Teksten over de boeken die ik, als boekenwurm, gelezen heb, aan het lezen ben, of wil gaan lezen.
“The Dangerous Case of Donald Trump” is een boek (oorspronkelijk gepubliceerd in 2017, met updates later) waarin een groep psychiaters, psychologen en andere geestelijke gezondheidsexperts hun ernstige bezorgdheid uiten over de psychologische gesteldheid van Donald Trump.
Op de middelbare school las ik vooral de boeken van Rider Haggard, Judicus Verstegen en Hubert Lampo. Die laatste (maar, bij nader inzien, ook de eerste) was vooral actief in de literaire stroming magisch realisme. Daar wilde ik meer van weten.
Er worden voortdurend boeken geschreven over hoe je gemoedsrust kunt bereiken in een ogenschijnlijk chaotische wereld. Consultants verdienen hun brood door bij je thuis langs te komen en alles te organiseren, van wat je draagt tot hoe je kleding in de kast hangt. En toch hebben mensen nog altijd moeite om vrije tijd over te houden voor familie en vrienden.
Tijdens deze tropische dagen (juni 2025) is het wellicht verkoelend om wat te lezen over expedities in Groenland, richting Noordpool. Een minder bekend verhaal is dat van Ejnar Mikkelson, een Deense poolonderzoeker en auteur, bekend om zijn expedities in Groenland en zijn inzet voor de Deense soevereiniteit over het eiland.
In tegenstelling tot andere teksten die in de loop der jaren zijn ontcijferd/gelezen, heeft de Voynich tekst degenen die hem hebben geprobeerd te lezen en te bestuderen, voor een raadsel gesteld.
In 2025 is het 80 jaar geleden dat Karl Poppers filosofische meesterwerk “De open samenleving en haar vijanden” verscheen. In het Filosofie magazine wordt hier aandacht aan gegeven.
Recentelijk stuitte ik op een rapport van de Education First organisatie over de Engelse taalvaardigheid van mensen in verschillende landen. We kunnen trots zijn: Nederland is nummer één!
De groei van de menselijke bevolking neemt voor het eerst in meer dan 10.000 jaar af. Over nog eens 10.000 jaar zijn we misschien wel uitgestorven. In zijn boek The Decline and Fall of the Human Empire laat Henry Gee zien hoe we op dit cruciale moment in de geschiedenis zijn beland. Hij begint zijn verhaal diep in het paleolithische verleden en beschrijft onze dramatische opkomst van één soort dier/mens onder vele, tot het meest dominante dier dat ooit op aarde heeft geleefd.
Dat er in het verleden heel wat spanningen zijn geweest tussen het christelijke geloof en de natuurwetenschappen is een open deur intrappen. Zijn we inmiddels zover dat discussies over geloof en wetenschap louter academische achterhoedegevechten zijn geworden?
In het vorige bericht gaf ik al aan slechts één gedicht uit het hoofd te kunnen declameren. Verder is mijn poëtische ontwikkeling blijven steken bij het onthouden van enkele strofes uit gedichten.