Skywatchers in Noord-Amerika en Europa moeten woensdag 12 augustus 2026 in hun agenda aankruisen. Van een (gedeeltelijke) zonsverduistering tot een Perseïden-meteorenzwerm1 onder een maanloze hemel, is er die dag/nacht een uitzonderlijk zeldzame combinatie van hemelse gebeurtenissen waar te nemen.
Zonsverduistering
Het eerste spektakel arriveert al bij daglicht als de maan gedeeltelijk de zon bedekt in Alaska, Oost-Canada en delen van het noordoosten van de VS. Een totale zons-verduistering zal zichtbaar zijn langs een smal pad dat zich uitstrekt over Oost-Groenland, West-IJsland en Noord-Spanje.
En ongeveer 800 miljoen mensen in Noord-Amerika, Europa en Noord-Afrika zullen minstens een gedeeltelijke zonsverduistering van 10% kunnen zien; zie deze link voor Tijd en Datum.
Noord-Canada zal de donkerste gedeeltelijke zonsverduistering van Noord-Amerika ervaren. In delen van het Canadese Noordpoolgebied zal tot 93% van de zon bedekt worden; grote oostelijke steden als Toronto, Ottawa en Quebec zullen een bedekking van 8% tot 24% zien.
In Europa zal Londen een zonsverduistering van 91% te zien krijgen en Parijs 92%. Ongeacht uw kijklocatie, is het belangrijk om ISO 12312-2-gecertificeerde zonsverduisterings-glazen of bril te gebruiken.
Vallende sterren
De jaarlijkse Perseïden-meteorenregen zal zijn hoogtepunt bereiken tijdens de nachtelijke uren van 12 op 13 augustus, en de vertoning van dit jaar profiteert van één cruciaal voordeel: een nieuwe maan. Omdat er dus geen maanlicht is dat zwakke meteoren onzichtbaar maakt, kunnen waarnemers (op lichtarme plekken) tussen de 50 en 75 meteoren (“vallende sterren“) per uur zien.
De beste tijd om te kijken is van middernacht tot 02.00 uur lokale tijd, wanneer de lucht het donkerst is en het sterrenbeeld Perseus het hoogst aan de hemel staat. Als laatste bonus zullen degenen onder een donkere, landelijke hemel ook de Melkweg boog kunnen zien.
Een zonsverduistering overdag, een maanlichtvrije Perseïden-meteorenregen, en een spectaculair uitzicht op de Melkweg maken 12 augustus 2026 tot een geweldige kans voor iedereen die geïnteresseerd is in de nachtelijke hemel.
Als de lucht helder is, kan dit de beste dag en nacht in jaren zijn om naar de lucht te kijken.
1 Elke (noordelijke) zomer trekt de aarde door de Perseïden–meteorenzwerm. Dit is een wolk van stofdeeltjes achtergelaten door de komeet Swift-Tuttle. De naam Perseïden is afgeleid van het sterrenbeeld Perseus dat rond middernacht aan de noordoostelijke sterrenhemel te vinden is.
De meteorenzwerm heeft zijn oorsprong schijnbaar in dit sterrenbeeld. Vele stofdeeltjes komen dan in botsing met de dampkring van de aarde en veroorzaken kortstondig een lichtstreep aan de hemel. Dit verschijnsel noemen we een vallende ster of meteoor. De komeet Swift-Tuttle heeft een omlooptijd van ongeveer 133 jaar en was voor het laatst te zien in 1992.
In het vroege Europa werd deze meteorenzwerm de ‘Tranen van Laurentius’ genoemd. De naamdag van deze heilige valt op 10 augustus, op die datum in het jaar 258 zou hij op een gloeiend rooster doodgemarteld zijn. In sommige landen, vooral die waar naamdagen gevierd worden, gebruikt men deze naam nog steeds.