Boekenwurm – Maarssen Kringloop

In Maarssen is een kringloopwinkel (De Sirkel) die ook een kleine 2e hands boeken afdeling heeft. Daar schafte ik gisteren onderstaande boeken aan:

Auteur Titel ISBN
Olga Kharitidi Meester van de Dromen 90-229-8540-7
Jan & Annie Romein De lage landen bij de zee – Een geschiedenis van het Nederlandse volk 90-214-2029-5
Annemarie van Gaal Succes – Adviezen voor een financieel onbezorgd leven 978-90-4680-699-9

Het lettertype op de omslag van “Meester van de Dromen” van Olga Kharitidi is identiek aan dat van “De Celestijnse Belofte” van James Redfield. En dat is niet zo vreemd: in beide boeken begint de hoofdpersoon aan een spirituele zoektocht die tot bepaalde inzichten zal leiden.

In “De Celestijnse Belofte” zijn dat er negen:

  1. Kritische massa : er vindt in de menselijke samenleving een nieuw spiritueel ontwaken plaats, een ontwaken dat wordt teweeggebracht door een doorslagge­vende hoeveelheid individuen die hun leven ervaren als een spirituele ontplooi-ing, een ontwikkelingsreis waarin we worden geleid door ge­heimzinnige toevalligheden.
  2. Het langere nuDit ontwaken staat voor het scheppen van een nieuw, vollediger we­reldbeeld, dat een vijfhonderd jaar oude preoccupatie met wereldse zaken en comfort vervangt. Ons ontwaken voor de toevalligheden in het leven stelt ons open voor de ware bedoeling van het menselijk leven op deze planeet en de ware aard van ons universum.
  3. Een kwestie van energie : we ervaren nu, dat we niet in een materieel universum leven, maar in een universum van dynamische energie. Bovendien kunnen wij, mensen, onze energie projecteren door onze aandacht in de gewenste richting te laten gaan (‘de energie stroomt naar waar de aandacht heengaat‘), waarbij we het tempo, waarmee de toevalligheden in ons le­ven voorkomen, verhogen.
  4. De strijd om de macht : maar al te vaak sluiten mensen zich af van deze hogere bron van deze energie en voelen zich daardoor zwak en onzeker. Om energie te ver­werven zijn we geneigd anderen te manipuleren of hen te dwingen ons aandacht en dus energie te geven. Het wedijveren om schaarse men­selijke energie is de oorzaak van alle conflicten tussen mensen.
  5. De boodschap van de mystici : onzekerheid en geweld komen ten einde wanneer we een intieme verbinding ervaren met de goddelijke energie in ons binnenste. Een ge­voel van lichtheid, opwaartse kracht en een aanhoudend gevoel van liefde is de maatstaf voor deze verbinding.
  6. Het verleden ophelderen : hoe meer we verbonden blijven, des te meer we ons er direct bewust van worden wanneer we de verbinding kwijtraken. Op die momenten wordt onze eigen speci­fieke manier, om energie bij anderen weg te halen, zichtbaar. Zodra onze manipulaties eenmaal tot ons eigen bewustzijn zijn door gedron­gen, wordt onze verbinding stabieler en dan kunnen we ons eigen groeipad in dit leven ontdekken.
  7. Je in de stroom begeven : het kennen van onze eigen levensopdracht versterkt de stroom van toevalligheden die ons naar onze bestemming leidt. We beginnen met een vraag, dan krijgen we dromen, dagdromen. En tenslotte spontane ingevingen die ons naar het antwoord leiden.
  8. Intermenselijke ethiek : we kunnen de frequentie van het ‘toeval als gids‘ doen toenemen, door iedereen die in ons leven komt op een hoger plan te zien. Anderen op een hoger plan zien, is voor­al effectief in groepen, waarin elk lid de energie van alle anderen kan voelen. Door de schoonheid in elk gezicht te zien, verheffen we anderen tot hun meest wijze zelf en ver­groten we de kans een synchroon bericht te horen te krijgen.
  9. De ontluikende beschaving : terwijl wij ons allen ontwikkelen naar de optimale voltooiing van onze spirituele levensopdracht, zullen de technologische middelen voor ons voortbestaan volkomen geautomatiseerd worden, aangezien de mensen zich niet langer daarop, maar op het synchrone groeiproces concentreren.

Deze negen inzichten hebben geleid tot een nieuw boek van Redfield. Niet geheel toevallig “Het Tiende Inzicht” genoemd. Dit Tiende Inzicht gaat over het leren vertrouwen op je ingevingen. Je herinneren welke intentie je had bij je geboorte, en die Wereldvisie vasthouden.

Tot zover Redfield en zijn inzichten.

In “Meester van de Dromen” beschrijft de, in Siberië wonende, psychiater Olga Kharitidi haar ervaringen tijdens de behandeling van een groep vrouwelijke patiënten, die seksueel misbruikt zijn. Ze ontdekt dat haar traditionele, westerse opleiding en de westerse wetenschap niet toereikend zijn om deze vrouwen te helpen. Wat zij ook probeert, het lukt haar niet om tot haar patiënten door te dringen en samen met hen de blokkades die het misbruik veroorzaakt heeft, te doorbreken.

Olga is daardoor teleurgesteld, maar geeft de moed niet op. Op advies van een Siberische sjamaan besluit zij naar Centraal-Azië te reizen. Daar hoopt ze met alternatieve geneeswijzen in contact te komen, die haar een nieuw inzicht zullen geven in het verwerken van trauma’s.

In de oude stad Samarkand, bij Oezbekistan, leert zij geheel onverwacht een oude man kennen, die psychisch leed verzacht met behulp van dromen. Olga is diep onder de indruk van deze Meester, die haar stap voor stap inwijdt in een oude, maar tot dan toe nauwelijks bekende geneeswijze. Langzaam ontvouwt zich voor Olga het geheim van de `lucide dromen´ en gaat zij de nieuwe technieken op zichzelf toepassen. Dit leidt soms tot heftige en beangstigende ervaringen…

Boekenwurm – Olga Kharitidi

Het verhaal heeft twee niveaus in zich. Het kan worden gelezen als een spannende roman met veel historische anekdotes, maar ook als een esoterisch verslag met verstrekkende persoonlijke gevolgen.


Jan Romein, die het boek over de Lage Landen schreef met zijn vrouw, was een Nederlandse historicus. Samen met zijn vrouw Annie Romein-Verschoor heeft hij verschillende publicaties over de Nederlandse geschiedenis doen verschijnen.

Boekenwurm – Jan Romein

Hij is vooral bekend van zijn ‘wet van de remmende voorsprong‘.

De wet van de remmende voorsprong is een fenomeen dat door hem in 1937 is beschreven in zijn essay “De dialectiek van de vooruitgang“.

Het fenomeen is in tal van omgevingen toepasbaar.

De wet stelt dat een voorsprong op een bepaald domein er vaak toe leidt dat er weinig stimulans is om verdere verbetering of vooruitgang op te zoeken, zodat men vroeg of laat wordt voorbijgestreefd. Door te berusten in een voorsprong wordt men geremd om nog verder te gaan.


Annemarie van Gaal (Helmond, 9 oktober 1962) is een Nederlandse ondernemer, investeerder, auteur en televisiepersoonlijkheid.

Boekenwurm – Annemarie van Gaal

Vanaf 14 mei 2009 is Van Gaal naast presentator John Williams te zien het televisieprogramma Een dubbeltje op zijn kant, waarin ze mensen en bedrijven adviseert die in de schulden zitten.

In het verlengde hiervan bracht ze in 2009 het boek ‘Succes‘ uit. Hierin zette ze een aantal financiële adviezen voor particulieren op papier, waarbij ze met name aandacht heeft voor het ontplooien van eigen initiatief en uitgaven waarop bezuinigd kan worden. Dit illustreert ze met ervaringen en anekdotes uit zowel haar eigen leven als uit de levens van mensen die ze geadviseerd heeft.

Ik hoop er nog wat uit te pikken nu mijn pensioen in zicht komt.

Algemeen – Websites van Jos Heesen

Deze WordPress site (heesen.online) is een logisch gevolg van het, toen nog in HTML, ontwikkelen van mijn eerste site:

HCC Net – Jos’ Chess Page (let wel: niet meer bijgewerkt sinds 2012, daarom zijn er een aantal dode links!)

Die site bestaat nog steeds en is voornamelijk gewijd aan mijn hobby: schaken.

Over schaken gesproken: ik ben ook de content eigenaar van een van de vele startpagina’s en wel: schaak.startpagina.nl.

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Afscheid

Vandaag “die Heimreise“. Vele andere schakers hadden blijkbaar gisteren het hotel al verlaten, want vanochtend werd de ontbijtzaal gevuld door een aan-merkelijk jonger publiek. Na één nacht onweer is de gemiddelde leeftijd van de Hotelgasten ongeveer 30 jaar omlaag getrokken!

In het krantje van het hotel schrijft “Ihr Steigenberger Hotel Bad Neuenahr Franz-Xaver Betz, Gästebetreuer” over deze eerste Juni:

ChessClassics 2018 – Afscheid op 1e Juni

Der Juni ist der sechste Monat des Jahres im Gregorianischen Kalender und enthält den Tag der Sonnenwende und den Johannistag. Am 21, Juni ist der längste Tag mit der kürzesten Nacht des Jahres, der aber auch abhängig von der Himmels-mechanik am 20, oder 22 Juni möglich ist. Benannt ist er nach der römischen Gottin Juno der Gattin des Göttervaters Jupiter, Göttin der Ehe und Beschützerin von Rom. Karl der Große ersetzte die römischen onatsbezeichnungen durch germanische Begriffe, so hieß der Juni damals Brachet oder Brachmond, da in der Dreifelderwirtschaft des Mittelalters in diesem Monat die Bearbeitung der Brache begann. Im Römischen Kalender war der Juni ursprünglich der vierte Monat und hatte 29 Tage. Mit der Sonnenwende wendet sich das Jahr, die Tage werden wieder kürzer.

Dit grondige onderzoek naar de betekenis van de maand Juni, doet vermoeden dat de goede man familie is van Prof.Dr. Hans-Dieter Betz, de schrijver van het boek over wisselroedes en aardstralen, dat ik aan het lezen ben!

De schrijver besluit met de dagspreuk:

Der Mensch braucht bei den besten Flügeln der Fantasie auch ein paar Stiefel für das Pflaster.”


Nog even terug naar het schaaktoernooi: ondanks mijn dipjes op dinsdag en woensdag, kon ik het toernooi goed afsluiten met een fraai bevochten overwinning.

Als ik in de eindranglijst kijk, zie ik dat er van mijn negen tegenstanders er zes boven mij geeindigd zijn en allen een hogere ELO hebben, en de drie onder mij een lagere ELO rating. Kortom: waarom spelen we nog, als je op basis van ELO rating al van te voren een ranglijst kunt opmaken?

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 9, laatste ronde

Morgen de laatste ronde van dit leuke toernooi! Schaaktechnisch was de op-een-na-laatste ronde geen succes, maar over het geheel genomen ben ik tevreden met het vertoonde spel.

Een van mijn remise-tegenstanders doet morgen mee voor de prijzen in onze groep; dus mijn tegenstand was, zeker in de eerste helft van het toernooi, niet gering.

De laatste ronde speel ik met wit tegen Adolf Reitmaier, een Duitse huisschaker. Je zou zeggen dat je daar als clubschaker van moet kunnen winnen. Maar het kan ook een aanstormend talent zijn (al kom je dan wat laat met je talent op de proppen als je in een 50+ groep speelt).

We gaan het zien; ik heb wel zin om er een mooie apotheose van te maken.

In het Nederlandse taalgebruik wordt apotheose gebruikt om te verwijzen naar een “schitterend slottoneel van een uitvoering of voorstelling” (Van Dale), terwijl het oorspronkelijk “de verheffing van de mens tot god” was.

ChessClassics 2018 – 9: Apotheose

Bijvoorbeeld in sommige Griekse mythen: daar werd de mens, die zich licht-vaardig tot de rang van de goden wilde verheffen, door hun wraak op de verschrikkelijkste wijze getroffen.

Kijk, dat wil ik Adolf ook aandoen!

update:

En weer ging in het 4e uur het licht uit. “Het zal toch niet waar zijn, ook tegen deze huisschaker?” waren mijn eerste gedachten. Ok, een huisschaker, maar ook, volgens eigen zeggen, een toernooitijger. Waarom overkomt mij deze schaakblindheid door een vermoeide geest, en bijna nooit mijn tegenstander? Waarom krijg ik maar één pion voor het stuk, in plaats van de geplande drie?

Op zo een moment moet je proberen om eens even helemaal in het NU te geraken en alle gedachten aan vorige vergelijkbare momenten als helium ballonnen los te laten, en de stelling te bekijken alsof je hem voor de eerste maal ziet. En dan maar rekenen en rekenen en rekenen…

ChessClassics 2018 – 9: na 41…f6

En dan komt de beloning in de vorm van hulp van de magiër die eenieder in zijn linker grote teen verborgen houdt. En dan blijkt er een uitweg uit de misère!

Ziet U hem ook?

Wit (ik dus) moet wat doen tegen het mat met 42…Dxf1, maar wat?

Then enters the Magician: 42.De4 Lxe4 43.d8D Ld3 44.De8 Kf5 45.Dd7 Kf4 46.g3 Kf3 47.Dd5 Ke2 48.Dg2… en wit heeft kans gezien aan het mat te ontsnappen:

ChessClassics 2018 – 9: na 48.Dg2…

Hierdoor zichtbaar (en hoorbaar, want hij fluisterde bewonderend “Sie sind ein real fighter!“) geknakt, speelde zwart 48…Kd1 en gaf op na 49.f3…

 

 

Boekenwurm – Bad Neuenahr 2018

Tijdens mijn verblijf in Bad Neuenahr voor het jaarlijkse schaaktoernooi (mei 2018) heb ik bij Antiquariat & Auktionhaus Wolfgang Huste, de volgende boeken aangeschaft:

In die van di Nola en Betz ben ik begonnen…

Auteur Titel ISBN
Alfonso di Nola Der Teufel – Wesen, Wirkung, Geschichte 3-423-04600-7
Hans-Dieter Betz Geheimnis Wünschelrute – Aberglaube und Wahrheit über Rutengänger und Erdstrahlen 3-524-69086-6
Paul Arthur Schilpp Albert Einstein als Philosoph und Naturforscher – Eine Auswahl 3-528-08538-X
Gerald Messadié Teufel Satan Luzifer – Universalgeschichte des Bösen 3-8218-1483-7

Op Wikipedia wordt het onderzoek dat Hans-Dieter Betz naar wichelroedelopers gedaan heeft en waarover hij schrijft in het boek “Geheimnis Wünschelrute – Aberglaube und Wahrheit über Rutengänger und Erdstrahlen” als volgt verwoord:

In München selecteerden Hans-Dieter Betz en andere wetenschappers eind jaren tachtig de beste 43 wichelroedelopers uit een groep van 500. In de test werd water door een pijp gepompt op de vloer van een schuur van twee verdiepingen. Voor elke test werd de pijp haaks op de waterstroom gedraaid; de wichelroedelopers kregen de opdracht om aan te geven in welke richting de pijp lag. Gedurende 1987 en 1988 deden de onderzoekers 843 testen met deze op succes geselecteerde kandidaten, en ten minste 37 van hen toonden geen vaardigheid bij het bepalen van de richting. De overgebleven zes presteerden wel beter dan de kansscore, wat volgens de onderzoekers tot de conclusie leidt dat er wel iets achter wichelroedelopen zit.”

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 8

De op één na laatste ronde alweer en ik mag met de zwarte stukken aantreden tegen een gelijkwaardige tegenstander: Jens-Peter Wulff. Inderdaad weer een Duitser.

Hij bleek een dubbele uitvoering van mijzelf. Zowel qua omvang als qua zweetproductie. Hij kwam dan ook, gekleed als een tennisser aan het bord: met korte broek, T-shirt, zweetbandjes en … een handdoek!

Moeten we kunnen hebben” dacht ik meteen. Een overschatting van mijzelf bleek gedurende de partij. Hoewel ik goed begon, bleek plots de fut er helemaal uit te raken en mijn zweet te parelen.

Ik speelde enkele zetten te snel en als een beginneling. Met een paar aces maakte Wulff het toen af.

Weer een nul, bah!

Ik hoorde vandaag dat donderdag de Siegerehrung wordt opgeluisterd door de plaatselijke Weinkönigin.

ChessClassics 2018 – Weinkönigin Ahrtal

Dat is een jaarlijks verkozen fraaie jongedame (volgens de toernooi-directeur) die een representatieve functie voor het wijngebied vervult.

Zij komt de diverse prijzen uitdelen. En er zijn er nog al wat: elke groep (50+, 65+ en 75+) heeft prijzen voor plaats 1, 2 en 3; elke groep een prijs voor de hoogstgeplaatste vrouw (positieve discriminatie!) en prijzen voor de hoogst geëindigde in drie ELO rating klassen.


Bij het ontbijt werd duidelijk dat er gisteravond een Belgische delegatie (10 man en vrouw) van een seniorenvereniging in het hotel is neergedaald. Aan het accent te oordelen komen ze uit Belgisch Brabant. Met dat accent praten ze luid en zonder gene, want “die Duitsers kunnen ons toch niet verstaan“.

Ik heb nog twee mogelijkheden (ontbijt op donderdag en vrijdag) om deze groep aan een nader antropologisch onderzoek te onderwerpen.


Eén onderdeel van mijn onderzoek naar de invulling van het huwelijk door gepensioneerde Duitsers kan ik inmiddels afsluiten.

Vandaag heb ik de diagonaal-opstelling nogmaals bestudeerd en kan nu definitief vaststellen: hier hebben beide partners alle hoop, dat het nog wat gaat worden, laten varen! Deze berusting heeft alle levenslust gedoofd en alle glans uit de ogen doen verdwijnen. Kondoliere!

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 7

Een Engelsman dit keer: Paul Stokes uit Londen, qua ELO iets (150 punten) sterker, maar ik speel met wit. Echter wel aan tafel 13, dezelfde tafel waar ik mijn enige partij verloor!

update:

Het is een bijgeloof, maar 13 is voor mij dus een ongeluksgetal: verloren!

Het grappige (hoewel?) is dat ik hier in Bad Neuenahr een 2e hands boekenwinkel gevonden heb en daar een paar boeken over vormen van bijgeloof (Duivels, Wichelroedes (zie voetnoot) en Aardstralen) heb aangeschaft. Dan vraag je er om, zo lijkt het!

Het was opnieuw een afruil-variant, ditmaal van de Caro Kann. Het gebruikelijke spelbeeld ontvouwde zich: zwart in de aanval op de damevleugel, wit op de koningsvleugel. Blijkbaar waren we er op gebrand te winnen, want we verbrandden beiden alle bruggen, schepen, dorpen en steden achter ons, in de hoop als eerste te zegevieren.

Opnieuw leek ik aan het langste eind te trekken, maar werd zo enthousiast dat ik één zet te lang op winst bleef spelen, terwijl ik remise in de hand had!

Zwart greep zijn kans en maakt het overtuigend uit.


In mijn studie naar de invulling van het huwelijk door gepensioneerde Duitsers, had ik vandaag het geluk het eerste echtpaar te observeren dat aan een 2-persoonstafeltje plaats nam!

Mijn vermoeden dat alleen een gelukkig stel dat doet, werd bevestigd. Natuurlijk droop de liefde er niet vanaf (want eind 70, begin 80 jaar oud), maar ik kreeg wel een duidelijk gevoel van wederzijds respect en aandacht voor elkaar.

Ik heb het aantal naar elkaar uitgesproken woorden niet geteld, maar het zou mij niet verbazen als het een gelijkspel was. Met andere woorden: ze hebben in de loop der jaren een mooie balans gevonden. Gratuliere!

In mijn ooghoek probeerde ik tegelijkertijd een beeld te krijgen van de situatie bij een stel dat diagonaal tegenover elkaar aan een 4-persoonstafel zat.

De eerste, rudimentaire, constatering is: even oud, maar vrouw primair, man secundair… wordt vervolgd.


voetnoot:

ChessClassics 2018 – Wichelroede

Over de wichelroede (Wünschelrute) een stukje uit het “Zeitschrift für klassische Psychoanalyse”, 1983, door G. Bauer:

» Die Wünschelrute zeigt verblüffende Ähnlichkeit mit dem männlichen Genitale, nicht nur in der Form (ein langer Stiel mit zwei kürzeren, aber dickeren Anhängseln im schrägen Winkel dazu). Die Wünschelrute ist elastisch und biegsam, sie wird wie der stolz erigierte Penis eines kleinen Knaben mit der Spitze nach oben getragen. Der Wünschelrutengänger versieht sich in seiner Phantasie also mit einem überdimensionalen Penis, mit dem er einen Schatz sucht.
Kaum hat er diesen gefunden, so gerät die Rute (resp. das männliche Glied) in die oben erwähnten Zuckungen, Auf- und Abwärtsbewegungen, ja, unter Umständen verkrümmt sie (es) sich sogar. Auch der Rutengänger selbst kann körperlich gereizt werden…. körperliche Reaktionen, die eher an einen Geschlechtsakt denn an das Halten einer Astgabel erinnern. Halten wir fest: Die Wünschelrute ist für den Rutengänger anscheinend ein Ersatz für das männliche Genitale, der Vorgang des Ausschlagens über dem Schatz scheint ein(e) Ersatz für den Geschlechtsverkehr in Form des Inzest zu sein. …«

Het is niet zeker of de schrijver ervan (Bauer) de wisselroede-lopers of de psychoanalyse op de hak neemt. Ik denk zelf dat laatste, want alles wat langer dan breed is, staat in de psychoanalyse voor een penis zo lijkt het soms.

Gerelateerd aan de wichelroede is de pendel. Professor Zonnebloem uit de strip Kuifje is de bekendste persoon die met een pendel rondloopt:

ChessClassics 2018 – Professor Zonnebloem pendelt

 

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 6

In de 6e ronde opnieuw een (iets) mindere grootheid: Peter Foitzik (D). Ik mag de zwarten voorgaan in de strijd.

Na vijf rondes is er in onze groep nog maar één speler met een honderd procent score: de Tsjechische Grootmeester Dr. Igors Rausis met een respectabele ELO van 2640 (bijna net zo veel als bijvoorbeeld de huidige rating van de Engelsman Nigel Short die in 1993 een WK match speelde tegen Gary Kasparov)!

update:

Het werd een psychologisch zware partij want mijn tegenstander begon direct met een tactische meesterzet: hij kwam 20 minuten te laat!

Je zou denken dat dat in zijn nadeel is, maar gedurende die 20 minuten heb ik me zitten afvragen of ik straks (na één uur) een makkelijk puntje kon bijschrijven wegens niet opkomen van de tegenstander. En als hij dan hijgend en puffend achter het bord plaatsneemt ga je denken dat het een makkelijke prooi wordt… Geen goede gemoedstoestand voor een zware schaakpartij.

Het werd een Franse Afruilvariant, waarna het bekende steekspel om de heerschappij over de enige open lijn (de e-lijn) losbrandde. Ik leek een tijd lang hierbij de overhand te hebben en mijn tegenstander op te zadelen met een gebrek aan “lebensraum”.

Nu werkte dat gebrek aan lebensraum voor mijn Duitse tegenstander als een rode lap op een stier en hij begon met venijnig spel meer lebensraum op te eisen… En dat kreeg hij uiteindelijk ook.

We kwamen in een eindspel met ieder Toren, Paard en drie Pionnen, waar uiteindelijk geen muziek meer inzat. Daarom hebben we tot remise besloten; daarmee nog altijd op 50%!


Wat ik gisteren nog vergat te melden, maar een interessant gegeven is in mijn onderzoek naar de invulling van het huwelijk door de oudere en gepensioneerde Duitsers, is het volgende:

Op het ontbijtterras staan gedekte tafeltjes voor 2 of 4 personen.

Geen enkel echtpaar in mijn onderzoek is tot nu toe gaan zitten aan een 2-persoonstafel! Opmerkelijk nietwaar?

En aan de 4-persoonstafels worden alle mogelijke plekken aan tafel ingenomen:

Je hebt stellen die NAAST elkaar gaan zitten, je hebt er die RECHT TEGENOVER elkaar gaan zitten, maar je hebt er ook die DIAGONAAL TEGENOVER elkaar gaan zitten!

Wat zeggen de innames van deze posities over de verhoudingen binnen het huwelijk? Zeer zeker stof voor een nader onderzoek…

 

 

ChessClassics 2018 Bad Neuenahr – Ronde 5

In de 5e ronde eindelijk een tegenstand(st)er die een mindere rating heeft, maar net zoveel punten heeft gescoord als ik: Martina Bertram. Eens kijken hoe dit verschil in ELO punten gaat uitpakken!

update:

Het eerste volle punt is binnen. Martina nam in de opening al snel de verkeerde afslag, kwam in een niemandsland terecht en was tot algehele passiviteit gedwongen.

In alle rust kon ik mijn voordeel uitbouwen tot aan de mat-combinatie:

ChessClassics 2018 – 5: na 31…Da4

Er volgde vanuit bovenstaande stelling: 32.Lb5… Dit vangt de dame; de volgende zetten van zwart zijn pure wanhoop! 32…Pf5 33.Pxf5 b6 34.Lxa4 bxc5 35.Pe7 Kb8 36.Tb1 Ka8 37.Lc6 mat.


’s Morgens aan het ontbijtbuffet in het hotel krijg ik de kans om de invulling van het huwelijk door oudere (van mijn leeftijd en ouder) Duitsers te bestuderen. Een flink aantal echtparen schuifelen dan aan mij voorbij, op zoek naar hun ontbijt.

Er zijn stellen waarvan de man alvast gaat zitten en vrouwlief af en aan loopt tussen buffet en manlief. Naar mijn inschatting is in al deze gevallen de vrouw een stuk jonger. Als al het voer en vocht voor beiden is aangesleept, ontspint zich vaak een gesprek op initiatief van de vrouw en waarbij manlief niet veel verder komt dan knikken, schudden of grimlachen.

Omgekeerd komt ook voor: dan zijn beiden ongeveer van dezelfde leeftijd en lopen allebei naar het buffet. Wel loopt manlief dan voorop en vrouwlief sloft er achteraan. Het gesprek aan tafel gaat dan vaak over wat manlief zojuist in de Frankfurter Allgemeine gelezen heeft. Vrouwlief is het nagenoeg altijd eens met zijn commentaar en knikt, schudt of grimlacht.

Vreemd genoeg heb ik geen echtparen voorbij zien trekken, waarbij de man een stuk jonger is… Zal morgen weer eens goed mijn ogen de kost geven.

Doet me denken aan het, voor mij, mooiste gedicht van Willem Wilmink:

ChessClassics 2018 -5: Echtpaar in de trein, Willem Wilmink

Dit gedicht is ook verfilmd!