Het verhaal van de grot van Plato, ook bekend als de Allegorie van de Grot, heeft me al van jongs af aan geïntrigreerd. Het was mijn introductie in de westerse filosofie. Plato beschrijft het verhaal in boek VII van zijn werk “De Staat” (Politeia, ook wel als De Republiek vertaald).
The Open Society and its Enemies is Poppers hoofdwerk, dat uit twee delen bestaat. Het is een radicale aanval op wat Popper zag als de wortels van het kwaad: de totalitaire tendensen in het werk van Plato, Hegel en Marx.
Epistemologie, of de studie van kennis en hoe deze wordt verworven, is begonnen met Socrates, wiens levenswerk het meest beroemd werd weergegeven in Plato’s “De Republiek”.
Vandaag las ik een tekst waarin werd beweerd dat de vrouw/concubine van staatsman Perikles, Aspasia, de leermeester van Socrates was. Dat had ik nog nooit eerder gehoord, dus tijd voor dieper onderzoek!
Een fundamenteel aspect van de filosofie is de eindeloze cyclus van kritiek leveren op en voortbouwen op elkaars ideeën. Dit wordt al verbeeld in Raphaels “De School van Athene”.
Er is al veel ophef over de gevaren van kunstmatige intelligentie, zeker als het ingezet wordt voor ‘alternative facts’, ‘fake news’ en natuurlijk het onderbouwen van complottheorieën.
Wat kunnen we nog als waar beschouwen?
Socrates werd beschuldigd en uiteindelijk ter dood veroordeeld voor de volgende – zeer vaag geformuleerde – misdaden:
Kun je een gedicht dromen? Het gebeurde me een paar nachten geleden. Ik kon de tekst nog letterlijk herhalen.