Elsschot en Wilmink

Elsschot en Wilmink

In het vorige bericht gaf ik al aan slechts één gedicht uit het hoofd te kunnen declameren. Verder is mijn poëtische ontwikkeling blijven steken bij het onthouden van enkele strofes uit gedichten.

De Haiku

De Haiku

Ergens op deze site heb ik het al eens over een strakke Japanse dichtvorm gehad: de haiku.
Haiku is een traditionele vorm van Japanse poëzie die boeit met zijn eenvoud, elegantie en het vermogen om diepe emoties op te roepen door minimalistische expressie.

Charles Bukowski

Charles Bukowski

Toen Bukowski 24 jaar oud was, werd zijn korte verhaal “Aftermath of a Lengthy Rejection Slip” gepubliceerd in het tijdschrift Story. Twee jaar later werd een ander kort verhaal, “20 Tanks from Kasseldown”, gepubliceerd door de Black Sun Press in Issue III van Portfolio: An Intercontinental Quarterly, een losbladige collectie in beperkte oplage, gedrukt in 1946 en onder redactie van Caresse Crosby. Omdat hij er niet in slaagde door te breken in de literaire wereld, raakte Bukowski gedesillusioneerd en stopte hij bijna tien jaar met schrijven, een tijd die hij een “tienjarige dronkaard” noemde.

The road not taken

The road not taken

Robert Frost (1874 – 1963) is een dichter die heel bekend werd door zijn gedicht “The road not taken” uit zijn poëziebundel Mountain Interval die in 1916 werd gepubliceerd.
Een gedicht dat voornamelijk een cult-status kreeg door de laatste twee regels.
Dat waren ook de regels die ik er van kende, maar ik had nooit het geheel gelezen. Gelukkig is het internet alwetend en regelde dat deze lacune in mijn opvoeding opgelost werd.

L’été Indien

L’été Indien

Waarom zijn het juist Franse liederen die in mijn hoofd blijven zitten? Vandaag was het L’été Indien van Joe Dassin. Is het omdat ze mysterieus blijven omdat ik de tekst niet helemaal kan volgen?
Ik denk we dat dat een van de oorzaken is. Afijn hier is de tekst en de vertaling:

For whom the bell tolls

For whom the bell tolls

Het gedicht “For whom the bell tolls” waar ik onlangs opstuitte, is van de Engelse dichter John Donne (1572 – 1631) en was oorspronkelijk proza in zijn Devotions Upon Emergent Occasions, Meditation XVII.