In een vorig stukje (over mijn partij uit één stuk) had ik het over de inspirerende werking van een partij in het boek “The Most Instructive Games of Chess Ever Played” van Irving Chernev. Over dit boek gaat dit stukje.
Deze eerste keer wil ik nog wat verder ingaan op de twee boeken die ik al in eerdere stukjes genoemd heb, en wel “Chess visualization Course Book 1” en “Chess visualization Course Book 2” van Ian Anderson.
Op een christelijke vereniging zoals de onze roept een dergelijke titel natuurlijk een hoop Bijbelse associaties op! Persoonlijk is mijn eerste associatie het prachtige beeldhouwwerk “De poorten van de Hel” van Auguste Rodin, waarvoor al zijn andere bekendere werken (zoals de Denker en de Kus) slechts voorstudies waren.
Ranglijsten kennen geen aparte kolom voor morele punten; bovendien zou die kolom voor velen al snel te smal zijn, want er zijn miljoenen morele winnaars maar maar één wereldkampioen.
Mijn bijdrage aan de Schoonheidsprijs ’94-’95 is onderstaande, twee sessies vergende, partij tegen Dirk Woning. Nu eens niet een partij die wordt beslist door het laatste snufje op openingsgebied of door slap/dom spel van de verliezer, maar een partij die een zeer onderhoudend midden- en eindspel kent.
In die fases van een partij komt het aan op het benutten van ’toevallige’ omstandigheden.
Als je op de 72ste plaats van de ranglijst staat, weet je dat er minstens 71 leden in betere vorm zijn dan jezelf. Toch mocht ik van de teamleider in de eerste wedstrijd van het tweede aan het eerste bord aantreden, om de betrekkelijkheid van ranglijsten aan te tonen.
We presenteren een tot nu toe ongepubliceerd uittreksel uit het dagboek van Jonathan Harker dat vermoedelijk door zijn redacteur, de heer Bram Stoker, uit het definitieve manuscript van Dracula is weggesneden, samen met het bekende fragment Dracula’s Guest, omdat de roman te lang was.