<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>desinformatie Archieven - HEESEN Online</title>
	<atom:link href="https://heesen.online/tag/desinformatie/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://heesen.online/tag/desinformatie/</link>
	<description>Blogs van Jos Heesen</description>
	<lastBuildDate>Mon, 05 Oct 2026 13:37:47 +0000</lastBuildDate>
	<language>nl-NL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>
	<item>
		<title>Waarom wint desinformatie?</title>
		<link>https://heesen.online/waarom-wint-desinformatie/</link>
					<comments>https://heesen.online/waarom-wint-desinformatie/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 23 Dec 2025 14:26:19 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Filosofie]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[deficit-model]]></category>
		<category><![CDATA[desinformatie]]></category>
		<category><![CDATA[fake news]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=7545</guid>

					<description><![CDATA[<p>In 2020, te midden van de stortvloed aan pandemische desinformatie, beweerde een tweet dat een Covid-19-vaccin trackingmicrochips bij mensen zou implanteren.<br />
Binnen enkele uren was dat duizenden keren gedeeld, waardoor angst sneller werd verspreid dan welke wetenschappelijke verklaring dan ook zou kunnen tegengaan.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/waarom-wint-desinformatie/">Waarom wint desinformatie?</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">In 2020, te midden van de stortvloed aan pandemische desinformatie, beweerde een tweet dat een Covid-19-vaccin trackingmicrochips bij mensen zou implanteren. <br>Binnen enkele uren was dat duizenden keren gedeeld, waardoor angst sneller werd verspreid dan welke wetenschappelijke verklaring dan ook zou kunnen tegengaan. Gezondheidsautoriteiten haastten zich om feiten te posten, maar de virale onwaarheid had al ingang gevonden. <br>Dit illustreert een angstaanjagende waarheid: hoewel verkeerde informatie niet nieuw is in het tijdperk van sociale media, kan het zich sneller verspreiden dan relevante informatie.</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img fetchpriority="high" decoding="async" width="1024" height="456" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2023/11/fakenews-1024x456.jpg" alt="" class="wp-image-4730" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2023/11/fakenews-1024x456.jpg 1024w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2023/11/fakenews-300x134.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2023/11/fakenews-768x342.jpg 768w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2023/11/fakenews.jpg 1280w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<p class="wp-block-paragraph">Decennia lang berustte de vroege wetenschapscommunicatie op een eenvoudige strategie: presenteer het bewijsmateriaal en verwacht van mensen dat ze van gedachten veranderen op basis van cijfers en grafieken. In wetenschappelijke communicatiestudies staat dit bekend als het <em>Deficit Model</em><sup>1</sup>, en het is grondig ontkracht. <br>Ervaring en onderzoek hebben de afgelopen jaren aangetoond dat deze aanpak zelden werkt. Dat komt omdat mensen vasthouden aan overtuigingen omdat ze verstrikt zijn in identiteit, ideologie en gemeenschap maar niet omdat ze de, op feiten gebaseerde, argumenten niet begrijpen. <br>Om mensen effectief te overtuigen, moeten wetenschappers verder gaan dan alleen gegevens/feiten te gebruiken. Ze moeten bewijsmateriaal combineren met empathie en er verhalen bij vertellen, om boodschappen te creëren die zowel tot het verstand als het hart spreken. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Het klinkt vreemd en uitdagend, maar het is nuttig om te begrijpen waarom het zo werkt.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Cognitieve vooroordelen</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het eerste dat je moet begrijpen is dat cognitieve vooroordelen koppig zijn.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het kan ontmoedigend zijn om helemaal opnieuw te moeten beginnen met het opbouwen van vertrouwen in de digitale wereld, maar het goede nieuws is dat sommige groepen van nature al meer vertrouwen hebben dan andere. Dit vertrouwen kunnen ze gebruiken om desinformatie met meer succes te ontkrachten. <br>Artsen, bijvoorbeeld, worden over het algemeen zeer vertrouwd vanwege hun expertise en goede bedoelingen. Je kunt je afvragen, als het vertrouwen in artsen zo hoog is, waarom wijzen mensen vaccinaties dan überhaupt af? En dat is een goede vraag. Bijna altijd is in die gevallen het vertrouwen tussen arts en patiënt uitgehold door een of andere negatieve ervaring.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Positief nieuws</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Maar er is positief nieuws: uit onderzoek blijkt dat zelfs als het vertrouwen in artsen eenmaal verloren is gegaan, het kan worden herwonnen door transparantie, empathie, en tonen van competentie. Maar ook eerlijk zijn over onzekerheden, aandachtig luisteren naar patiënten, zorg tonen voor hun welzijn, en het consequent verstrekken van betrouwbaar medisch advies. Dit helpt allemaal om het vertrouwen in de loop van de tijd weer op te bouwen. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Uit onderzoeken is gebleken dat ouders die aarzelen met vaccins vaak van gedachten veranderen nadat ze zijn uitgenodigd voor een één-op-één gesprek met een gekwalificeerde arts, die hun angsten respectvol aanhoort en weet aan te pakken. Dit werkt zelfs in de meest resistente bevolkingsgroepen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Onderzoek laat zien dat leeftijdsgenoten, gemeenschapsleiders of individuen met gedeelde identiteitskenmerken overtuigingen veel effectiever kunnen beïnvloeden dan experts op afstand. <br>Op dezelfde manier kunnen herkenbare stemmen die verhalen vertellen over klimaateffecten het publiek beter overtuigen dan feitelijke data alleen. </p>



<h2 class="wp-block-heading">Contra-intuïtief</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het lijkt misschien contra-intuïtief dat mensen eerder vertrouwen op één individu dan op een brede wetenschappelijke consensus, maar het weerspiegelt hoe het menselijk brein werkt. <br>We reageren sterker op persoonlijke verhalen en herkenbare boodschappers dan op abstracte gegevens, hoe robuust en feitelijk deze ook zijn.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>1</sup> <strong>Deficit Model</strong> : In studies over wetenschapscommunicatie stelt het deficit-model, ook wel bekend als het tekortmodel of het model voor wetenschappelijke geletterdheid/kennis-tekort, dat wetenschappelijke geletterdheid kan worden verbeterd door een grotere betrokkenheid van het publiek bij de wetenschappelijke gemeenschap. Als gevolg daarvan zou het publiek dan meer beslissingen kunnen nemen die zijn gebaseerd op wetenschappelijke kennis. Het model impliceert dat communicatie zich moet richten op het verbeteren van de overdracht van informatie van experts naar niet-experts.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/waarom-wint-desinformatie/">Waarom wint desinformatie?</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/waarom-wint-desinformatie/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>AI en Media</title>
		<link>https://heesen.online/ai-en-media/</link>
					<comments>https://heesen.online/ai-en-media/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 22 Oct 2024 15:10:05 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[AI]]></category>
		<category><![CDATA[desinformatie]]></category>
		<category><![CDATA[fake news]]></category>
		<category><![CDATA[nep nieuws]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=6187</guid>

					<description><![CDATA[<p>Online desinformatie (fake news) die politiek geweld kan aanwakkeren en verkiezingen kan verstoren, is een groot probleem van onze tijd. Technologen en beleidsmakers bespreken dit uitgebreid, maar hebben vooralsnog geen idee hoe het echt aangepakt moet worden. </p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/ai-en-media/">AI en Media</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Online desinformatie (fake news) die politiek geweld kan aanwakkeren en verkiezingen kan verstoren, is een groot probleem van onze tijd. Technologen en beleidsmakers bespreken dit uitgebreid, maar hebben vooralsnog geen idee hoe het echt aangepakt moet worden. Dit heeft te maken met de complexe wisselwerking tussen</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>de omvang van sociale media-platforms, </li>



<li>de opkomst van geavanceerde tools voor het bewerken en synthetiseren van content (AI) en </li>



<li>de aard van menselijke communicatie. </li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">Degenen die op zoek zijn naar mogelijke oplossingen, hebben de plank misgeslagen. <br>Niettemin zijn tools die ook worden aangestuurd door AI een kanshebber gebleken om te proberen bewijs van bedrog te detecteren in een breed scala aan content. </p>



<h2 class="wp-block-heading">AI-detectie</h2>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="http://TrueMedia.org">TrueMedia.org</a>, een non-profitorganisatie die zich toelegt op het detecteren van deepfake- of kunstmatige video&#8217;s, pocht dat haar detectietool 90 procent nauwkeurig is. <br>Een recent productaanbod van start-up <em>Sensity AI</em> dat valse video&#8217;s, afbeeldingen, audio en identiteiten detecteert, beweert 98 procent nauwkeurig te zijn. <br><em>Intel</em>, de halfgeleidergigant, is ook in deze arena gegaan met zijn <em>FakeCatcher</em>, een AI-algoritme dat is ontworpen om te meten wat Intel &#8216;<em>subtiele bloedstroom</em>&#8216; noemt bij mensen die in video&#8217;s worden afgebeeld. <br>De website van het bedrijf beweert: &#8216;<em>Wanneer ons hart bloed pompt, veranderen onze aderen van kleur. Deze bloedstroomsignalen worden verzameld van over het hele gezicht en algoritmen vertalen deze signalen naar spatiotemporele kaarten. Vervolgens kunnen we met behulp van deep learning direct detecteren of een video echt of nep is</em>&#8216;. Intel zegt dat het 96 procent nauwkeurig is.</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img decoding="async" width="800" height="584" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/10/truemedia.jpg" alt="" class="wp-image-6189" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/10/truemedia.jpg 800w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/10/truemedia-300x219.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/10/truemedia-768x561.jpg 768w" sizes="(max-width: 800px) 100vw, 800px" /></figure>
</div>


<h2 class="wp-block-heading">Peter en de Wolf<sup>1</sup></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Hoewel dit opwindende beweringen zijn, moeten gebruikers hier voorzichtig zijn. Het is belangrijk om te begrijpen dat de voorgestelde oplossingen nieuw zijn en nog nauwelijks zijn getest door derden in de complexe werkelijke online wereld. Ontwikkelaars roemen doorgaans alleen de sterke punten van hun vinding en niet de fundamentele beperkingen. Door geen rekening te houden met de beperkingen van de huidige technologie voor het detecteren van desinformatie, kunnen gebruikers de plank volledig misslaan en net als in het sprookje van <em>Peter en de Wolf</em> <strong>te vaak</strong><em> </em>&#8216;<em>wolf roepen</em>&#8216; &#8211; iets dat misschien net zo gevaarlijk is als de desinformatie zelf.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Desinformatie neemt verschillende vormen aan</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Een deel van de desinformatie is tekst-gebaseerd. Een voorbeeld hiervan is traditioneel &#8216;<em>nepnieuws</em>&#8216;, of valse informatie die wordt gerapporteerd alsof het waar is. <br>Misleidende content kan ook de vorm aannemen van stilstaande beelden. Een veelvoorkomend probleem met afbeeldingen is dat ze worden bewerkt of gesynthetiseerd om de geschiedenis te herzien op een manier die een reactie van de waarnemer zal uitlokken. <br>Sommige misinformatie kan in de vorm van audio zijn. Recente oplichtingspraktijken zijn gericht op ouderen. Het zijn telefoongesprekken waarin AI zich voordoet als familielid. <br>Multimedia, zoals een <em>deepfake</em> videopost op sociale media die zowel beeldmateriaal als audio combineert om een ​​echt persoon te simuleren, zijn natuurlijk ook nep.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Simpele patronen</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Kunstmatige intelligentietools kunnen al deze signalen afzonderlijk of samen onderzoeken, maar hoe meer signalen erbij betrokken zijn, hoe moeilijker de verwerking wordt. De meeste AI-detectoren vertrouwen op machinaal leren (het gebruik van training met voorbeeldgegevens om automatisch patronen te leren) om voorbeelden van verschillende categorieën desinformatie te identificeren. <br>De patronen die de detectoren leren zijn doorgaans simplistisch:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>inconsistenties in de statistieken van de pixels in een afbeelding, </li>



<li>het herhaaldelijke gebruik van bepaalde woorden of zinnen in tekst, of </li>



<li>niet-overeenkomende afbeeldingen en bijschriften. </li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph"><strong><em>AI tegen AI, wie zal er winnen?</em></strong></p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">1 <em><strong>Peter en de wolf</strong></em> is een muzikaal sprookje van <em>Sergej Prokofjev</em> voor spreekstem en orkest. Het stuk ging in 1936 in Moskou in première en is wereldwijd zeer succesvol geworden.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/ai-en-media/">AI en Media</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/ai-en-media/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Desinformatie 2/&#8230;</title>
		<link>https://heesen.online/desinformatie-2/</link>
					<comments>https://heesen.online/desinformatie-2/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 17 Aug 2024 11:31:07 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Filosofie]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[democratie]]></category>
		<category><![CDATA[desinformatie]]></category>
		<category><![CDATA[fake news]]></category>
		<category><![CDATA[nepnieuws]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=5762</guid>

					<description><![CDATA[<p>In het digitale tijdperk is de snelle verspreiding van informatie via sociale media en andere online platforms een tweesnijdend zwaard geworden. Hoewel het de toegang tot kennis heeft gedemocratiseerd en mensen over de hele wereld met elkaar heeft verbonden, heeft het ook geleid tot een gevaarlijk fenomeen: 'fake news' (nepnieuws/desinformatie).</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/desinformatie-2/">Desinformatie 2/&#8230;</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">In het digitale tijdperk is de snelle verspreiding van informatie via sociale media en andere online platforms een tweesnijdend zwaard geworden. Hoewel het de toegang tot kennis heeft gedemocratiseerd en mensen over de hele wereld met elkaar heeft verbonden, heeft het ook geleid tot een gevaarlijk fenomeen: &#8216;<em>fake news</em>&#8216; (nepnieuws/desinformatie). </p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Fake news</em>, gedefinieerd als valse of misleidende informatie die wordt gepresenteerd als feitelijk nieuws, vormt een aanzienlijke bedreiging voor democratische samenlevingen. Door </p>



<ul class="wp-block-list">
<li>geïnformeerde besluitvorming te ondermijnen, </li>



<li>het vertrouwen in instellingen ter discussie te stellen en </li>



<li>de publieke opinie te polariseren, </li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">kan <em>fake news</em> de fundamenten van de democratie destabiliseren. </p>



<h2 class="wp-block-heading">Ondermijning van geïnformeerde besluitvorming </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Democratie is afhankelijk van de actieve deelname van goed geïnformeerde burgers/kiezers. Om goede beslissingen te kunnen nemen, moeten kiezers toegang hebben tot nauwkeurige en betrouwbare informatie over kandidaten, hun beleid en actuele gebeurtenissen. <em>Fake news</em> verstoort dit proces door verkeerde informatie te verspreiden die kiezers kan misleiden en hun kijk op cruciale kwesties kan veranderen. Wanneer kiezers hun beslissingen baseren op valse informatie, komt het democratische proces in gevaar. <br>Verkiezingen, die de basis zijn van democratisch bestuur, worden kwetsbaar voor manipulatie en de legitimiteit van de resultaten kan in twijfel worden getrokken. <br>Tijdens verkiezingscampagnes kan <em>fake news</em> bijvoorbeeld worden gebruikt om de tegenpartij zwart te maken, complottheorieën te verspreiden of de gevolgen van bepaald beleid te overdrijven. Als deze valse verhalen aan populariteit winnen, kunnen ze het kiezersgedrag beïnvloeden waardoor niet de ware wil van de kiezer wordt weerspiegeld. <br>In sommige gevallen is <em>fake news</em> opzettelijk gebruikt als hulpmiddel om de stemmen van marginale groepen fors te versterken, waardoor het democratische proces in feite niet meer werkt.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Afnemend vertrouwen in instellingen </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Een gezonde democratie is afhankelijk van het vertrouwen dat kiezers hebben in haar instellingen, waaronder de media, de rechterlijke macht en de overheid. <em>Fake news</em> erodeert dit vertrouwen door de grens tussen waarheid en leugen te vervagen, waardoor het voor kiezers moeilijk wordt om onderscheid te maken tussen geloofwaardige en kwaadwillende bronnen. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Wanneer mensen het vertrouwen verliezen in het vermogen van de media om nauwkeurig te rapporteren, kunnen ze vatbaarder worden voor desinformatie. Dit creëert een vicieuze cirkel waarin <em>fake news</em> zich verder verspreidt, wat weer leidt tot nog meer wantrouwen. <br>Helaas dragen politieke leiders of publieke figuren ook bij aan de erosie van het vertrouwen in democratische instellingen als ze <em>fake news</em> verspreiden of legitiem nieuws als &#8220;nep&#8221; bestempelen. Deze tactiek kan worden gebruikt om tegenstanders in diskrediet te brengen, kritiek af te weren of verantwoording te ontlopen. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Deze erosie van vertrouwen leidt tot een cynischer en minder betrokken electoraat, waardoor de sociale cohesie, die nodig is voor een functionerende democratie, afneemt.</p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img decoding="async" width="1024" height="1024" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins3.jpg" alt="" class="wp-image-5766" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins3.jpg 1024w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins3-300x300.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins3-150x150.jpg 150w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins3-768x768.jpg 768w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins3-120x120.jpg 120w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<h2 class="wp-block-heading">Polariseren van de publieke opinie </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Een andere belangrijke bedreiging van <em>fake news</em> is het vermogen om de publieke opinie te polariseren. <em>Fake news</em> speelt vaak in op de emoties en vooroordelen van mensen, en presenteert informatie op een manier die bestaande overtuigingen en vooroordelen versterkt en comfortabel maakt. <br>Hierdoor wordt de verdeeldheid in de samenleving groter, omdat mensen meer vastgeroest raken in hun &#8216;comfortabele&#8217; opvattingen en minder bereid zijn om een ​​constructieve dialoog aan te gaan met mensen die een andere mening hebben. Sociale media, die vaak de belangrijkste spelers zijn bij de verspreiding van <em>fake news</em>, dragen bij aan deze polarisatie door <em>echo chambers</em><sup>1</sup> te creëren. Algoritmen die zijn ontworpen om de betrokkenheid van gebruikers te maximaliseren, geven vaak prioriteit aan content die de overtuigingen van gebruikers bevestigt, wat leidt tot de vorming van geïsoleerde gemeenschappen waar misinformatie ongecontroleerd kan gedijen. In zo&#8217;n omgeving wordt het steeds moeilijker om een ​​gemeenschappelijke basis te vinden of deel te nemen aan het soort debat dat essentieel is voor een gezonde democratie. </p>



<p class="wp-block-paragraph">De polarisatie die wordt aangewakkerd door <em>fake news</em> kan leiden tot meer vijandigheid en wantrouwen tussen verschillende groepen in de samenleving, waardoor het moeilijker wordt om consensus te bereiken over belangrijke kwesties. Deze fragmentatie verzwakt het democratische proces verder, want het vermogen van burgers om samen te werken voor het algemeen belang vermindert en voor regeringen wordt effectief regeren moeilijker.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Is er een oplossing? </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Om de dreiging van <em>fake news</em> voor de democratie aan te pakken, is een veelzijdige aanpak nodig. Onderwijs- en mediaprogramma&#8217;s kunnen burgers helpen om kritische consumenten van informatie te worden. Dit kan door hen de vaardigheden te geven die nodig zijn om <em>fake news</em> te herkennen en vervolgens af ​​te wijzen. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Sociale media en technologiebedrijven hebben de verantwoordelijkheid om maatregelen te implementeren die de verspreiding van desinformatie beperken. Bijvoorbeeld door het verbeteren van de moderatie van inhoud en het promoten van geloofwaardige bronnen. <br>Overheden en instellingen moeten ook een rol spelen door transparantie van besluitvorming te bevorderen. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Concluderend: <em>fake news</em> vormt een ernstige en nog steeds groeiende bedreiging voor de democratie.  Het bestrijden ervan vereist collectieve actie van individuen, instellingen en overheden om ervoor te zorgen dat de democratie het juist antwoord heeft op deze uitdaging.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>1</sup> In nieuwsmedia en sociale media is een <em>echo chamber</em> een omgeving waarin deelnemers overtuigingen tegenkomen die hun reeds bestaande overtuigingen versterken. Dit gebeurt door communicatie en herhaling binnen een gesloten systeem, dat is afgeschermd van anders denkenden.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/desinformatie-2/">Desinformatie 2/&#8230;</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/desinformatie-2/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Desinformatie 1/&#8230;</title>
		<link>https://heesen.online/desinformatie-1/</link>
					<comments>https://heesen.online/desinformatie-1/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 17 Aug 2024 11:28:06 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Filosofie]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[analyse]]></category>
		<category><![CDATA[desinformatie]]></category>
		<category><![CDATA[fake news]]></category>
		<category><![CDATA[nepnieuws]]></category>
		<category><![CDATA[sociale media]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=5760</guid>

					<description><![CDATA[<p>Nog maar eens wat over de plaag van onze tijd: desinformatie of "fake news" zoals dat wordt gegenereerd door de diverse AI mogelijkheden (voor tekst, beeld en geluid).</p>
<p>Zelfs het onderzoek naar die desinformatie is de afgelopen jaren onder vuur komen te liggen.<br />
Politici van rechts hebben ongefundeerde beweringen gedaan over hoe onderzoek naar desinformatie conservatieve standpunten het zwijgen oplegt, terwijl anderen hebben betoogd dat desinformatie moeilijk te identificeren is en dat fact-checking-initiatieven te politiek zijn om effectief te zijn.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/desinformatie-1/">Desinformatie 1/&#8230;</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Nog maar eens wat over de plaag van onze tijd: desinformatie of &#8220;<em>fake news</em>&#8221; zoals dat wordt gegenereerd  door de diverse AI mogelijkheden (voor tekst, beeld en geluid).</p>



<p class="wp-block-paragraph">Zelfs het onderzoek naar die desinformatie is de afgelopen jaren onder vuur komen te liggen. <br>Politici van rechts hebben ongefundeerde beweringen gedaan over hoe onderzoek naar desinformatie conservatieve standpunten het zwijgen oplegt, terwijl anderen hebben betoogd dat desinformatie moeilijk te identificeren is en dat fact-checking-initiatieven te politiek zijn om effectief te zijn. </p>



<h2 class="wp-block-heading">Een analyse</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Een artikel gepubliceerd in het tijdschrift <em>Nature Humanities and Social Sciences Communications</em> met de titel &#8220;<em>Liars Know They Are Lying: Differentiating Disinformation from Disagreement</em>&#8221; weerlegt deze beweringen en biedt een diepgaand analyse van de vaak gepolitiseerde wereld van onderzoek naar desinformatie. </p>



<p class="wp-block-paragraph">De auteurs, <em>Stephan Lewandowsky, Ullrich K. H. Ecker, John Cook, Sander van der Linden, Jon Roozenbeek, Naomi Oreskes </em>en<em> Lee C. McIntyre</em>, betogen dat opzettelijke desinformatie (d.w.z. valse beweringen met de intentie om te misleiden) &#8220;<em>aantoonbaar schadelijk is voor de volksgezondheid, op bewijs gebaseerde beleidsvorming en democratische processen.</em>&#8221; De auteurs stellen ook manieren voor waarop maatschappelijke organisaties en beleidsmakers opzettelijke desinformatietactieken kunnen identificeren en erop kunnen reageren zonder hun toevlucht te nemen tot censuur. </p>



<p class="wp-block-paragraph">De auteurs leveren ruim empirisch bewijs dat de bewering ontkracht dat desinformatieonderzoek erop gericht is conservatieven het zwijgen op te leggen. Sterker nog, zo schrijven ze, recent onderzoek dat <strong><em>208 miljoen Amerikaanse Facebook-gebruikers</em></strong> bestudeerde, ontdekte dat een &#8220;<em>substantieel segment van het nieuws-ecosysteem uitsluitend door conservatieven wordt geconsumeerd en dat de meeste desinformatie zich binnen deze ideologische bubbel bevindt.</em>&#8221; </p>



<h2 class="wp-block-heading">Critici het zwijgen opgelegd</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Dat heeft rechtse politici er echter niet van weerhouden om angst voor de vrijheid van meningsuiting onder hun aanhangers aan te wakkeren. Politici hebben ook onderzoekers op de korrel genomen en in diskrediet gebracht: van openbare veroordelingen tot wetgevende maatregelen om de academische vrijheid in te perken. Hierdoor vinden onderzoekers het steeds moeilijker om onpartijdige onderzoeken uit te voeren. Zo werd <em>Kate Starbird</em>, een onderzoeker naar desinformatie aan de <em>Universiteit van Washington</em>, opgeroepen om te getuigen voor de <em>Select Subcommittee on the Weaponization of the Federal Government,</em> waar ze te maken kreeg met valse beschuldigingen dat ze samenspande met de regering-Biden om conservatieve stemmen het zwijgen op te leggen. <br>Ze vertelde de <em>New York Times</em>: &#8220;<em>De mensen die profiteren van de verspreiding van desinformatie hebben effectief veel van de mensen het zwijgen opgelegd die hen juist zouden proberen aan te spreken.</em>&#8221; </p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="1024" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins.jpg" alt="" class="wp-image-5764" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins.jpg 1024w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins-300x300.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins-150x150.jpg 150w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins-768x768.jpg 768w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins-120x120.jpg 120w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<h2 class="wp-block-heading">Is objectiviteit mogelijk?</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het artikel behandelt ook wat de auteurs de &#8220;postmoderne&#8221; kritiek op desinformatie-onderzoek noemen. In plaats van beschuldigingen van desinformatie te weerleggen met feitelijk bewijs, vallen ze terug op een aanval op &#8220;<em>het idee dat objectieve kennis zelfs mogelijk is</em>.&#8221; <br>In het artikel worden verschillende voorbeelden van deze tactiek aangehaald, met name van voormalig president <em>Donald Trump</em> en zijn adviseurs, die vaak verwezen naar het idee van alternatieve feiten – of de beroemde opmerking van voormalig burgemeester van New York City en bondgenoot van Trump, <em>Rudy Giuliani</em>: “<em>Waarheid is geen waarheid.</em>” <br>Deze strategieën dienen als manieren om desinformatie te verspreiden om het publieke vertrouwen te ondermijnen, vaak met weinig tot geen publieke gevolgen, vooral in het licht van beslissingen die door sociale media-bedrijven zijn genomen om:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>hun vertrouwen en veiligheidsinspanningen te verminderen en </li>



<li>tegelijkertijd werknemers te ontslaan die werken aan het detecteren van haatzaaierij en verkiezingsintegriteit. </li>
</ul>



<h2 class="wp-block-heading">Belangrijkste strategieën </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Naast het leveren van bewijs voor waarom desinformatie nog steeds een urgente beleidskwestie is, bieden de auteurs nuttige inzichten in hoe desinformatie en de onderliggende intentie om te misleiden te identificeren. Ze bieden drie belangrijke strategieën. </p>



<ul class="wp-block-list">
<li><strong>Statistische en linguïstische analyse:</strong> één effectieve methode is gebaseerd op statistische en linguïstische analyse van tekst. Hoewel mensen notoir onbetrouwbaar zijn in het detecteren van leugens &#8211; ze presteren slechts iets beter dan toeval &#8211; hebben ontwikkelingen in natuurlijke taalverwerking (NLP) dit vermogen aanzienlijk verbeterd. Machine-learningmodellen kunnen nu linguïstische signalen analyseren om teksten als misleidend of eerlijk te classificeren. De auteurs citeren bijvoorbeeld onderzoek naar een model dat de distributie van verschillende soorten woorden onderzocht en een nauwkeurigheidspercentage van 67% behaalde, waarmee het beter presteerde dan menselijke beoordelaars die slechts 52% scoorden. Een soortgelijk model werd gebruikt om tweets van Donald Trump te classificeren als waar of onwaar op basis van onafhankelijke feitencontroles. Opmerkelijk genoeg behaalde dit model een nauwkeurigheid van meer dan 90%. </li>



<li><strong>Analyse van interne documenten:</strong> Een andere methode om opzettelijke misleiding te detecteren, is het analyseren van de interne documenten van instellingen, zoals overheden of bedrijven. Door de interne kennis van deze entiteiten te vergelijken met hun openbare verklaringen, kunnen onderzoekers actieve misleiding ontdekken, vooral wanneer deze op grote schaal plaatsvindt. Deze aanpak is met name effectief gebleken bij het blootleggen van wanpraktijken van bedrijven, waarbij discrepanties tussen interne communicatie en openbare standpunten opzettelijke misleiding onthullen. Hoewel deze techniek veel geld kan kosten, kan het ook leiden tot belangrijke resultaten, zoals de &#8220;<em>veroordeling van Phillip Morris op grond van de federale afpersingswet (RICO)</em>.&#8221;</li>



<li><strong>Vergelijking van verklaringen met officiële getuigenissen:</strong> De derde benadering richt zich op het identificeren van discrepanties tussen publieke verklaringen en die welke in een rechtbank zijn afgelegd. Een opvallend voorbeeld is Donald Trumps &#8220;<em>grote leugen</em>&#8221; over de presidentsverkiezingen van 2020. Terwijl Trump publiekelijk en herhaaldelijk beweerde dat er sprake was van wijdverbreide verkiezingsfraude, ondersteunden zijn advocaten, die meer dan 60 rechtszaken aanspanden met betrekking tot de verkiezingen, deze beweringen <strong><em>niet</em></strong> in de rechtbank. Sterker nog, Trumps advocaten <strong><em>ontkenden</em></strong> vaak elke vermelding van fraude toen ze door rechters werden ondervraagd. </li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">Het genoemde artikel ondersteunt het idee dat onderzoek naar desinformatie essentieel is voor een democratisch discours. Belangrijk is dat ook dat er onderscheid gemaakt wordt tussen een gezond democratisch debat op basis van <em>betwiste feiten</em> en <em>regelrechte leugens</em>. Zoals de auteurs opmerken, geeft het oneens zijn over feiten &#8220;<em>geen toestemming voor het gebruik van regelrechte leugens en propaganda om het publiek opzettelijk te misleiden</em>&#8220;, en is het mogelijk om &#8220;<em>onwaarheden, desinformatie en leugens te identificeren en ze te onderscheiden van te goeder trouw gegeven politieke en beleidsmatige argumentatie.</em>&#8220;</p>



<h2 class="wp-block-heading">Kwantificeren van de impact van desinformatie </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Om een ​​kwantitatief inzicht te krijgen in desinformatie en de impact ervan op het informatie-ecosysteem, voerde een aparte groep onderzoekers van het <em>Observatory on Social Media </em>van de<em> Universiteit van Indiana</em> een onderzoek uit om de groeiende kwetsbaarheid van sociale media-bedrijven voor manipulatie door kwaadwillenden te onderzoeken. Hun onderzoek werd aangestuurd door de vraag: <em>hoe beïnvloeden manipulatietactieken de kwaliteit van informatie op socialemedianetwerken</em>? In het resulterende artikel, getiteld &#8220;<em>Quantifying the vulnerabilities of the online public square to adversarial manipulation tactics</em>&#8220;, betogen ze dat &#8220;<em>gebruikers van sociale media kwetsbaar zijn voor adversarial manipulation tactics, waarmee kwaadwillenden de blootstelling aan content die bijvoorbeeld democratische verkiezingen en de volksgezondheid bedreigt, kunnen vergroten.</em>&#8221; </p>



<p class="wp-block-paragraph">Met behulp van een simulatiemodel genaamd <em>SimSoM</em> onderzocht het onderzoek tactieken die door kwaadwillenden worden gebruikt om de kwaliteit van informatie te verslechteren. De onderzoekers definiëren &#8220;kwaadwillenden&#8221; als die &#8220;<em>accounts die worden aangestuurd door kwaadwillende (adversarial) actoren om content van lage kwaliteit te verspreiden onder authentieke agenten.</em>&#8221; <br>Dergelijke accounts kunnen worden aangestuurd door <em>mensen, bots</em> of <em>cyborgs</em>. <br>Aan de andere kant zijn er gebruikers die hoogwaardige content willen delen en consumeren. Het model beschouwt drie mogelijke manipulatietactieken:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>infiltratie, </li>



<li>misleiding en</li>



<li>overvloed (&#8220;flooding&#8221;). </li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">Infiltratie verwijst naar hoe &#8220;<em>slechte actoren de blootstelling aan hun berichten vergroten door authentieke accounts hen te laten volgen</em>&#8220;, terwijl <em>flooding</em> ontstaat als slechte actoren gebruikers <em>spammen</em> met content van lage kwaliteit. Misleiding, tenslotte, verwijst naar de aantrekkingskracht van de content. </p>



<p class="wp-block-paragraph">De onderzoekers beschouwen gevallen waarin informatie van lage kwaliteit een hoge misleidende aantrekkingskracht heeft op basis van hoe deze wordt gecommuniceerd. </p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="1024" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins2.jpg" alt="" class="wp-image-5768" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins2.jpg 1024w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins2-300x300.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins2-150x150.jpg 150w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins2-768x768.jpg 768w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/08/desinformatieruins2-120x120.jpg 120w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<h2 class="wp-block-heading">Belangrijkste bevindingen </h2>



<p class="wp-block-paragraph">De studie concludeert dat <em>infiltratie de meest effectieve </em>manipulatietactiek is. Als de waarschijnlijkheid om het account van een slechte actor te volgen 10% is, &#8220;<em>wordt de gemiddelde kwaliteit in het systeem teruggebracht tot minder dan de helft.</em>&#8221; Wanneer slechte actoren uitsluitend content genereren met een maximale misleidende aantrekkingskracht, wordt de kwaliteit teruggebracht tot ongeveer 70%. Als slechte actoren infiltratie combineren met misleiding of flooding, wordt de &#8220;<em>gemiddelde informatiekwaliteit teruggebracht tot 40%.</em>&#8221; <br>De auteurs ontdekten ook dat niet-authentieke accounts niet gericht hoeven te zijn op &#8220;<em>invloedrijke</em>&#8221; accounts (accounts met veel volgers en veel activiteit). In plaats daarvan &#8220;<em>kunnen ze meer schade aanrichten door verbinding te maken met willekeurige accounts.</em>&#8221; In tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen, kunnen desinformatie-campagnes dus meer polarisatie creëren als de doelen willekeurig zijn. Zoals de auteurs opmerken, &#8220;<em>is de kwaliteitsverdeling ongelijk, zodat de beoogde bevolking er slechter aan toe is, maar andere delen van de gemeenschap worden gespaard. Targetingtactieken hebben daarom de neiging averechts te werken als we ervan uitgaan dat kwaadwillenden van plan zijn om de verspreiding van hun content over de hele gemeenschap te maximaliseren</em>.&#8221; </p>



<p class="wp-block-paragraph">Op dezelfde manier ontdekt het onderzoek ook dat het targeten van accounts waarvan bekend is dat ze misinformatie verspreiden, niet bijzonder effectief is. In dit geval ontdekten ze dat dergelijke gebruikers zich in een &#8220;<em>echo chamber</em>&#8221; bevinden waarin &#8220;<em>berichten van lage kwaliteit worden gedeeld en snel verouderd raken binnen één dicht verbonden partijdige cluster, waardoor de rest van het netwerk wordt gespaard</em>.&#8221; </p>



<h2 class="wp-block-heading">Conclusie </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Deze twee recente artikelen pakken de tegenwerking van desinformatieonderzoek op verschillende manieren aan en bieden belangrijke inzichten. <br>Het artikel van <em>Stephan Lewandowsky et al.</em> werpt licht op de bredere sociale en politieke dynamiek die onderzoek compliceert, en benadrukt de uitdagingen waarmee onderzoekers worden geconfronteerd en het belang van intentie bij het identificeren van desinformatie. <br>De kwantitatieve studie door onderzoekers aan de <em>Indiana University</em> biedt numerieke gegevens over de impact van desinformatie op het vertrouwen en gedrag van het publiek, en onthult in hoeverre desinformatiecampagnes democratische processen en de kwaliteit van online gedeelde informatie kunnen ondermijnen. <br>Samen bevestigen deze studies het belang van het bestuderen en beperken van desinformatie, vooral in een verkiezingsjaar voor de Verenigde Staten.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/desinformatie-1/">Desinformatie 1/&#8230;</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/desinformatie-1/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>AI en/of de waarheid</title>
		<link>https://heesen.online/ai-en-of-de-waarheid/</link>
					<comments>https://heesen.online/ai-en-of-de-waarheid/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 31 Jul 2024 14:38:19 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Boekenwurm]]></category>
		<category><![CDATA[Filosofie]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[AI]]></category>
		<category><![CDATA[Aristoteles]]></category>
		<category><![CDATA[desinformatie]]></category>
		<category><![CDATA[elementaire deeltjes]]></category>
		<category><![CDATA[Immanuel Kant]]></category>
		<category><![CDATA[kwantummechanica]]></category>
		<category><![CDATA[Plato]]></category>
		<category><![CDATA[waarheid]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=5719</guid>

					<description><![CDATA[<p>Er is al veel ophef over de gevaren van kunstmatige intelligentie, zeker als het ingezet wordt voor ‘alternative facts’, ‘fake news’ en natuurlijk het onderbouwen van complottheorieën. </p>
<p>Wat kunnen we nog als waar beschouwen?</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/ai-en-of-de-waarheid/">AI en/of de waarheid</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Er is al veel ophef over de gevaren van kunstmatige intelligentie, zeker als het ingezet wordt voor ‘<em>alternative facts</em>’, ‘<em>fake news</em>’ en natuurlijk het onderbouwen van complottheorieën. </p>



<p class="wp-block-paragraph"><em><strong>Wat kunnen we nog als waar beschouwen?</strong></em> </p>



<p class="wp-block-paragraph">De vraag lijkt actueel, maar is voor filosofen van alle tijden: hoe verhoudt onze waarneming zich tot de werkelijkheid?</p>



<h2 class="wp-block-heading">Plato, Aristoteles en Kant</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Volgens <em>Plato</em> zien we slechts schaduwen van de werkelijkheid. Zijn leerling, <em>Aristoteles</em>, had een totaal andere mening: ‘<em>what you see is what you get</em>’. En <em>Kant</em> stelde dat het &#8216;<em>Ding an sich</em>&#8216; niet grijpbaar is, maar slechts waarneembaar via onze denkvermogens.</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="750" height="500" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2021/11/platosgrot.jpg" alt="" class="wp-image-1815" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2021/11/platosgrot.jpg 750w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2021/11/platosgrot-300x200.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 750px) 100vw, 750px" /><figcaption class="wp-element-caption">Plato&#8217;s grot met de afbeelding van de werkelijkheid</figcaption></figure>
</div>


<h2 class="wp-block-heading">Natuurkunde</h2>



<p class="wp-block-paragraph">De filosofie was er nu klaar mee, maar dezelfde vraag rees bij natuurkundigen toen de kwantumfysica kwam opzetten. Daar werden elementaire deeltjes geformuleerd die we nooit zullen kunnen zien. En daar bestaan zaken tegelijkertijd wel en niet, of zijn zowel een elektromagnetische golf en een elementair deeltje.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het antwoord op de vraag in welke mate de huidige stand van zaken in de wetenschap een correcte weerspiegeling van de wereld biedt, blijft onduidelijk. Maar of wetenschap een correcte beschrijving biedt van de werkelijkheid, is minder relevant, want voor de huidige generatie geldt: als het werkt moet het waar zijn.</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="800" height="561" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/07/elementaire-deeltjes.jpg" alt="" class="wp-image-5721" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/07/elementaire-deeltjes.jpg 800w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/07/elementaire-deeltjes-300x210.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/07/elementaire-deeltjes-768x539.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /><figcaption class="wp-element-caption">Standaard model van de elementaire deeltjes</figcaption></figure>
</div><p>Het bericht <a href="https://heesen.online/ai-en-of-de-waarheid/">AI en/of de waarheid</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/ai-en-of-de-waarheid/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Aanslag op Trump en de complottheorieën</title>
		<link>https://heesen.online/aanslag-op-trump-en-de-complottheorieen/</link>
					<comments>https://heesen.online/aanslag-op-trump-en-de-complottheorieen/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 19 Jul 2024 06:55:27 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[complottheorie]]></category>
		<category><![CDATA[desinformatie]]></category>
		<category><![CDATA[Donald Trump]]></category>
		<category><![CDATA[fake news]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=5698</guid>

					<description><![CDATA[<p>De poging tot moord op voormalig president Donald Trump zal de politieke campagnes van zowel Trump als de Democratische presidentskandidaat in ieder geval tijdelijk wat te temperen. Maar complttheorieën zullen welig tieren.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/aanslag-op-trump-en-de-complottheorieen/">Aanslag op Trump en de complottheorieën</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">De poging tot moord op voormalig president <em>Donald Trump</em> zal de politieke campagnes van zowel Trump als de Democratische presidentskandidaat in ieder geval tijdelijk wat te temperen. En dat is eigenlijk al gebeurd, aangezien de Biden-campagne naar verluidt anti-Trump-campagneadvertenties heeft verwijderd. In zijn eerste opmerkingen na de moordpoging zei Biden dat de schietpartij &#8220;<em>ziek</em>&#8221; was en riep hij het land op om zich te verenigen. </p>



<h2 class="wp-block-heading">Melania</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Zelfs Trumps vrouw Melania, die grotendeels op de achtergrond is gebleven tijdens de campagne van 2024, sloot zich aan bij de oproepen van beide kampen om de politieke retoriek te temperen. Toch bloeiden er, net als bij eerdere aanslagen op Amerikaanse presidenten, snel complottheorieën op en die waren allesbehalve getemperd. </p>



<h2 class="wp-block-heading">Schutter</h2>



<p class="wp-block-paragraph">De schutter werd geïdentificeerd als <em>Thomas Matthew Crooks</em>, een 20-jarige inwoner van <em>Bethel Park</em>, een buitenwijk van <em>Pittsburgh</em> op ongeveer een uur rijden van de locatie waar op Trump werd geschoten. <br>Een scherpschutter van de <em>Secret Service</em> zou Crooks hebben gedood kort nadat hij meerdere schoten had afgevuurd vanaf een dak buiten de locatie van de bijeenkomst. Een van de schoten raakte Trumps oor.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Een dode, twee gewonden</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Een brandweerman die de bijeenkomst bijwoonde, werd gedood en twee andere aanwezigen raakten gewond. Het beperkte openbare profiel van de schutter gaf nauwelijks aanwijzingen over Crooks&#8217; politieke opvattingen of motieven.</p>



<p class="wp-block-paragraph">&#8220;<em>Als blijkt dat hij iets in zijn achtergrond heeft dat mogelijk verband houdt met anti-Trump of pro-Biden, dan zal dat buiten alle proporties worden opgeblazen</em>&#8220;, aldus <em>Herb Lin</em>, een expert op het gebied van internetdesinformatie aan de <em>Stanford University</em>.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Beide kampen proberen voordeel te halen</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Vanuit Trumps fanbase werd gesuggereerd dat de schietpartij een &#8216;<em>deep state</em>&#8216;-complot was. En sommigen aan Democratische kant beweerden dat de schietpartij in scène was gezet om Trump tot een held te maken. De <em>Washington Post </em>meldde dat het woord &#8216;<em>in scène gezet</em>&#8216; trending was op X/Twitter na de schietpartij. <br>Uit alle delen van het politieke spectrum waren waarnemers verbaasd over het schokkende gebrek aan veiligheidsmaatregelen, waardoor een man met een geweer een dak op zo&#8217;n 150 meter van de president van de Verenigde Staten kon beklimmen en op hem kon schieten.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Professor en desinformatie-expert <em>Jacob N. Shapiro</em> van de <em>Princeton University</em> deed een aantal belangrijke observaties:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>Ten eerste, merkte hij op, &#8220;<em>is het geen verrassing dat complottheorieën over de schietpartij zich snel verspreiden. Ze zijn een manier voor influencers om aandacht te krijgen en voor mensen om hun schok en ongeloof over deze tragische gebeurtenis te uiten</em>.&#8221; </li>



<li>Maar, zei Shapiro, dit soort complottheorieën zouden zich grotendeels verspreiden binnen gemeenschappen die al geïnteresseerd zijn in de content, &#8220;<em>mogelijk gemaakt door algoritmen die mensen helpen content te vinden die vergelijkbaar is met dingen waarmee ze in het verleden bezig zijn geweest.</em>&#8221; </li>



<li>Gelukkig, voegde hij toe, tonen de meeste relevante onderzoeken &#8220;<em>aan dat de algoritmen weinig doen om die content te verspreiden naar andere gemeenschappen.</em>&#8221; </li>



<li>En, zei Shapiro, hoewel het moeilijk is om de verspreiding van complottheorieën binnen een bevolkingsgroep die geneigd is ze serieus te nemen, te beperken, staan ​​mensen buiten die kringen meer open voor bewijs. Voor hen, zei hij, is nieuws dat desinformatie ontkracht het beste beschikbare hulpmiddel. &#8220;<em>Er is sterk bewijs dat het vooraf informeren van mensen over de feiten de impact van valse verhalen op overtuigingen en de interesse om ze te delen, vermindert</em>&#8220;, zei Shapiro.</li>
</ul>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/07/conspiracy-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-5705" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/07/conspiracy-1024x683.jpg 1024w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/07/conspiracy-300x200.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/07/conspiracy-768x512.jpg 768w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/07/conspiracy-1536x1024.jpg 1536w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/07/conspiracy-scaled.jpg 2048w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<h2 class="wp-block-heading">Een aantal complottheorieën</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Na de schietpartij doken er vervalste beelden op van Trump en Secret Service-agenten die lachend op het podium stonden. De nepbeelden werden gedeeld om beweringen te ondersteunen dat de moordpoging was &#8216;geënsceneerd&#8217; als een truc om Trumps populariteit te vergroten tijdens de verkiezingen van november. <br>De originele foto&#8217;s waren gemaakt door een fotograaf van <em>Associated Press</em> en tonen Trump en de agenten met serieuze gezichtsuitdrukkingen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Anderen wezen erop dat Trump, terwijl de schoten werden afgevuurd, zijn hand opstak. Dit zou suggereren dat het evenement was opgezet. “<em>In scène gezet om sympathie te krijgen? Je kunt deze mensen niets toevertrouwen en nee, ik ga niet voor hem bidden</em>,” schreef een commentator uit de VS.</p>



<p class="wp-block-paragraph">“<em>Donald Trump blijft ons voor de gek houden! Dit was ZO in scène gezet! Als iemand hem ECHT uit wilde schakelen, zouden ze geen BB Gun gebruiken!</em>” postte iemand op X iets meer dan een uur na de schietpartij. Sommige gebruikers van sociale media beweerden zelfs dat Trump het bloed uit zijn oor had gefaked met een “<em>bloedpil</em>.”</p>



<p class="wp-block-paragraph">Na de moordpoging op voormalig president Donald Trump heeft de sluipschutter <em>Matthew Murphy</em> van de <em>U.S. Army Green Beret</em> ernstige zorgen geuit over het officiële verslag van de gebeurtenis. In een gesprek met <em>Sara Gonzales</em> op <em>BlazeTV</em> deelde Murphy zijn twijfels.<br>Murphy vond de omstandigheden rond het incident verdacht. Hij wees op de nabijheid van de schutter tot Trump en zei: &#8220;<em>Hij was 120, 150 meter van president Trump verwijderd. Dichterbij kun je niet komen.</em>&#8221; Ondanks dat de aanwezigen de politie waarschuwden, deed de sluipschutter van de beveiliging niets, wat Murphy verbijsterde. &#8220;<em>Die zag de schutter op het dak absoluut</em>&#8220;, hield Murphy vol. &#8220;<em>Zelfs zonder speciale apparatuur is het op een wit dak onmogelijk om hem niet te zien. Dus waarom heeft hij dan niet geschoten?</em>&#8221; Murphy benadrukte met zijn expertise dat hij niet zou hebben geaarzeld. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Speculatie groeide nadat er werd gesuggereerd dat de sluipschutter het bevel had gekregen om zich terug te trekken. Murphy erkende dit als een mogelijke verklaring, hoewel hij de bewering niet kon verifiëren. Gonzales herhaalde Murphy&#8217;s scepsis en suggereerde dat het incident meer dan alleen incompetentie inhield. &#8220;<em>Er zijn te veel toevalligheden om dit simpele incompetentie te noemen</em>,&#8221; merkte ze op. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Murphy vond ook de kogelbaan, die in de video te zien was, ongebruikelijk. De kogel die Trump ternauwernood miste, leek een vlakke baan te volgen, wat volgens Murphy niet overeenkwam met een schot vanaf een verhoogde positie. Tijdens de schoten werd een vrouw gezien, die achter Trump zat, terwijl ze snel haar telefoon pakte om fotos of videos van het incident te maken. Een bijzondere koelbloedigheid die extra vragen opriep. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Toen Murphy het incident met andere sluipschutters besprak, ontdekte hij dat ze zijn zorgen deelden. &#8220;<em>Iedereen met wie ik heb gesproken, is het ermee eens. Er is nog iets anders gebeurd</em>,&#8221; verklaarde hij. Gonzales vroeg Murphy of hij dacht dat het een inside job zou kunnen zijn of dat er een tweede schutter bij betrokken zou zijn. Murphy antwoordde: &#8220;<em>Het zou potentieel een inside job kunnen zijn.</em>&#8220;</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/aanslag-op-trump-en-de-complottheorieen/">Aanslag op Trump en de complottheorieën</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/aanslag-op-trump-en-de-complottheorieen/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Waarom staat de halve VS achter Trump?</title>
		<link>https://heesen.online/waarom-staat-de-halve-vs-achter-trump/</link>
					<comments>https://heesen.online/waarom-staat-de-halve-vs-achter-trump/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 18 Jun 2024 12:57:58 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[Democraten]]></category>
		<category><![CDATA[desinformatie]]></category>
		<category><![CDATA[Donald Trump]]></category>
		<category><![CDATA[fake news]]></category>
		<category><![CDATA[Fox News]]></category>
		<category><![CDATA[Republikeinen]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=5521</guid>

					<description><![CDATA[<p>Voor een groot deel zien veel Amerikanen het voor de hand liggende bedrog, de corruptie, fraude en de idiotie van Trump niet, omdat het voor hen verborgen gehouden wordt door de nieuwsbron die zij vertrouwen – Fox News. </p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/waarom-staat-de-halve-vs-achter-trump/">Waarom staat de halve VS achter Trump?</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Voor een groot deel zien veel Amerikanen het voor de hand liggende bedrog, de corruptie, fraude en de idiotie van Trump niet, omdat het voor hen verborgen gehouden wordt door de nieuwsbron die zij vertrouwen – <em>Fox News</em>. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Voor alle duidelijkheid: Amerika kent een tweepartijen democratie, de conservatievere <em>Republikeinen</em> en de progressievere/liberale <em>Democraten</em>. Trump is een Republikein.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De VS zijn een behoorlijk conservatief land. Zelfs veel Democraten identificeren zich als gematigd conservatief. Conservatieven hebben lang het gevoel gehad dat de Amerikaanse media een liberale inslag hadden. Dit gevoel groeide pas in de jaren tachtig toen <em>Ted Turners CNN </em>het dominante kabel-nieuwsnetwerk werd, wat de conservatieven nog meer irriteerde. In de jaren negentig profiteerde Fox News van dit sentiment door zichzelf te presenteren als de “<em>Fair and Balanced</em>” kabel-nieuwsbron. <br>Ze brachten het nieuws vanuit een conservatief standpunt voor het evenwicht met de rest van de Amerikaanse media, die als liberaal werden ervaren. Fox News werd al snel erg populair onder conservatieven, omdat ze Fox betrouwbaarder vonden dan andere nieuwsbronnen. </p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="750" height="422" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/06/trumpvsfoxnews.jpg" alt="" class="wp-image-5523" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/06/trumpvsfoxnews.jpg 750w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/06/trumpvsfoxnews-300x169.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 750px) 100vw, 750px" /></figure>
</div>


<p class="wp-block-paragraph">Omdat Fox News in het conservatieve spectrum uniek was, werd het mede daardoor de best beoordeelde kabel-nieuwsdienst in Amerika. <br>Amerika zou Amerika niet zijn als zelfs nieuwsbronnen veel meer gemotiveerd worden door hoge winsten dan door hoge journalistieke normen, en dit geldt vooral voor Fox News. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Om een ​​lang verhaal kort te maken: Fox News verkocht hun ziel aan de duivel, toen Trump zich kandidaat stelde in 2016. Ze besloten hem te steunen, ondanks zijn volkomen ongeschiktheid, gezien zijn corruptie, fraude, leugens, rokkenjagerij en racisme. Degenen die Fox News vertrouwden, kwamen in een wereld van alternatieve feiten te leven. Een wereld die ontworpen was (moest worden) om Trump tegemoet te komen. Hoe slechter Trump zich presenteerde, hoe meer Fox News moest liegen en bedriegen. <br>Voor de kijkers van Fox News had Trump geen ernstige fouten. Als zijn fouten al werden gerapporteerd, werden ze verdedigd, geminimaliseerd of gerationaliseerd. Veelal met behulp van &#8220;<em>whataboutisme</em>&#8220;<sup>1</sup>.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In deze corrupte wereld maakte Fox News miljarden winst. De Dominion-rechtszaak<sup>2</sup> bracht veel van deze corruptie bij Fox News aan het licht. Het bleek dat verschillende presentatoren van Fox News de pro-Trump-complottheorieën die zij propageerden niet geloofden. Fox News gaf toe dat ze namens Trump hadden gelogen omdat ze wisten dat de waarheid de winst zou schaden. Fox News schikte deze rechtszaak voor $ 787,5 miljoen. Hun kijkers, nu afhankelijk van (want levend in) deze nepwereld van alternatieve feiten, konden de waarheid niet aan. Het is een droevig feit dat ze ook niet uit deze wereld gehaald kunnen worden. Ze moeten blijven horen en geloven dat Trump het onschuldige slachtoffer is van kwaadaardige Democraten.</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="585" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/06/trumpvsamerika-1024x585.jpg" alt="" class="wp-image-5524" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/06/trumpvsamerika-1024x585.jpg 1024w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/06/trumpvsamerika-300x171.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/06/trumpvsamerika-768x439.jpg 768w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/06/trumpvsamerika.jpg 1344w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<p class="wp-block-paragraph">Als je hen vertelt dat </p>



<ul class="wp-block-list">
<li>de meeste getuigen die een beëdigde getuigenis tegen Trump hebben afgelegd Republikeinen waren, inclusief leden van zijn eigen regering; </li>



<li>zelfs zijn eigen vice-president (<em>Mike Pence</em>) zegt dat Trump geen president mag zijn omdat hij de grondwet heeft geschonden; </li>



<li>drie van zijn advocaten (<em>Powell, Ellis, Chesebro</em>) die de beweringen van Trump over verkiezingsfraude steunden nu toegeven dat ze hebben gelogen,</li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">dan heeft dat geen enkel nut, omdat de echte feiten worden gecensureerd in hun wereld van alternatieve feiten.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>1 </sup><em>whataboutisme</em> is een drogreden waarmee iemand de beschuldiging van een misstand niet weerlegt, maar zijn of haar opponent er met een retorische vraag <em>What about &#8230;?</em> (Hoe zit het met &#8230;?) van beticht schuldig te zijn aan een andere ernstige misstand.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>2</sup> Het was groot nieuws, de rechtszaak tussen nieuwszender Fox News en stemcomputerfabrikant Dominion. Dominion eiste 1,6 miljard dollar, omdat Fox News bleef herhalen dat er gefraudeerd was bij de presidentsverkiezingen in 2020. De computers van Dominion, die de stemmen tellen, waren een onderdeel van dit complot. Een dag voordat de zaak daadwerkelijk zou gaan beginnen, kwam het nieuws naar buiten dat beide partijen hebben geschikt voor 787,5 miljoen dollar. </p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/waarom-staat-de-halve-vs-achter-trump/">Waarom staat de halve VS achter Trump?</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/waarom-staat-de-halve-vs-achter-trump/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Desinformatie 3/&#8230;</title>
		<link>https://heesen.online/nieuws/</link>
					<comments>https://heesen.online/nieuws/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 05 Mar 2024 12:13:51 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Filosofie]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[analyse]]></category>
		<category><![CDATA[desinformatie]]></category>
		<category><![CDATA[fake news]]></category>
		<category><![CDATA[gaslighting]]></category>
		<category><![CDATA[humbug]]></category>
		<category><![CDATA[sociale media]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=4883</guid>

					<description><![CDATA[<p>Gezien wat er de afgelopen jaren over desinformatie aan het licht is gekomen, wordt het steeds duidelijker dat de huidige vangrails – zowel overheidsregels als het interne beleid van de bedrijven – niet voldoende zijn om de problemen aan te pakken die de informatieomgeving teisteren.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/nieuws/">Desinformatie 3/&#8230;</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Nepnieuws (Fake news, gaslighting) verwijst naar valse of misleidende informatie die als nieuws wordt gepresenteerd, vaak met de bedoeling lezers of kijkers te misleiden. Het kan verschillende vormen aannemen, waaronder verzonnen verhalen, verdraaide feiten, gemanipuleerde afbeeldingen of video&#8217;s en misleidende krantenkoppen. Nepnieuws wordt doorgaans gecreëerd en verspreid via sociale mediaplatforms, websites en andere onlinekanalen, hoewel het ook in traditionele mediabronnen kan voorkomen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De verspreiding van nepnieuws kan ernstige gevolgen hebben, waaronder de vervorming van het publieke debat, de erosie van het vertrouwen in de media en de verspreiding van desinformatie. Het kan ook worden gebruikt als instrument voor propaganda-, manipulatie- en beïnvloedingscampagnes, vooral in de context van politieke of sociale kwesties.</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="640" height="355" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/05/640px-The_fin_de_siecle_newspaper_proprietor_cropped.jpg" alt="" class="wp-image-5104" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/05/640px-The_fin_de_siecle_newspaper_proprietor_cropped.jpg 640w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/05/640px-The_fin_de_siecle_newspaper_proprietor_cropped-300x166.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 640px) 100vw, 640px" /><figcaption class="wp-element-caption">Reporters met &#8220;fake news&#8221;, een 1894 illustratie van <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Frederick_Burr_Opper">Frederick Burr Opper</a> (toen al!)</figcaption></figure>
</div>


<p class="wp-block-paragraph">Het is belangrijk voor consumenten van nieuws en informatie om de bronnen die ze tegenkomen kritisch te beoordelen en de juistheid van de inhoud te verifiëren voordat deze wordt gedeeld. Organisaties die feiten controleren en initiatieven op het gebied van mediageletterdheid spelen een cruciale rol bij het bestrijden van de verspreiding van nepnieuws en het bevorderen van een beter geïnformeerde en verantwoordelijke benadering van het consumeren van informatie.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In dit verband is onderstaand artikel uit het <a href="https://thebulletin.org/doomsday-clock/">Bulletin of the Atomic Scientists</a> waard om hier (vertaald en enigszins ingekort) te herhalen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">&#8220;Sociale media zijn een verbindende factor geweest tussen mensen dichtbij en ver weg, maar hebben ook:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>politieke conflicten aangewakkerd, </li>



<li>democratische processen bedreigd, </li>



<li>bijgedragen aan de verspreiding van desinformatie over de volksgezondheid en </li>



<li>waarschijnlijk de geestelijke gezondheid van sommige tieners geschaad. </li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">Gezien wat er de afgelopen jaren over deze platforms aan het licht is gekomen, wordt het steeds duidelijker dat de huidige vangrails – zowel overheidsregels als het interne beleid van de bedrijven – niet voldoende zijn om de problemen aan te pakken die de informatieomgeving teisteren. Maar om democratieën en hun burgers te laten floreren is een gezond virtueel ecosysteem noodzakelijk.</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="725" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/03/fakenewsstats-1024x725.jpg" alt="" class="wp-image-4886" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/03/fakenewsstats-1024x725.jpg 1024w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/03/fakenewsstats-300x212.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/03/fakenewsstats-768x544.jpg 768w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2024/03/fakenewsstats.jpg 1185w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<h2 class="wp-block-heading">Een panel als het IPCC</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Om dat te bereiken hebben experts een internationale inspanning nodig om beleidsmakers te verbinden met onderzoek door relevante onderzoeksstromen te verzamelen, samen te vatten en te destilleren. <br>Twee van dergelijke initiatieven, het <em>International Panel on the Information Environment</em> en het voorgestelde <em>International Observatory on Information and Democracy</em>, zijn begonnen aan dat doel te werken. Beiden zijn geïnspireerd door het <em>Intergouvernementeel Panel voor Klimaatverandering</em> (IPCC), een multinationale organisatie die een wetenschappelijk bureau kiest om evaluaties van klimaatonderzoek uit te voeren en beleidsaanbevelingen te doen. <br>Sinds de oprichting in 1988 heeft het IPCC de antropogene oorsprong van de klimaatverandering stevig bevestigd en beleidsaanbevelingen gedaan die de basis vormden van twee grote internationale overeenkomsten, het <em>Kyoto-protocol</em> van 1997 en de <em>Overeenkomst van Parijs</em> van 2015. <br>Beleidsmakers en onderzoekers hebben opgeroepen tot soortgelijke maatregelen om op onderzoek gebaseerd, mondiaal gecoördineerd beleid inzake de informatieomgeving en -voorziening te creëren.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Om dergelijke inspanningen te laten slagen, moeten ze echter kunnen putten uit een goed ontwikkelde onderzoeksbasis. Het eerste rapport van het IPCC, geschreven tussen 1988 en 1990, maakte gebruik van decennia van gestandaardiseerde metingen en onderzoeksinfrastructuur, waaronder:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>monitoring van kooldioxide in de atmosfeer, </li>



<li>geavanceerde metingen van weerballonnen en meteorologische satellieten, en </li>



<li>zestien jaar satellietbeelden van het aardoppervlak.</li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">Deskundigen beschikken eenvoudigweg niet over dat soort diepgaand bewijsmateriaal over de informatieomgeving. Er is weinig consistentie in theoretische argumenten over hoe dit ecosysteem werkt, en gestandaardiseerde metingen en onderzoeksinstrumenten bestaan vrijwel niet. Om een IPCC-achtig orgaan op het gebied van de informatieomgeving zijn volledige potentieel te laten bereiken, moeten overheden en andere entiteiten substantiële investeringen doen in:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>datatoegang, </li>



<li>gestandaardiseerde metingen en </li>



<li>onderzoeksinstrumenten.</li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">Om te onderzoeken hoe die investeringen eruit zouden moeten zien, is het nuttig om de huidige stand van het onderzoek naar de informatieomgeving te schetsen en de uitdagingen van het uitvoeren van hoogwaardige wetenschap onder de huidige status quo.</p>



<h2 class="wp-block-heading">De stand van zaken </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Ons team heeft een onderzoek uitgevoerd naar het werk dat tussen 2017 en 2021 is gepubliceerd in tien toonaangevende tijdschriften op het gebied van:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>communicatie, </li>



<li>economie, </li>



<li>politieke wetenschappen, </li>



<li>informatica en </li>



<li>sociologie, </li>



<li>plus zes grote wetenschappelijke onderzoekspublicaties van algemeen belang. </li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">We ontdekten dat het onderzoek zich concentreert op twee grote sociale mediaplatforms:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li><em>Facebook</em> en </li>



<li><em>Twitter</em> (nu X).</li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">Onderzoekers zouden betrouwbaarder beleid kunnen leveren als ze het hele informatie-ecosysteem konden karakteriseren. <br>Uit onze steekproef van relevant academisch werk bleek echter dat 49 procent van de kranten uitsluitend Twitter-gegevens gebruikte, en 59 procent gebruikte deze in een of andere vorm, ondanks het relatief kleine aantal maandelijkse actieve gebruikers van de 436 miljoen in 2021. </p>



<h2 class="wp-block-heading">Andere platforms</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Grote platforms met grote wereldwijde gebruikers bases – waaronder <em>YouTube, WeChat</em> en <em>Telegram</em> – blijven kritisch onderbelicht. Terwijl er respectievelijk ongeveer 22,4 en 1,4 gepubliceerde artikelen per 100 miljoen actieve gebruikers voor respectievelijk Twitter en Facebook waren, trokken YouTube, WeChat en Telegram ondanks hun aanzienlijke gebruikersbasis veel minder onderzoek. <br>Maandelijks maken ongeveer 2,3 miljard mensen actief gebruik van YouTube. En WeChat en Telegram hebben respectievelijk 1,3 miljard en 550 miljoen actieve maandelijkse gebruikers.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Beperkingen</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Naast de beperkte platformdekking is bestaand onderzoek ook geografisch en taalkundig beperkt. Vijfenzestig procent van de artikelen analyseert alleen een westerse democratie (de <em>Verenigde Staten, EU-landen, Groot-Brittannië, Australië</em> of <em>Nieuw-Zeeland</em>), waarvan meer dan de helft uitsluitend de Verenigde Staten bestudeert. <br>Bovendien analyseert 60 procent van de artikelen alleen Engelstalige gegevens. Dit betekent dat de meest bevolkte regio’s van de wereld het minst bestudeerd zijn, wat erop wijst dat er een ernstige behoefte is om onderzoek in en over <em>Latijns-Amerika, Azië</em> en <em>Afrika</em> mogelijk te maken. <br>In numerieke termen waren er 27,22 kranten per 100 miljoen inwoners in onze steekproef die uitsluitend gericht waren op de Verenigde Staten, de Europese Unie en Oceanië (voornamelijk Australië en Nieuw-Zeeland), terwijl de hele rest van de wereld vertegenwoordigd wordt door slechts 1,39 kranten per bevolking. 100 miljoen inwoners.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Geen consensus over onderzoekmethode</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het maken van beleidsaanbevelingen op mondiale schaal vereist een zekere mate van normale wetenschap: vaste, fundamentele resultaten die vorm kunnen geven aan het gerichte onderzoek en de experimenten die nodig zijn om prescriptieve remedies tegen online schade te ontwikkelen. Onderzoekers hebben bijvoorbeeld betoogd dat ‘pre-bunking’-interventies – die variëren van waarschuwingen dat een bericht of link mogelijk verkeerde informatie geeft, tot games die zijn ontworpen om spelers te leren hoe ze desinformatie in het wild kunnen opsporen – effectief zijn in het verminderen van het geloof in desinformatie. Recenter onderzoek stelt dat dit effect niet wordt veroorzaakt door een groter vermogen om verkeerde informatie te identificeren, maar eerder door een groter wantrouwen jegens <em>alle</em> informatie, inclusief feiten. <br>Gecombineerd zorgen het gebrek aan geografische dekking, het beperkte onderzoek op de meeste platforms en het ontbreken van fundamentele resultaten, ervoor dat dit vakgebied verre van in staat is het soort zeer betrouwbaar bewijsmateriaal op mondiale schaal te leveren waarop het IPCC zich baseerde voor zijn eerste beoordelingsrapport.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Huidige onderzoeksbokkades </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Als onderdeel van een gezamenlijk initiatief van <em>Princeton University</em> en de <em>Carnegie Endowment for International Peace</em> heeft ons team 48 onderzoekers uit de academische wereld en het maatschappelijk middenveld uit meer dan twintig landen geïnterviewd om vast te stellen welke factoren de reikwijdte van onderzoek naar informatieomgevingen vertragen of verkleinen. (Sindsdien hebben we met bijna 200 extra onderzoekers samengewerkt.) <br>De grootste klacht van de onderzoekers was een gebrek aan voldoende toegang tot gegevens. Toen ze wel toegang hadden tot data, rapporteerden ze dat het gebrek aan technisch geschoold personeel of een infrastructuur die geschikt was voor big data – zoals de noodzakelijke dataverzameling, veilige opslag en vooral analysetools – het moeilijk maakte om deze data effectief te gebruiken. </p>



<p class="wp-block-paragraph">De conclusie is duidelijk: om het beleidsvoordeel van IPCC-achtige instellingen te maximaliseren, moeten onderzoekers verder gaan dan het mogelijk maken van datatoegang en grote investeringen doen in onderzoeksinstrumenten die wetenschappers helpen data te gebruiken en het vakgebied vooruit te helpen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Onderzoek draait op gegevens, die minder beschikbaar zijn geworden naarmate het veld van de informatieomgeving zich ontwikkelde. Afgelopen juni begon X (voorheen Twitter) onderzoekers $ 42.000 per maand in rekening te brengen voor toegang tot zijn datastroom, ondanks het feit dat ze minder data leverden dan een eerdere gratis versie van deze interface. Meta heeft grote hoeveelheden eerder beschikbare openbare gegevens onbeschikbaar gemaakt na het <em>Cambridge Analytica</em>-schandaal van 2018 en zei dat het zou stoppen met het updaten van zijn <em>CrowdTangle</em>-service, een door Meta geleverde datatool die onderzoekers toegang geeft tot de meeste publieke activiteiten op Facebook en een substantieel deel van Instagram .</p>



<p class="wp-block-paragraph">Uiteraard gaat het bij datatoegang om meer dan alleen het kunnen downloaden van de informatie; het gaat ook om het functioneel toegankelijk maken voor een breder scala aan onderzoekers. Op dit moment zijn grote hoeveelheden gegevens slechts nuttig voor een kleine groep goed gefinancierde, zeer technisch vaardige onderzoekers. Uit onze interviews bleek dat wetenschappers te maken kregen met een reeks problemen die hun vermogen om data daadwerkelijk te analyseren beperkten, waaronder:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>het onvermogen om datawetenschappers en -ingenieurs in te huren, </li>



<li>de noodzaak om zwaar te leunen op beginnende studenten om technische problemen op te lossen (ten koste van de eigen onderzoeksresultaten van die onderzoekers). agenda&#8217;s) en </li>



<li>problemen bij het implementeren van de video-, beeld- en netwerkanalysemethoden die nodig zijn om verder te gaan dan tekst en een vollediger beeld van sociale-mediagegevens te krijgen.</li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">Deze barrières worden weerspiegeld in de onderzoeksbasis: de meeste artikelen in onze steekproef zijn kleinschalige tot middelgrote analyses die uitsluitend uit tekst bestaan, waarbij zelden gebruik wordt gemaakt van geavanceerde machine learning of statistische methoden. En onderzoekers meldden dat ze vaak de reikwijdte van projecten verkleinden of volledig stopzetten vanwege een gebrek aan toegang tot gegevens of het onvermogen om de benodigde onderzoeksinstrumenten te creëren.&#8221;</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/nieuws/">Desinformatie 3/&#8230;</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/nieuws/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>&#8220;Fake news&#8221; en desinformatie rondom Gaza</title>
		<link>https://heesen.online/fake-news-en-desinformatie-rondom-gaza/</link>
					<comments>https://heesen.online/fake-news-en-desinformatie-rondom-gaza/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[JosWP]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 27 Nov 2023 15:28:52 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Actueel]]></category>
		<category><![CDATA[Filosofie]]></category>
		<category><![CDATA[Geschiedenis]]></category>
		<category><![CDATA[Teksten in het Nederlands/Dutch]]></category>
		<category><![CDATA[desinformatie]]></category>
		<category><![CDATA[fake news]]></category>
		<category><![CDATA[Gaza conflict]]></category>
		<category><![CDATA[kuntsmatige intelligentie]]></category>
		<category><![CDATA[sociale media]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://heesen.online/?p=4728</guid>

					<description><![CDATA[<p>Het Israëlisch-Palestijnse conflict is een eeuwigdurende, diepgewortelde problematische kwestie die de loutere geopolitiek overstijgt. Het is een strijd tussen verhalen, een strijd waarin verhalen en percepties evenveel macht uitoefenen als fysieke krachten. In deze ingewikkelde strijd komt desinformatie naar voren als een krachtig wapen dat vakkundig wordt gehanteerd door mensen met kwade bedoelingen. </p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/fake-news-en-desinformatie-rondom-gaza/">&#8220;Fake news&#8221; en desinformatie rondom Gaza</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">In het <em>Bulletin of the Atomic Scientists</em> werd ik geraakt door het onderstaande. Ik geef hier mijn vertaling weer, het origineel is van <em>Yusuf Can</em>, coördinator van het <em>Middle East Program</em> (MEP) van het <em>Wilson Center.</em></p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="456" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2023/11/fakenews-1024x456.jpg" alt="" class="wp-image-4730" srcset="https://heesen.online/wp-content/uploads/2023/11/fakenews-1024x456.jpg 1024w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2023/11/fakenews-300x134.jpg 300w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2023/11/fakenews-768x342.jpg 768w, https://heesen.online/wp-content/uploads/2023/11/fakenews.jpg 1280w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<h2 class="wp-block-heading">Conflict in sociale media</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het Israëlisch-Palestijnse conflict is een eeuwigdurende, diepgewortelde problematische kwestie die de loutere geopolitiek overstijgt. Het is een strijd tussen verhalen, een strijd waarin verhalen en percepties evenveel macht uitoefenen als fysieke krachten. In deze ingewikkelde strijd komt desinformatie naar voren als een krachtig wapen dat vakkundig wordt gehanteerd door mensen met kwade bedoelingen. Eén enkele Tweet of een korte TikTok-video is onvoldoende om decennia, zo niet eeuwen, historische achtergrond te destilleren, maar toch bezitten ze het vermogen om de geest van individuen vorm te geven, hun reacties te beïnvloeden en zelfs de beleidsvorming te beïnvloeden. Als zodanig is een onderzoek nodig naar de manier waarop de ongebreidelde misleidende informatie die de dynamiek van de menselijke samenleving vormgeeft, kan worden aangepakt.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Niemand is veilig. Ongeacht iemands standpunt in dit aanhoudende conflict, worden dominante verhalen vaak van generatie op generatie doorgegeven. Het opmerkelijke vermogen van deze verhalen om de publieke opinie te vormen getuigt van hun formidabele kracht. Desinformatie wordt een waardevol instrument bij het ontwikkelen van deze diepgewortelde perspectieven, waardoor de kwetsbaarheid van individuen wordt onthuld wanneer ze worden geconfronteerd met een spervuur van misleidende of ronduit valse informatie. Opvallend is dat zelfs prominente figuren met toegang tot enorme bronnen – journalisten, politici en, ironisch genoeg, CEO’s van sociale media bedrijven – ten prooi kunnen vallen aan de verraderlijke invloed van desinformatie.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Elon Musk</h2>



<p class="wp-block-paragraph">In oktober deelde <em>Elon Musk</em>, de CEO van X, een afbeelding met een kaart van Iran, omsloten door meer dan twintig Amerikaanse vlaggen, die zogenaamd Amerikaanse militaire bases symboliseren. Het begeleidende onderschrift bij Musk’s bericht mijmerde: “<em>Iran wil oorlog. Kijk eens hoe dicht ze hun land bij onze militaire bases hebben gebracht.</em>” Bovendien voegde hij de afbeelding toe met de woorden: “<em>Oh, de Iraniër.</em>” Hoewel het interpreteren van de ware motivaties achter de post voor iedereen ongrijpbaar blijft, behalve voor Musk zelf, dient dit incident als een opvallend voorbeeld van verkeerde informatie, zo niet de meer opzettelijke vorm die bekend staat als desinformatie. De kaart in de afbeelding duidt naar verluidt 26 Amerikaanse militaire bases aan in <em>Afghanistan, Pakistan </em>en<em> Turkmenistan</em>. Maar het feit is dat deze bases niet rondom Iran bestonden. Musk gaf, na behoorlijk gecorrigeerd te zijn, uiteindelijk toe dat hij een onnauwkeurige afbeelding had geplaatst. Het feit dat de CEO van X, berucht om zijn strijd tegen desinformatie, er niet aan kon ontkomen om verstrikt te raken in dit problematische fenomeen is inderdaad opmerkelijk.</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="201" height="197" src="https://heesen.online/wp-content/uploads/2023/11/elonmusk.jpg" alt="" class="wp-image-4731"/><figcaption class="wp-element-caption">Elon Musk (1971- )</figcaption></figure>
</div>


<p class="wp-block-paragraph">Het is één ding als een gebruiker van sociale media met een handvol volgers valse informatie deelt. Wanneer het wordt gedaan door een van de meest invloedrijke individuen ter wereld, vormt het miljoenen geesten over de hele wereld. Dezelfde kwestie met betrekking tot de omvang van de impact geldt ook voor andere actoren, waaronder de reguliere media.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Die keer dat de Duitse krant <em>Die Welt</em> een complottheorie over het Gaza conflict verspreidde<sup>1</sup>, herinnert ons er grimmig aan dat mediaorganisaties en regeringen ondanks hun aanzienlijke middelen vatbaar blijven voor desinformatie. Deze krachtige instituten spelen een cruciale rol bij het vormgeven van verhalen, of het nu gaat om de onbedoelde verspreiding van valse informatie of de opzettelijke manipulatie van verhalen. Deze dubbele kwetsbaarheid, die voortkomt uit zowel de gevoeligheid voor desinformatie als de doelgerichte verhaalvorming, benadrukt het ingewikkelde landschap waarin deze actoren opereren. Wanneer de indruk wordt gewekt dat deze entiteiten desinformatie gebruiken om hun favoriete verhaal naar voren te brengen, ondermijnt dit niet alleen de geloofwaardigheid van deze instellingen, maar vermindert het ook het vertrouwen van het publiek in de informatie die zij verstrekken. Deze erosie van vertrouwen creëert een leegte die kwaadwillende actoren kunnen uitbuiten, vaak ten koste van onschuldige individuen.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Kunstmatige intelligentie</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Na de aanval van Hamas vorige maand (7 oktober 2023) is het bijna onmogelijk geworden om beelden van vernietiging en pijn te vermijden. Online was het al lastig om het bombardement van desinformatie, hergebruikte beelden van conflicten uit het verleden, beelden uit videogames en tegenstrijdige verhalen te doorzoeken om te bepalen wat er daadwerkelijk in het veld gebeurt. <br>Nu voegen generatieve kunstmatige intelligentie-instrumenten een nieuwe laag van complexiteit toe aan een toch al groeiend probleem met synthetische media. Door AI gegenereerde afbeeldingen, video&#8217;s en audio met betrekking tot het aanhoudende conflict zijn in opkomst. Nepbeelden van dode kinderen om emoties op te wekken, door haat aangewakkerde memes gericht op Joodse mensen en opzettelijk gefabriceerde pogingen om het publiek te misleiden zijn te vinden in veel hoeken van sociale-mediaplatforms.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Tientallen jaren lang beloofden technologiemagnaten een toekomst waarin internet en kunstmatige intelligentie de kwaliteit van het menselijk leven zouden verbeteren. Als er ooit een moment was waarop de overdreven beloften van dergelijke technologieën op de proef konden worden gesteld, dan is het conflict tussen Israël en Hamas daar één van. Zonder twijfel heeft de steeds evoluerende technologie talloze voordelen voor het menselijk leven. De creatie en verspreiding van desinformatie geven echter duidelijk de beperkingen, mislukkingen en potentiële schade van het tech-utopisme aan.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Desinformatie en het risico van apathie </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Desinformatie over Gaza kan onjuiste details bevatten over de aard van de crisis, de getroffen gebieden en de acties die moeten worden ondernomen, waardoor mensen ongeïnformeerde beslissingen nemen. Hulpverleners vertrouwen bijvoorbeeld op nauwkeurige informatie om efficiënte en effectieve reacties, zoals het bezorgen van voedsel, te plannen en uit te voeren. Desinformatie kan middelen omleiden naar gebieden die geen onmiddellijke hulp nodig hebben, of de inzet van middelen naar gebieden die dringend hulp nodig hebben, vertragen. Dergelijke vertragingen kunnen ernstige gevolgen hebben, vooral als tijd van essentieel belang is.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Maar de gevaren van desinformatie zijn talrijk en kunnen zelfs nog diepgaandere gevolgen op de lange termijn hebben.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Desinformatie zorgt er niet alleen voor dat mensen geloven dat iets onwaars waar is (of andersom). Dat is de besmetting die desinformatie in de atmosfeer verspreidt. Desinformatie erodeert niet alleen iemands kennisbasis, maar ook het vertrouwen in andere mensen om de waarheid te vertellen als deze de vorm heeft van een complottheorie. Denk aan het bombarderen van een ziekenhuis tijdens een conflict. In dat geval heeft het vaststellen van de schuld van de explosie reële, mondiale, juridische en humanitaire gevolgen, en kost het tijd om het bewijsmateriaal te onderzoeken en de feiten vast te stellen. Maar in een samenleving waar miljoenen mensen in slechts een paar seconden toegang hebben tot een groot aantal niet-gecontroleerde informatie, maken kwaadwillende actoren misbruik van deze verwarrende en ingewikkelde toestroom van informatie om de publieke opinie te bewegen het vertrouwen in een bepaalde actor te vertrouwen of te verliezen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Met andere woorden: een van de meest risicovolle aspecten van desinformatie is dat het individuen cynisch kan maken, omdat het rechtstreeks in de handen van de kwaadwillende actor speelt. Dergelijke actoren kunnen mensen ervan overtuigen hun verhaal te geloven, en zelfs als ze dat niet kunnen, kunnen ze het verhaal waarin ze tot nu toe geloofden in twijfel trekken en hen uiteindelijk demoraliseren. Ten slotte zullen ze mensen het gevoel geven dat zelfs het proberen een probleem op te lossen een nutteloze poging is, waardoor individuen apathisch worden.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Ingrijpen is noodzakelijk </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het gebruik van digitale technologie in de politiek heeft een relatief korte geschiedenis, hoewel misleiding in oorlogsvoering – en het beïnvloeden van de politiek van een land is een vorm van oorlogvoering – al lang teruggaat. Toch is de schaal van misleiding en gebruik van digitale technologie in de wereld van vandaag dramatisch effectiever en drastisch moeilijker te controleren. De voorbeelden waarbij invloedrijke figuren als <em>Elon Musk</em> en mediaorganisaties als <em>Die Welt</em> betrokken zijn, onderstrepen de kwetsbaarheid van zelfs degenen met aanzienlijke middelen voor de verraderlijke invloed van valse informatie. Een groot deel van de rest van de internetconsumenten is slechts een gemakkelijke prooi.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Terwijl technologie, inclusief kunstmatige intelligentie, verweven raakt met het Gaza-conflict, wordt de belofte van een tech-utopie getoetst aan de grimmige realiteit van de schadelijke gevolgen van desinformatie.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De aanhoudende crisis in het Midden-Oosten legt opnieuw de beperkingen en potentiële schade van de overdreven beloften van de technologiewereld bloot. De snelle verspreiding van desinformatie op sociale-mediaplatforms erodeert de kennis en ondermijnt het vertrouwen in informatiebronnen, waaronder overheden. De gevaren van desinformatie reiken verder dan alleen desinformatie; het kan leiden tot cynische perspectieven, het demoraliseren van individuen en het bevorderen van apathie ten aanzien van het oplossen van problemen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het is duidelijk: mondiale inspanningen om het wijdverbreide desinformatieprobleem aan te pakken zijn noodzakelijk. In de context van noodhulp zijn de gevolgen tastbaar, waardoor middelen worden onttrokken en tijdige hulp wordt belemmerd. Andere effecten zijn algemener en diffuser. De huidige stand van de technologische ontwikkelingen, gekoppeld aan een gebrek aan regulering en een internationale consensus, verergert de verspreiding van onbetrouwbare informatie, complottheorieën en schade in het echte leven. Terwijl mensen worstelen met de veelzijdige uitdagingen van de wereld van vandaag, van klimaatverandering tot concurrentie tussen grote machten, zijn er stappen gezet om de ongebreidelde desinformatie aan te pakken, maar deze inspanningen bevinden zich nog in de beginfase.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het kan onmogelijk zijn om de ongebreidelde desinformatie in realtime volledig tegen te gaan, gezien de manier waarop het internet en de sociale mediaplatforms zijn gestructureerd. Zelfs als dat het geval is, heeft de wereldgemeenschap behoefte aan consensus over de manier waarop deze ernstige dreiging moet worden aangepakt voordat zij collectief kan beslissen over de volgende stappen om op zijn minst de meest schadelijke gevolgen ervan te beperken.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph"><sup>1</sup> Een Instagrammer had een sterfbedscenario in een ziekenhuisbed geveinsd en vervolgens een wonderbaarlijke video geplaatst die hun welzijn in de nasleep van een bombardement in Gaza weergeeft. Hoewel de werkelijke omstandigheden aanzienlijk afweken van dit verhaal, propageerde <em>Die Welt</em> de samenzweringstheorie van <em>Pallywood</em> – een samentrekking van ‘Palestina’ en ‘Hollywood’, waarbij hij ongegrond beweerde dat ‘amateuracteurs’ scènes in Gaza verzonnen.</p>
<p>Het bericht <a href="https://heesen.online/fake-news-en-desinformatie-rondom-gaza/">&#8220;Fake news&#8221; en desinformatie rondom Gaza</a> verscheen eerst op <a href="https://heesen.online">HEESEN Online</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://heesen.online/fake-news-en-desinformatie-rondom-gaza/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
