Blogs van Jos Heesen
Teksten over de boeken die ik, als boekenwurm, gelezen heb, aan het lezen ben, of wil gaan lezen.
Volgens professor-emeritus Rudy Cambier (Universiteit van Luik), specialist in het Picardisch, heeft Nostradamus de Centuriën amper zelf geschreven, maar heeft hij het werk grotendeels gekopieerd van de monnik Yves de Lessines, vierde abt en prior van de Cisterciënzer-abdij te Cambron in het Belgische Henegouwen.
Ben je het beu om slecht geschreven marginale speculatieboeken, ondoordringbare pseudowetenschappelijke boekdelen, pamfletten met schandalige beweringen te lezen? Heb je je ooit afgevraagd hoe deze auteurs de informatie in hun boekdelen verzinnen?
Over het leven van Aryabhata (476 – 550; de eerste van twee Indische wiskundigen met die naam) is vrijwel niets bekend. Ook zijn geboorteplaats is in feite niet precies bekend. Meestal wordt Kusumapura (in het huidige Noordoost India) genoemd, maar zeker is dit allerminst.
De meeste filosofen zijn het erover eens dat Beauvoirs grootste bijdrage aan de filosofie haar revolutionaire magnum opus, Le deuxième sexe (Nederlandse vertaling: ‘De tweede sekse’), is.
Dit bericht spreekt over de fabels als “Aesopus”-fabels om aan te tonen dat ze aan Aesopus worden toegeschreven, terwijl het ook duidelijk is dat Aesopus niet noodzakelijkerwijs hun werkelijke auteur is.
Er zijn in de Principia Mathematica 379 pagina’s ondraaglijke logica voor nodig om te bewijzen dat 1 + 1 = 2. Het uiteindelijke doel is wiskundig onmogelijk gebleken.
n het voorjaar van 1984 ging de vierenveertigjarige Margaret Atwood in West-Berlijn zitten voor een gehuurde Duitse typemachine. Buiten haar raam wikkelde de betonnen muur zich volledig rond de westelijke helft van de stad en isoleerde deze binnen Oost-Duits grondgebied.
Wat is er gebeurd met Nederland? Dat is een vraag die veel Nederlanders zich stellen, maar het antwoord hangt sterk af van wat iemand precies bedoelt met “het is niet meer zoals vroeger”.
Wie kent de Nederlandse schrijver Judicus Verstegen nog? Hij is in 2015 overleden, zonder dat daar enige aandacht aan besteed werd. En dat terwijl hij in de zestiger en zeventiger jaren van de vorige eeuw een opvallende stem in de Nederlandse literatuur was: scherp, intellectueel, kritisch en vaak controversieel.
Eind jaren tachtig van de 20ste eeuw liep een man het British Museum binnen met een klein stukje bruine klei dat zijn vader na de oorlog uit het Midden-Oosten had meegebracht. Hij wist niet wat er stond.
Een van ’s werelds toonaangevende experts op het gebied van oud schrijven las de eerste paar regels en voelde de kamer stil worden. Het zou twintig jaar duren voordat hij het kleitablet lang genoeg terugkreeg om het helemaal te lezen.