Blogs van Jos Heesen
a, Jezus is een mythisch persoon. Niet in de zin dat er in de eerste eeuw nooit iemand met de naam Jezus was, die rond Galilea predikte. Maar hij is een mythe in de zin dat er duidelijk heel veel verhalen en legendes bovenop het originele verhaal van zijn leven zijn gestapeld.
In dit verband heeft mij het Kerstverhaal vanuit het perspectief van de apostelen, die een bijdrage aan de Bijbel leverden, altijd verward.
In een snel tempo doorloop ik even de geschiedenis van het schaakspel.
Het grootste schilderij in het Louvre, De bruiloft in Kana door Paolo Veronese overweldigt je op het eerste gezicht. Er zijn meer dan honderd figuren, en er is zoveel aan de hand, dat de kijker gemakkelijk in de war gebracht kan worden als hij voor het eerst naar dit meer dan levensgrote meesterwerk kijkt.
In dit bericht het waargebeurde verhaal van Sophie Germain, een 18e-eeuwse vrouw die de identiteit van een man aannam om haar passie na te streven, in een poging Fermats laatste stelling te bewijzen.
Het leven van Hypatia was verrijkt met een passie voor kennis. Hypatia was de dochter van Theon, die werd beschouwd als een van de best opgeleide mannen in Alexandrië, Egypte.
De meeste historici erkennen Hypatia nu niet alleen als wiskundige, maar ook als filosoof.
Op Netflix zag ik een documentaire over Epstein gemaakt door de thriller auteur James Patterson die ook een boek met dezelfde titel uitbracht: “Filthy Rich”.
Het is vandaag, 8 maart, Internationale Vrouwendag. Dan is het wel een moment om een typisch effect voor vrouwen onder de loep te nemen. Ik heb het dan over het Matilda effect.
In de schaduw van zijn ‘politionele actie’ in Iran heeft Trump ook in eigen huis enigszins orde op zaken gesteld. Hieronder volg ik gedeeltelijk wat Andy Gawthorpe van “America Explained” er over te melden heeft.
Nu de verkiezing van de leden van de gemeenteraad aanstaande is (18 maart 2026), kan het geen kwaad om wat kennis van feiten en cijfers over de gemeente te hebben. Zie hier…
Onlangs hoorde ik dat het chanson Il est cinq heures, Paris séveille van Jacques Dutronc in Frankrijk was uitgeroepen tot het mooiste/beste Franse chanson. Ik weet niet wanneer dat was, maar ik heb het altijd mooi gevonden, ook omdat ik delen van de tekst begreep met mijn middelbare school Frans.