ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 7

Een Engelsman dit keer: Paul Stokes uit Londen, qua ELO iets (150 punten) sterker, maar ik speel met wit. Echter wel aan tafel 13, dezelfde tafel waar ik mijn enige partij verloor!

update:

Het is een bijgeloof, maar 13 is voor mij dus een ongeluksgetal: verloren!

Het grappige (hoewel?) is dat ik hier in Bad Neuenahr een 2e hands boekenwinkel gevonden heb en daar een paar boeken over vormen van bijgeloof (Duivels, Wichelroedes (zie voetnoot) en Aardstralen) heb aangeschaft. Dan vraag je er om, zo lijkt het!

Het was opnieuw een afruil-variant, ditmaal van de Caro Kann. Het gebruikelijke spelbeeld ontvouwde zich: zwart in de aanval op de damevleugel, wit op de koningsvleugel. Blijkbaar waren we er op gebrand te winnen, want we verbrandden beiden alle bruggen, schepen, dorpen en steden achter ons, in de hoop als eerste te zegevieren.

Opnieuw leek ik aan het langste eind te trekken, maar werd zo enthousiast dat ik één zet te lang op winst bleef spelen, terwijl ik remise in de hand had!

Zwart greep zijn kans en maakt het overtuigend uit.


In mijn studie naar de invulling van het huwelijk door gepensioneerde Duitsers, had ik vandaag het geluk het eerste echtpaar te observeren dat aan een 2-persoonstafeltje plaats nam!

Mijn vermoeden dat alleen een gelukkig stel dat doet, werd bevestigd. Natuurlijk droop de liefde er niet vanaf (want eind 70, begin 80 jaar oud), maar ik kreeg wel een duidelijk gevoel van wederzijds respect en aandacht voor elkaar.

Ik heb het aantal naar elkaar uitgesproken woorden niet geteld, maar het zou mij niet verbazen als het een gelijkspel was. Met andere woorden: ze hebben in de loop der jaren een mooie balans gevonden. Gratuliere!

In mijn ooghoek probeerde ik tegelijkertijd een beeld te krijgen van de situatie bij een stel dat diagonaal tegenover elkaar aan een 4-persoonstafel zat.

De eerste, rudimentaire, constatering is: even oud, maar vrouw primair, man secundair… wordt vervolgd.


voetnoot:

ChessClassics 2018 – Wichelroede

Over de wichelroede (Wünschelrute) een stukje uit het “Zeitschrift für klassische Psychoanalyse”, 1983, door G. Bauer:

» Die Wünschelrute zeigt verblüffende Ähnlichkeit mit dem männlichen Genitale, nicht nur in der Form (ein langer Stiel mit zwei kürzeren, aber dickeren Anhängseln im schrägen Winkel dazu). Die Wünschelrute ist elastisch und biegsam, sie wird wie der stolz erigierte Penis eines kleinen Knaben mit der Spitze nach oben getragen. Der Wünschelrutengänger versieht sich in seiner Phantasie also mit einem überdimensionalen Penis, mit dem er einen Schatz sucht.
Kaum hat er diesen gefunden, so gerät die Rute (resp. das männliche Glied) in die oben erwähnten Zuckungen, Auf- und Abwärtsbewegungen, ja, unter Umständen verkrümmt sie (es) sich sogar. Auch der Rutengänger selbst kann körperlich gereizt werden…. körperliche Reaktionen, die eher an einen Geschlechtsakt denn an das Halten einer Astgabel erinnern. Halten wir fest: Die Wünschelrute ist für den Rutengänger anscheinend ein Ersatz für das männliche Genitale, der Vorgang des Ausschlagens über dem Schatz scheint ein(e) Ersatz für den Geschlechtsverkehr in Form des Inzest zu sein. …«

Het is niet zeker of de schrijver ervan (Bauer) de wisselroede-lopers of de psychoanalyse op de hak neemt. Ik denk zelf dat laatste, want alles wat langer dan breed is, staat in de psychoanalyse voor een penis zo lijkt het soms.

Gerelateerd aan de wichelroede is de pendel. Professor Zonnebloem uit de strip Kuifje is de bekendste persoon die met een pendel rondloopt:

ChessClassics 2018 – Professor Zonnebloem pendelt

 

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 6

In de 6e ronde opnieuw een (iets) mindere grootheid: Peter Foitzik (D). Ik mag de zwarten voorgaan in de strijd.

Na vijf rondes is er in onze groep nog maar één speler met een honderd procent score: de Tsjechische Grootmeester Dr. Igors Rausis met een respectabele ELO van 2640 (bijna net zo veel als bijvoorbeeld de huidige rating van de Engelsman Nigel Short die in 1993 een WK match speelde tegen Gary Kasparov)!

update:

Het werd een psychologisch zware partij want mijn tegenstander begon direct met een tactische meesterzet: hij kwam 20 minuten te laat!

Je zou denken dat dat in zijn nadeel is, maar gedurende die 20 minuten heb ik me zitten afvragen of ik straks (na één uur) een makkelijk puntje kon bijschrijven wegens niet opkomen van de tegenstander. En als hij dan hijgend en puffend achter het bord plaatsneemt ga je denken dat het een makkelijke prooi wordt… Geen goede gemoedstoestand voor een zware schaakpartij.

Het werd een Franse Afruilvariant, waarna het bekende steekspel om de heerschappij over de enige open lijn (de e-lijn) losbrandde. Ik leek een tijd lang hierbij de overhand te hebben en mijn tegenstander op te zadelen met een gebrek aan “lebensraum”.

Nu werkte dat gebrek aan lebensraum voor mijn Duitse tegenstander als een rode lap op een stier en hij begon met venijnig spel meer lebensraum op te eisen… En dat kreeg hij uiteindelijk ook.

We kwamen in een eindspel met ieder Toren, Paard en drie Pionnen, waar uiteindelijk geen muziek meer inzat. Daarom hebben we tot remise besloten; daarmee nog altijd op 50%!


Wat ik gisteren nog vergat te melden, maar een interessant gegeven is in mijn onderzoek naar de invulling van het huwelijk door de oudere en gepensioneerde Duitsers, is het volgende:

Op het ontbijtterras staan gedekte tafeltjes voor 2 of 4 personen.

Geen enkel echtpaar in mijn onderzoek is tot nu toe gaan zitten aan een 2-persoonstafel! Opmerkelijk nietwaar?

En aan de 4-persoonstafels worden alle mogelijke plekken aan tafel ingenomen:

Je hebt stellen die NAAST elkaar gaan zitten, je hebt er die RECHT TEGENOVER elkaar gaan zitten, maar je hebt er ook die DIAGONAAL TEGENOVER elkaar gaan zitten!

Wat zeggen de innames van deze posities over de verhoudingen binnen het huwelijk? Zeer zeker stof voor een nader onderzoek…

 

 

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 5

In de 5e ronde eindelijk een tegenstand(st)er die een mindere rating heeft, maar net zoveel punten heeft gescoord als ik: Martina Bertram. Eens kijken hoe dit verschil in ELO punten gaat uitpakken!

update:

Het eerste volle punt is binnen. Martina nam in de opening al snel de verkeerde afslag, kwam in een niemandsland terecht en was tot algehele passiviteit gedwongen.

In alle rust kon ik mijn voordeel uitbouwen tot aan de mat-combinatie:

ChessClassics 2018 – 5: na 31…Da4

Er volgde vanuit bovenstaande stelling: 32.Lb5… Dit vangt de dame; de volgende zetten van zwart zijn pure wanhoop! 32…Pf5 33.Pxf5 b6 34.Lxa4 bxc5 35.Pe7 Kb8 36.Tb1 Ka8 37.Lc6 mat.


’s Morgens aan het ontbijtbuffet in het hotel krijg ik de kans om de invulling van het huwelijk door oudere (van mijn leeftijd en ouder) Duitsers te bestuderen. Een flink aantal echtparen schuifelen dan aan mij voorbij, op zoek naar hun ontbijt.

Er zijn stellen waarvan de man alvast gaat zitten en vrouwlief af en aan loopt tussen buffet en manlief. Naar mijn inschatting is in al deze gevallen de vrouw een stuk jonger. Als al het voer en vocht voor beiden is aangesleept, ontspint zich vaak een gesprek op initiatief van de vrouw en waarbij manlief niet veel verder komt dan knikken, schudden of grimlachen.

Omgekeerd komt ook voor: dan zijn beiden ongeveer van dezelfde leeftijd en lopen allebei naar het buffet. Wel loopt manlief dan voorop en vrouwlief sloft er achteraan. Het gesprek aan tafel gaat dan vaak over wat manlief zojuist in de Frankfurter Allgemeine gelezen heeft. Vrouwlief is het nagenoeg altijd eens met zijn commentaar en knikt, schudt of grimlacht.

Vreemd genoeg heb ik geen echtparen voorbij zien trekken, waarbij de man een stuk jonger is… Zal morgen weer eens goed mijn ogen de kost geven.

Doet me denken aan het, voor mij, mooiste gedicht van Willem Wilmink:

ChessClassics 2018 -5: Echtpaar in de trein, Willem Wilmink

Dit gedicht is ook verfilmd!

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 4

In plaats van zwakker worden ze steeds sterker!

In de 4e ronde mag ik met zwart tegen Michael Bohnstorff met een rating die 400 punten boven die van mij ligt…

update:

Als ik ’s morgens even voor half tien de speelzaal in loop is het altijd een genoegen om te zien hoe de spelers in de 75+ groep door hun, meestal jongere, partners naar hun plek achter het schaakbord worden geduwd.

De mannen gaan dan schaken en de dames verzamelen zich in de foyer voor “Kaffee und Kuchen”.

Opnieuw had ik het voorrecht tegen een sterkere speler met zwart mijn eigen systeem te spelen. Want wie weet er nu meer van het Heesen Systeem dan de naamgever?

Het werd weer een loopgravenoorlog, maar dit keer uitsluitend met zware artillerie.

ChessClassics 2018 – 4: Loopgravenoorlog

Een tijdlang leek ik de overhand te hebben bij de beschietingen, maar toen kwam de bodem van mijn munitiedepot in zicht. Mijn tegenstander bleek op dat moment nog zo’n 400 granaten meer te hebben. En dat gaf de doorslag.

Toen mijn munitie op was, kon ik het nog even rekken door steeds tijdig weg te duiken in de hoop dat er nieuwe munitie aangevoerd zou worden, maar een goed getimede granaatinslag van mijn tegenstander maakte een eind aan al mijn illusies.

De eerste nederlaag, maar geen schande.

Een kritiek moment uit de partij:

ChessClassics 2018 – 4: na 27.d4…

Ik speelde 27…Tc6, maar mijn tegenstander gaf aan bang geweest te zijn voor 27…Tcb8 28.Td3 De4 en zwart houdt het initiatief. Ik heb er wel naar gekeken, maar was bang voor een doorstomende c-pion.

 

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 3

In de derde ronde opnieuw tegen een 200 punten sterkere Duitser!

Deze Rüdiger Drews had echter geen zin in een loopgravengevecht. Hij koos voor het man tegen man kooigevecht a la Mixed Martial Arts.

Lang ging het gelijk op totdat ik, met wit spelend, zijn directe stoot op mijn lever miste. Ik ging krimpend van de pijn tegen de grond en hij dook er direct op.

ChessClassics 2018 – 3: Grondgevecht MMA

Maar in het grondgevecht bleken we elkaars gelijke en zo kon ik mijn derde remise aantekenen!

ChessClassics 2018 – 3: na 47.Dg5…

Het is eeuwig schaak….

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 2

In de tweede ronde ga ik zo meteen met wit spelen tegen Reimund Wolke, weer een sterkere Duitser (200 punten meer!). Ben benieuwd…

update:

Privatklinik Steigenberger Sanatorium staat in open verbinding met het hotel. De daar aanwezige sauna en zwembad zijn ook toegankelijk voor hotelgasten. Ik zie dan ook regelmatig oudere dames en heren in witte badjassen op en neer paraderen door de hotelgangen.

Was in Guernsey de Engelse ziekte de meest voorkomende kwaal onder de deelnemers aan het toernooi, hier zijn het geïnfecteerde luchtwegen en stramme gewrichten die de deelnemers plagen.

Maar terug naar het schaken: weer een remise! En opnieuw de loopgraven in met kruip-door sluip-door schaak. Na de 34e zet van zwart stond het zo:

ChessClassics 2018 – 2: na 34…Db6

Wat is beter: 35.Pxe6… of 35.Da6… ? Ik koos voor het laatste terwijl de eerste optie volgens Herr Fritz iets meer voordeel gegeven zou hebben.

 

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 1

In de eerste ronde werd ik ingedeeld tegen Clemens Bröker en had zwart. Deze Duitser heeft een rating van 2036; bijna 300 punten meer dan ik!

Het is altijd fijn als je tegen een veel sterkere tegenstander mag beginnen met je eigen openingssysteem, maar ergens ging het mis en moest ik de kwaliteit geven:

ChessClassics 2018 – 1: na 20.Dxf5

Kenners herkennen in bovenstaande ruïne de contouren van het prachtige bouwwerk dat het Heesen Systeem ooit was. Het verlies van de kwaliteit had ik gezien, maar het was niet te vermijden geweest. Ik dacht enige compensatie te krijgen na 20…Le4, en als dan 21.Dg4… te vervolgen met 21…Pf6 en 22…Da4. Hij speelde echter 21.Db5… om dit te voorkomen.

Een loopgravenoorlog kon beginnen, maar daar zijn Duitsers blijkbaar niet echt goed in, want we besloten in het 6e speeluur tot remise in deze stelling:

ChessClassics 2018 – 1: na 59…Th1

Wit heeft niet beter dan 60.Tb1… waarna 60…Txb1 61.Kxb1 Lxf7 komt. We dachten beiden dat de resterende stelling remise was.

Herr Fritz geeft ons gelijk.

 

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – vooruitblik

Na het Chess Festival in Guernsey, de Tata vierkamp in Wijk aan Zee, wordt het nu een seniorentoernooi en wel de ChessClassics in Bad Neuenahr in Duitsland.

Het toernooi wordt gespeeld van 23 t/m 31 mei 2018 en kent een echte senioren modus: 90 minuten voor de eerste 40 zetten, daarna 30 minuten voor de rest van de partij, maar na elke zet krijg je er ook nog eens 30 seconden bij!

De rit, gisteren, naar Hotel Steigenberger in Bad Neuenahr , waar ik verblijf en de speelzaal is, had maar 3 uur hoeven duren als er geen files waren in Duitsland. Nu was ik ruim 4 uur onderweg, maar het hotel is top (zie link)! Het ligt direct aan het riviertje de Ahr en vanuit mijn kamer op de 3e verdieping heb ik zicht op het oude stadscentrum.

Ik speel mee in de groep 50+, waar zich, op de vooravond van het toernooi, 51 deelnemers voor hebben aangemeld. Ik weet niet hoeveel er nog bij de start zullen komen aanlopen.

Van die 51 sta ik op de 34ste plaats qua rating/sterkte, dus strijd om een toppositie wordt moeilijk, maar niet onmogelijk.

De man op nummer 1 is een Grootmeester met een ELO van 2640! Ik ken hem overigens niet.

Guernsey Chess Festival 2017 – finale

De finale partij in het Guernsey Chess Festival tegen Gerda Nevska begon goed, langzaam maar zeker wist ik een voordelige stelling te bereiken. En net op het punt dat ik dacht: “En nu ga ik winnen!” brandde er ergens een stop door en wisselde ik twee zetten om. Met als gevolg dat Nevska kon ontsnappen naar een remise.

Dat werd dus een tweede plek, waarschijnlijk gedeeld met nog twee anderen die plotseling en geruisloos vanuit de achterhoede naar voren schoven.

Later vanavond is er het Farewell Dinner en de Price Ceremony.

Guernsey Chess Festival 2017 – dag zes

De voorlaatste ronde werd voor mij een remise tegen Nigel Dennis, die al 24 maal op Guernsey meespeelde (waarvan 20 maal in het Open). De uitslag van onze partij heeft tot gevolg dat ik morgen in een rechtstreeks duel met Gerda Nevska mag strijden voor de 1e prijs! Die laatste ronde begint wel op een onmogelijk uur: 09:30…

In het 3e speeluur zag de zaal er zo uit:

Guernsey speelzaal 3e uur

En de lokale krant besteedt elke dag wat alinea’s aan het toernooi:

Guernsey newspaper