die welke tijdens conflicten zijn geopenbaard, en presenteren ze uit hun context om geweld te rechtvaardigen. <br>Bijvoorbeeld: Vers 9:5 (vaak aangeduid als het &#8220;<em>Zwaardvers</em>&#8220;): &#8220;<em>En wanneer de heilige maanden voorbij zijn, dood dan de polytheïsten waar je ze ook vindt en neem ze gevangen en beleger ze en wacht op hen op elke hinderlaag. Maar als ze berouw tonen, het gebed houden en zakaat betalen, laat ze dan [gaan] op hun weg. Voorwaar, Allah is Vergevensgezind en Genadevol.</em>&#8220;</p>



<h4 class="wp-block-heading">Misbruik: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">Extremisten gebruiken dit vers om geweld tegen niet-moslims te rechtvaardigen. </p>



<h4 class="wp-block-heading">Juiste context: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">Dit vers werd geopenbaard tijdens een specifieke historische context, gerelateerd aan het conflict tussen moslims en de heidense stammen van <em>Mekka</em> die verdragen hadden geschonden en de moslim-gemeenschap aanvielen. Het is geen algemeen bevel om niet-moslims te doden, maar eerder een specifieke richtlijn gerelateerd aan een specifieke situatie van oorlog en zelfverdediging. Bovendien benadrukt de <em>Koran</em> in verschillende andere verzen het belang van vrede, vergeving en de heiligheid van het menselijk leven (bijv. <em>Koran</em> 5:32: &#8220;<em>Daarom hebben Wij de Kinderen van Israël verordend dat wie een ziel doodt, behalve voor een ziel of voor corruptie [gedaan] in het land &#8211; het is alsof hij de mensheid volledig heeft gedood. En wie er één redt &#8211; het is alsof hij de mensheid volledig heeft gered</em>.&#8221;.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Verdraaiing van het concept van Jihad </h3>



<p class="wp-block-paragraph">De term &#8220;<em>jihad</em>&#8221; wordt vaak verkeerd geïnterpreteerd door extremisten als uitsluitend &#8220;<em>heilige oorlog</em>&#8220;, terwijl jihad in de islam een ​​bredere betekenis heeft: Jihad in de islam: Jihad betekent letterlijk &#8220;<em>streven</em>&#8221; of &#8220;<em>worstelen</em>&#8221; op het pad van God. Het omvat een breed scala aan inspanningen, waaronder persoonlijke, spirituele strijd tegen zonde (de &#8220;<em>grotere jihad</em>&#8220;) en, slechts in sommige gevallen, gewapende strijd om zich te verdedigen tegen agressie of onderdrukking (de &#8220;<em>kleinere jihad</em>&#8220;).</p>



<p class="wp-block-paragraph">De <em>Koran</em> en <em>Hadith</em> (uitspraken van de profeet <em>Mohammed</em>) benadrukken dat jihad moet worden uitgevoerd in overeenstemming met strikte ethische richtlijnen, met respect voor de rechten van niet-strijders en het vermijden van onnodige schade.</p>



<h4 class="wp-block-heading">Misbruik: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">Terroristen verdraaien jihad om gewelddadige en terreurdaden te rechtvaardigen, door te beweren dat ze betrokken zijn bij een heilige oorlog tegen ongelovigen. Hun acties zijn echter in strijd met de principes van rechtvaardigheid, genade en evenredigheid die centraal staan ​​in het islamitische begrip van jihad. </p>



<h3 class="wp-block-heading">Verkeerde interpretatie van de visie op martelaarschap</h3>



<p class="wp-block-paragraph">Martelaarschap in de islam verwijst traditioneel naar degenen die sterven ter verdediging van hun geloof, terwijl ze zich houden aan ethische richtlijnen. Het is een eervolle status, maar het rechtvaardigt geen terreurdaden of zelfmoordaanslagen. </p>



<h4 class="wp-block-heading">Misbruik: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">Terroristen verheerlijken zelfmoordaanslagen en andere vormen van geweld vaak als martelaarsdaden, en beloven beloningen in het hiernamaals (<em>de 72 maagden</em><sup>1</sup>). Dit is een diepgaande verdraaiing van de islamitische leringen, die zelfmoord en het doden van onschuldige mensen categorisch verbieden (Koran 4:29).</p>



<h3 class="wp-block-heading">De bredere context: politieke en sociale factoren </h3>



<p class="wp-block-paragraph">Terwijl extremistische groeperingen religieuze retoriek gebruiken om hun acties te rechtvaardigen, omvatten hun motivaties vaak politieke, economische en sociale grieven. Deze groeperingen misbruiken religieuze teksten om steun te verzamelen, maar hun acties worden nauwkeuriger begrepen als gedreven door een combinatie van ideologisch extremisme en reactie op waargenomen onrecht, buitenlandse interventie of autoritaire regimes.&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph">{-einde antwoord ChatGPT-)</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>1</sup> Het idee van &#8220;<em>72 maagden</em>&#8221; als beloning in het paradijs voor martelaren wordt <strong><em>niet</em></strong> zo genoemd in de <em>Koran</em>. Dit concept is een veelvoorkomend misverstand en wordt vaak geassocieerd met islamitisch extremisme of culturele folklore in plaats van de kernleringen van de islam. </p>



<h4 class="wp-block-heading">Waar het misverstand vandaan komt: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">Het idee van 72 maagden komt uit de <em>Hadith</em>-literatuur, niet uit de <em>Koran</em>. Het is specifiek te vinden in bepaalde zwakke of controversiële <em>Hadith</em>s (uitspraken toegeschreven aan de profeet <em>Mohammed</em>) die sommigen in deze context hebben geïnterpreteerd of waarnaar wordt verwezen. Deze <em>Hadith</em>s worden echter niet universeel geaccepteerd en worden vaak betwist door islamitische geleerden. </p>



<h4 class="wp-block-heading">Hadith-voorbeeld: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">Een dergelijke <em>Hadith </em>is te vinden in de verzameling van <em>Imam al-Tirmidhi,</em> waar wordt vermeld dat een martelaar 72 metgezellen zal ontvangen (aangeduid als &#8220;<em>Hoor al-Ayn</em>&#8221; of &#8220;<em>Houris</em>&#8220;, die vaak worden beschreven als prachtige metgezellen in het paradijs). Deze <em>Hadith</em> is echter niet te vinden in de meest gezaghebbende <em>Hadith</em>-verzamelingen zoals <em>Sahih Bukhari</em> of <em>Sahih Muslim</em> en wordt daarom niet beschouwd als een sterke of universeel geaccepteerde bron. </p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="490" height="368" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/koran.jpg" alt="" class="wp-image-5803" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/koran.jpg 490w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/koran-300x225.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 490px) 100vw, 490px" /></figure>
</div>


<h4 class="wp-block-heading">Wat de Koran zegt: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">De <em>Koran</em> beschrijft beloningen in het paradijs, inclusief vermeldingen van &#8220;<em>Hoor al-Ayn</em>&#8221; (<em>Houris</em>), die vaak worden vertaald als &#8220;<em>metgezellen met mooie, grote en glanzende ogen</em>.&#8221; Deze beschrijvingen zijn te vinden in verschillende verzen: <em>Soera Ad-Dukhan</em>, vers 54: &#8220;<em>Zo (zal het zijn), en Wij zullen hen huwen aan mooie vrouwen met grote, [mooie] ogen</em>.&#8221; <em>Soera Al-Tur</em>, vers 20: &#8220;<em>Zij zullen op tronen in een rij zitten, en Wij zullen hen huwen aan mooie vrouwen met grote, [mooie] ogen</em>.&#8221; <em>Soera Ar-Rahman</em>, verzen 56-58: &#8220;<em>In hen zijn vrouwen die hun blikken beperken, onaangeraakt voor hen door man of djinn &#8211; Alsof ze robijnen en koraal waren</em>.&#8221; </p>



<h4 class="wp-block-heading">Contextuele interpretatie: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">Deze verzen worden door de meeste islamitische geleerden begrepen als symbolische of metaforische beschrijvingen van de beloningen in het paradijs, gericht op het overbrengen van het idee van ultieme vreugde, zuiverheid en gelukzaligheid. De <em>Koran</em> gebruikt vaak taal en beeldspraak die resoneert met de menselijke ervaring, maar deze beschrijvingen zijn niet noodzakelijkerwijs letterlijk. </p>



<h2 class="wp-block-heading">Motivatie van haat zaaiende imams</h2>



<p class="wp-block-paragraph">De motivatie van haat zaaiende imams is volstrekt onduidelijk, tenzij het in de persoonlijke sfeer gezocht moet worden.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/soera-4-toegelicht-door-ai/">Soera 4 toegelicht door AI</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/soera-4-toegelicht-door-ai/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Een verschoven Overton Window</title>
		<link>https://heesen.online/een-verschoven-overton-window/</link>
					<comments>https://heesen.online/een-verschoven-overton-window/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 19 Aug 2024 11:42:17 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Filosofie]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[multicultureel]]></category>
		<category><![CDATA[Overton window]]></category>
		<category><![CDATA[soera]]></category>
		<category><![CDATA[tolerantie]]></category>
		<category><![CDATA[vrouwenrecht]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=5788</guid>

					<description><![CDATA[<p>Al in 2007 was er in de Duitse rechtspraak al een duidelijk geval van een verschoven Overton Window bij een van de uitspraken. Ik citeer een artikel uit The Guardian:</p>
<p>Duitse rechter beroept zich op Koran om mishandelde vrouw echtscheiding te weigeren.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/een-verschoven-overton-window/">Een verschoven Overton Window</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Al in 2007 was er in de Duitse rechtspraak al een duidelijk geval van een verschoven <em>Overton Window</em> bij een van de uitspraken. Ik citeer een artikel uit <em>The Guardian</em>:</p>



<h3 class="wp-block-heading">Duitse rechter beroept zich op Koran om mishandelde vrouw echtscheiding te weigeren </h3>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Berlijn zat 24 mrt 2007</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">&#8220;Een Duitse rechter, die een Marokkaanse vrouw een snelle echtscheiding weigerde op grond van het feit dat huiselijk geweld acceptabel was volgens de <em>Koran</em>, is van de zaak gehaald na landelijke verontwaardiging.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De rechter, <em>Christa Datz-Winter</em>, zei dat de Duitse vrouw van Marokkaanse afkomst geen echtscheiding zou krijgen omdat zij en haar man uit een &#8220;<em>Marokkaanse culturele omgeving kwamen waarin het niet ongewoon is dat een man het recht op lijfstraffen uitoefent op zijn vrouw</em>. <em>Daar moest de eiseres rekening mee houden toen ze met de gedaagde trouwde.&#8221;</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">Nishal, de 26-jarige moeder van twee was herhaaldelijk geslagen en met de dood bedreigd door haar man. Toen de vrouw protesteerde tegen de beslissing van de rechter, beriep mevrouw <em>Datz-Winter</em> zich op de <em>Koran</em> om haar argument te ondersteunen. In de rechtbank las ze vers 34 van soera 4 van de Koran, <em>An-Nisa</em> (Vrouwen), voor, waarin mannen wordt verteld hun vrouwen te slaan als laatste stap in de omgang met ongehoorzaamheid. <br>Het vers luidt:<sup>1</sup> <em>&#8220;&#8230; wat betreft degenen van wie u verlating vreest, vermaan hen en laat hen alleen in de slaapplaatsen en sla hen&#8221;</em>. De advocaat van de vrouw, <em>Barbara Becker-Rojczyk</em>, protesteerde en zei: &#8220;<em>Wanneer christenen pleiten voor een echtscheiding, gebruiken ze de Bijbel niet.</em>&#8221; <br>Commentatoren, politici en moslimleiders bekritiseerden de beslissing van de rechter en zeiden dat het kiezen van de <em>sharia</em> boven het burgerlijk recht een bedreiging vormde voor de jurisprudentie.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Wolfgang Bosbach</em> van de <em>Christlich Demokratische Union</em> zei: &#8220;<em>Eén ding moet duidelijk zijn: in Duitsland geldt alleen het Duitse recht.</em>&#8221; <br><em>Irmingard Schewe-Gerigk</em>, woordvoerster vrouwenzaken van de <em>Groenen</em>, was het daarmee eens en zei: &#8220;<em>Deze beslissing is in strijd met de grondwet.</em>&#8221; </p>



<p class="wp-block-paragraph">De vrouw diende een echtscheidingsaanvraag in, nadat ze doodsbedreigingen van haar man had ontvangen. Volgens de Duitse wet kunnen er spoedscheidingen worden verleend als wordt vastgesteld dat de vrouw in moeilijkheden verkeert. Haar man bleef haar bedreigen ondanks een contactverbod.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Christa Stolle</em> van de vrouwenrechtenorganisatie <em>Terre des Femmes </em>noemde de beslissing &#8220;schandalig&#8221;. Ze zei: &#8220;<em>In een democratisch land als Duitsland kan het religieuze recht niet worden aangevoerd om misbruik te rechtvaardigen</em>&#8220;. </p>



<p class="wp-block-paragraph">De linkse <em>Tageszeitung </em>plaatste een kop op de voorpagina &#8220;<em>In naam van het volk: slaan toegestaan</em>&#8221; boven de relevante passage uit de Koran, terwijl de tabloid <em>Bild</em> de voorpagina begon met: &#8220;<em>Waar leven we?</em>&#8220;. </p>



<p class="wp-block-paragraph">De <em>Centrale Raad van Moslims</em> in Duitsland was er snel bij om de uitspraak te bekritiseren. In een verklaring zei het: &#8220;<em>Geweld en mishandeling van mensen zijn natuurlijk ook in de islam redenen om een ​​echtscheiding te rechtvaardigen</em>.&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph">Er is al een andere rechter aangesteld voor de zaak.&#8221; </p>



<p class="wp-block-paragraph">(-einde citaat-) </p>



<p class="wp-block-paragraph">Wat die andere rechter besloot, wordt niet vermeld, maar deed blijkbaar geen stof opwaaien.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Multiculturele vonnissen</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het Duitse tijdschrift <em>Der Spiegel</em> heeft toen een lange lijst van deze multiculturele vonnissen gedocumenteerd. Hier zijn er een paar:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>Een Libanees-Duitser die zijn dochter <em>Ibthahale</em> wurgde en haar vervolgens bewusteloos sloeg met een knuppel omdat ze niet wilde trouwen met de man die hij voor haar had uitgekozen, werd veroordeeld tot een proeftijd. Zijn &#8220;<em>culturele achtergrond</em>&#8221; werd door de rechter aangehaald als verzachtende omstandigheid. </li>



<li>Een Turks-Duitser die zijn vrouw <em>Zeynep</em> in<em> Frankfurt</em> doodstak, kreeg de laagst mogelijke straf, omdat, zo zei de rechter, de vermoorde vrouw zijn &#8220;<em>mannelijke eer, afgeleid van zijn Anatolische morele concepten</em>&#8221; had geschonden. </li>



<li>Een Libanees-Duitser die zijn vrouw <em>Fatima</em> verkrachtte terwijl hij haar met een riem sloeg, werd veroordeeld tot een proeftijd, waarbij de rechter zijn &#8230; etc. </li>



<li>De hoogste bestuursrechter in <em>Noordrijn-Westfalen</em> heeft besloten dat moslimouders het &#8220;recht&#8221; hebben om hun dochter te verbieden op schoolreis te gaan, tenzij ze te allen tijde wordt vergezeld door een mannelijk familielid. De rechters zeiden dat het (lichamelijk en geestelijk gezonde) meisje, vanwege haar culturele achtergrond, gezien moet worden als &#8220;<em>een gedeeltelijk geestelijk gehandicapte persoon die, vanwege haar handicap, alleen met een metgezel kan reizen</em>&#8220;. </li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">Tja. Het beeld van de positie van de vrouw gaat fors terug in de tijd op deze manier. <br>Tot hoever moet onze tolerantie gaan?</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full is-resized"><img loading="lazy" decoding="async" width="528" height="768" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/vrouwenrecht.jpg" alt="" class="wp-image-5789" style="width:535px;height:auto" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/vrouwenrecht.jpg 528w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/vrouwenrecht-206x300.jpg 206w" sizes="auto, (max-width: 528px) 100vw, 528px" /><figcaption class="wp-element-caption">In 1916 had men het er al over dat man en vrouw gelijk moesten zijn</figcaption></figure>
</div>


<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>1</sup> Het vers in de <em>Koran</em> dat de disciplinering van vrouwen door hun echtgenoten vermeldt, is <em>Soera An-Nisa</em> (Hoofdstuk 4), Vers 34. Dit vers is onderwerp geweest van aanzienlijke interpretatie en discussie onder islamitische geleerden, met name met betrekking tot de zin die soms wordt begrepen als het toestaan ​​dat echtgenoten hun vrouwen &#8220;<em>slaan</em>&#8221; of &#8220;<em>geselen</em>&#8220;.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Hier is het vers in kwestie: &#8220;<em>Mannen zijn de beschermers en onderhouders van vrouwen omdat Allah de een meer (kracht) heeft gegeven dan de ander, en omdat zij hen van hun middelen onderhouden. Daarom zijn de rechtschapen vrouwen vroom gehoorzaam en bewaken in (de afwezigheid van de echtgenoot) wat Allah hen wil laten bewaken. Wat betreft die vrouwen van wie u ongehoorzaamheid vreest, vermaan hen, weiger hun bedden te delen, en (uiteindelijk) sla hen. Maar als zij u gehoorzamen, zoek dan geen middelen tegen hen. Voorwaar, Allah is Verheven en Groot</em>.&#8221; </p>



<h3 class="wp-block-heading">Belangrijkste punten en interpretaties: </h3>



<h4 class="wp-block-heading">Context van het vers: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">Het vers begint met een bespreking van de rollen van mannen en vrouwen binnen een huwelijk, waarbij wordt gesteld dat mannen beschermers en onderhouders van vrouwen zijn. Deze verantwoordelijkheid is gekoppeld aan hun financiële steun en fysieke kracht. </p>



<h4 class="wp-block-heading">Stappen van disciplineren: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">Het vers schetst een reeks stappen die een echtgenoot kan nemen als hij ongehoorzaamheid (<em>nushuz</em>) van zijn vrouw vreest: </p>



<ul class="wp-block-list">
<li>Vermaant hen (geef advies of waarschuwing), waarbij de echtgenoot wordt aangemoedigd om met zijn vrouw te praten en het probleem kalm aan te pakken. </li>



<li>Weigeren om hun bedden te delen. Als de eerste stap niet werkt, wordt de echtgenoot geadviseerd om zich tijdelijk terug te trekken uit intieme relaties als een vorm van het uiten van ongenoegen. </li>



<li>Sla hen (licht). Als laatste redmiddel vermeldt het vers het &#8220;slaan&#8221; van de vrouw, wat op verschillende manieren is geïnterpreteerd. </li>
</ul>



<h3 class="wp-block-heading">Interpretatie van &#8220;Slaan&#8221;: </h3>



<h4 class="wp-block-heading">Wetenschappelijk debat: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">Het Arabische woord dat hier wordt gebruikt is &#8220;<em>idribuhunna</em>&#8220;, wat &#8220;slaan&#8221; kan betekenen, maar het is op talloze manieren geïnterpreteerd. Veel geleerden benadrukken dat elke fysieke actie symbolisch, geweldloos en niet schadelijk moet zijn. Anderen beweren dat dit een symbolisch gebaar is, bedoeld om ernstig ongenoegen te tonen in plaats van fysieke straf. </p>



<h4 class="wp-block-heading">Hadith en het voorbeeld van de profeet: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">Het eigen voorbeeld van de profeet Mohammed wordt vaak aangehaald door geleerden, waarin hij elke vorm van schade aan vrouwen ontmoedigde. In verschillende hadiths stelde de profeet dat de beste onder de mannen degenen zijn die het beste zijn voor hun vrouwen en dat fysieke schade niet in overeenstemming is met de islamitische leringen. </p>



<h4 class="wp-block-heading">Moderne interpretaties: </h4>



<p class="wp-block-paragraph">Veel hedendaagse geleerden en islamitische denkers beweren dat dit vers moet worden begrepen binnen de culturele en historische context van het 7e-eeuwse <em>Arabië</em>, en dat de ethische leringen van de islam vriendelijkheid, wederzijds respect en geweldloosheid in huwelijksrelaties benadrukken. Sommige moderne interpretaties verwerpen de letterlijke interpretatie van &#8220;slaan&#8221; helemaal, en benadrukken dat het vers gaat over het oplossen van huwelijkse onenigheid met geduld, vriendelijkheid en wijsheid.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/een-verschoven-overton-window/">Een verschoven Overton Window</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/een-verschoven-overton-window/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
